Instagram Story Save

"We moeten een beetje lief voor elkaar zijn."

"Heeft iedereen, inclusief migranten, recht op een woning," vragen Eline en Jos aan mensen bij wie ze langs de deur gaan. "Dat is een moeilijke," krijgen ze als antwoord van een van hen. Ze is bang voor moslims, vertelt ze.

Maar als Eline doorvraagt, blijkt de vrouw juist goed bevriend te zijn met een Egyptische moslim. Haar angst komt, denkt ze, vooral door wat ze via het nieuws hoort. Daarom is het belangrijk om met elkaar te praten, denkt ze. "En een beetje lief voor elkaar te zijn."

Eline en Jos doen aan deep canvassing: een gesprekstechniek waarbij het niet draait om discussie of het eigen gelijk, maar om vragen stellen, luisteren en raakvlakken vinden.

Bekijk de documentaire ‘We komen niets verkopen’ nu op NPO Start.

“Dit moet gewoon echt één-op-één.”

In een sportschool in Hoogerheide geeft eigenaar Nino trainingen aan mensen die extra aandacht nodig hebben. Eén van hen is Giovannie: fanatiek, ijzersterk en zijn grootste supporter.

Over trainen in een groep is Nino duidelijk. “Je raakt ze gewoon kwijt.” In zijn gym werkt hij daarom één-op-één. “Ze moeten ook 100% de aandacht van mij krijgen. Dat is wat die gasten verdienen.”

In ‘Sterk’ volgen we sporters in gyms door het hele land. Bekijk ‘Sterk’ nu op NPO Start.

"Dan ligt daar een gigantisch schip vol Amazon-rotzooi.”

Visser Hendrik Kramer investeert in een elektrische boot en zuinigere netten, terwijl hij op de Noordzee de ene na de andere megatanker voorbij ziet komen. Voor hem voelt die tegenstelling scheef, maar hij probeert wel te doen wat hij kan.

Ondertussen schraapt bodemberoerende visserij over de zeebodem, waardoor planten en dieren moeilijk terugkomen. Terwijl een levende Noordzee juist een enorme natuurlijke CO₂-buffer kan zijn. Hoe geef je de zee meer ruimte, zonder de vissers die ervan leven te vergeten?

Kijk ‘Een zee van mogelijkheden’, de nieuwste aflevering van 'Wat houdt ons tegen' nu op NPO Start.

"Ik denk elke dag aan hem en ik mis hem nog steeds op speciale dagen,” zegt Nikkie de Jager over haar broertje dat ze is verloren.

In een vorig seizoen van ‘De mensenbieb’ ging Nikkie in gesprek met Suze, wiens broertje ook is overleden. Suze wilde weten of Nikkie haar broertje nog steeds mist, of dat het meevalt. 'Wordt het gemis minder als je ouder wordt?’, vroeg Suze zich af.

"Ik denk elke dag aan hem en ik mis hem nog steeds op speciale dagen,” zei Nikkie. “Ik miste mijn broertje bijvoorbeeld heel erg toen ik ging trouwen. Ik vind het heel jammer dat mijn man hem nooit heeft leren kennen."

‘De mensenbieb’ wordt herhaald! Wekelijks op zondag op NPO Zapp, of te zien op NPO Start.

Als je niemand hebt om in je verjaardagskalender te schrijven.

Tuğrul Çirakoğlu, directeur van Frisse Kater BV, is specialist in het reinigen van extreme en uitzonderlijke reiniging. In zijn werk heeft hij veel te maken met eenzame personen, die soms ook al zijn overleden zonder dat iemand het door heeft gehad. “Bij het langst onopgemerkt overlijden dat ik heb opgeruimd, had die man iets meer dan 3,5 jaar in de woning gelegen.”

In veel grote steden zijn initiatieven om deze mensen toch te bereiken en iets van hun eenzaamheid te verlichten. En hen – als het eigenlijk al te laat is – toch een mooie uitvaart te geven. In 'De publieke tribune' praat Coen Verbraak met mensen die zich het lot van deze einzelgängers hebben aangetrokken.

Luister nu via NPO Luister of een andere podcastapp.

“Jongens kunnen in een neerwaartse spiraal belanden zonder hoop op verbetering”

De ‘red pill’ ken je waarschijnlijk wel. Binnen de manosfeer staat deze symbool voor het ‘ontwaken’ met het besef dat ‘het systeem’ mannen niet meer bevoordeelt maar juist tegenwerkt.

Maar hoe zit het eigenlijk met de ‘black pill’?

“Waar de red pill-poppers hopen dat je je kansen op succes bij vrouwen nog kunt vergroten door te gymmen, te looksmaxxen of de dating game te masteren, gelooft de blackpill community van de manosfeer dat individuele zelfverbetering geen zin meer heeft.”

Schrijver en online satiricus @nienkesgravemade ontleedt bij Rewind (@omroephuman) de toxische tijdlijn.

#blackpill #manosfeer #toxischetijdlijn #rewind #human

Je vooroordelen vormen deels je geheugen - en dat is best ingrijpend.

Dat vertelt neurobioloog Brankele Frank in ‘Let’s go mental’. “We hebben een beter geheugen voor informatie die overeenkomt met stereotypen, dan informatie die daar niet mee overeenkomt,” zegt Brankele.

“We zijn als mens al heel erg biased om bepaalde dingen te denken over mensen, en vervolgens beklijft alles wat we daarmee in lijn zien ook nog eens beter. Dus bestendigen we onze eigen vooroordelen alleen maar.”

In de nieuwste aflevering van ‘Let’s go mental’ bespreken Brankele en schrijver Malou Holshuijsen vooroordelen: waarom hebben we die zoveel? Luister de aflevering op NPO Luister of andere podcastapps.

Wat als alle Nederlanders overstappen op de vegaburger?

Een heel goed idee, vindt vegan boerenzoon Wouter Waayer. “Het bespaart miljoenen dierenlevens, en een miljard kilo CO2.”

Dat dit zo’n groot effect zou hebben, is niet zo gek. De hamburger is namelijk een van de meest geliefde stukjes vlees in Nederland: we eten er hier maar liefst 400 miljoen per jaar. Daarmee stoten we dus niet alleen heel veel CO2 uit - één hamburger alleen stoot al 3 kilo CO2 uit - het kost ook nog eens 25 liter water om er een te maken.

Meer weten over hoe diep vlees verankerd is in onze cultuur? Kijk de aflevering ‘De vegaburger de norm’ van ‘Wat houdt ons tegen?’ op NPO Start.

“Ik denk dat je een bodem moet raken voordat je denkt: ik ga hulp zoeken.”

Tien jaar geleden vertelde Satcha in ‘Schuldig’ hoe ze door alles wat er speelde in haar leven psychisch overbelast raakte. De zorg voor haar verstandelijk beperkte dochter, haar partner die wegviel en financiële problemen zorgden ervoor dat ze steeds verder wegzakte. “Dan voel je geen kracht meer.”

De stapel ongeopende post, en daarmee ook de schulden, groeide. Tot ze hulp kreeg van stichting Doras. Daar gebeurde iets wat ze niet snel vergeet: mensen die haar zonder oordeel hielpen met het openen van haar post. “Ik ging weg met een prachtige map. Alles geordend.”

Later ging Satcha zelf aan de slag bij Doras, om mensen te helpen die in dezelfde situatie zitten als waar zij ooit zelf in zat.

Kijk ‘Schuldig’ op NPO Start.

“De beste trainer, de beste leider, daar hebben we soms nog een beeld bij van een man.” En dan specifiek een witte man.

Toch is het gelukt! De eerste vrouwelijke hoofdcoach van een mannenvoetbalteam in een van de vijf Europese topleagues is aangesteld. Marie-Louise Eta begon vorige maand bij Union Berlin om het Bundesliga-seizoen af te maken. Vorige week wonnen ze onder haar leiding hun eerste wedstrijd; vandaag spelen ze nog tegen Augsburg.

Maar naast veel lof is er ook veel ophef rondom Eta. Volgens Agnes Elling, onderzoeker aan het Mulier Instituut op het gebied van inclusie en diversiteit, heeft dat onder andere te maken met verouderde ideeën over voetbal en leiderschap. 

“Voetbal was van oudsher echt voor en door mannen. Tot 1971 mochten vrouwen niet eens voetballen.” Een vrouw aan het hoofd van een mannenvoetbalteam wordt dan snel gezien als een “soort space invader”. Daar komt bij dat leiderschap ook vaak werd toegeschreven aan mannen, “zeker in die sport”. Sterke autocratische leiders waren de norm.

Ook voetballers van kleur vallen door die beeldvorming vaker buiten de boot. Managementvaardigheden worden namelijk minder snel aan hen toegeschreven.

Gelukkig komen sommige vastgeroeste ideeën los. Zo worden aan vrouwen toegeschreven kwaliteiten als communicatief leiderschap meer gewaardeerd en breekt Eta nu een plafond door. Hoognodig, zegt ook Agnes Elling: “Het is wel heel belangrijk. Die diversiteit, dat straalt af.”

“Van een gebrek aan respect voor vrouwelijke docenten, tot gaslighting en zelfs seksuele en fysieke intimidatie”

Dat vrouwenhaat online de kop op steekt, wisten we al. Maar inmiddels is duidelijk dat misogynie via de telefoons van jonge jongens ook het klaslokaal binnendringt.

Deze week verscheen onderzoek van Stichting School & Veiligheid waaruit blijkt dat 56% van de professionals in het voortgezet onderwijs de afgelopen vier jaar een toename van gedragingen bij jongens zag die mogelijk duiden op invloed van de manosfeer.

Nederland is daarin geen uitzondering. Uit landen als Australië hoorden we al eerder schokkende verhalen. Leraressen ervaren daar een toename van seksisme in het klaslokaal. “Van een gebrek aan respect voor vrouwelijke docenten, tot gaslighting en zelfs seksuele en fysieke intimidatie”.

Sommige vrouwelijke docenten besluiten hierdoor zelfs het vak te verlaten. Maar “de meisjes en jongens die dit soort gedachtegoed helemaal niet aanhangen, kunnen het klaslokaal helaas niet verlaten.”

Schrijver en online satiricus @nienkesgravemade ontleedt bij Rewind (@omroephuman) de toxische tijdlijn.

#rewind #human #manosphere #toxischetijdlijn #school

De uitstoot van de militaire sector heeft enorme gevolgen voor het klimaat. Tanks, gevechtsvliegtuigen en oorlogsschepen draaien op fossiele brandstoffen en bij bombardementen komen er grote hoeveelheden schadelijke stoffen vrij. Nu landen zich massaal herbewapenen wordt dat alleen maar meer.

Waarom wordt er dan nog zo weinig verduurzaamd in de militaire sector? En kunnen landen verantwoordelijk worden gehouden voor de uitstoot die zij veroorzaken met hun oorlogsvoering?

Luister de 'Argos'-reportage ‘Hoe vervuilend is Defensie?’ nu in je podcast-app.