Instagram Logo

oladerio

Lume

En un cumple todo el tiempo
Pron: 🐈‍⬛👽🛸
Made in sub suelo

37
posts
2.3K
followers
2.3K
following

Que paja la burocracia


3
7
4 years ago


Que paja la burocracia


3
7
4 years ago

A veces para encontrarme con mí mente necesito abandonarme, y es solo allí que veo que mí mente es una herramienta, no un prisionero de emociones externas, y mientras pedaleo por calles que nadie habita pienso y medito, mi energía me pertenece; nada externo puede dispersarla, aunque el viento intente rozar mis pensamientos, y observo mis emociones, pero no me definen, y puedo sentir sin perder mi centro, porque cada emoción que surge es un maestro, no un enemigo, y todo lo que me sacude es información, no mandato, y no persigo ni huyo; camino con mi poder intacto, mi presencia y mi atención son tesoros que protejo, y el mundo cambia, y mi centro permanece, flotando en la ciudad, en el río, en el ruido que me atraviesa, y el pasado es recuerdo, el futuro es opción; aquí está mi fuerza, mientras mi paz no depende de nadie más que de mí, y mi libertad no necesita validación externa, y cada pensamiento que no me sirve, lo dejo pasar como nube, ligera, revoloteando entre edificios y árboles, entre risas y miradas, entre calles que no son mías pero que siento como parte de mí, porque el apego es un hábito; puedo elegir la libertad, puedo elegir seguir mi camino, mis pasos resonando en el pavimento, y aun así sentir que todo está bien, que todo es enseñanza, que todo es fuerza, que todo es mío, y observo mis emociones pero para eso necesito abstraerme de mí cuerpo y de mis sensaciones, pero no me definen, y camino, respiro, siento, y cada emoción que surge es un maestro, no un enemigo, y mi energía me pertenece; nada externo puede dispersarla, y mi mente es mi herramienta, no un prisionero de emociones externas, y aun así sonrío, aun así miro, aun así dejo que el mundo cambie mientras mi centro permanece, intacto o es algo que intento y trabajo para intentar mantener mí centro intacto, vivo, libre, mío, y el viento me recuerda que puedo elegir siempre, y que la vida misma es solo un reflejo de mi libertad, y mis pasos, mis ojos, mi respiración, mi forma de ver y vivir, es todo lo que necesito.
Oh qué dicha o que privilegio compartir el mismo aire.


3
4
2 months ago

A veces para encontrarme con mí mente necesito abandonarme, y es solo allí que veo que mí mente es una herramienta, no un prisionero de emociones externas, y mientras pedaleo por calles que nadie habita pienso y medito, mi energía me pertenece; nada externo puede dispersarla, aunque el viento intente rozar mis pensamientos, y observo mis emociones, pero no me definen, y puedo sentir sin perder mi centro, porque cada emoción que surge es un maestro, no un enemigo, y todo lo que me sacude es información, no mandato, y no persigo ni huyo; camino con mi poder intacto, mi presencia y mi atención son tesoros que protejo, y el mundo cambia, y mi centro permanece, flotando en la ciudad, en el río, en el ruido que me atraviesa, y el pasado es recuerdo, el futuro es opción; aquí está mi fuerza, mientras mi paz no depende de nadie más que de mí, y mi libertad no necesita validación externa, y cada pensamiento que no me sirve, lo dejo pasar como nube, ligera, revoloteando entre edificios y árboles, entre risas y miradas, entre calles que no son mías pero que siento como parte de mí, porque el apego es un hábito; puedo elegir la libertad, puedo elegir seguir mi camino, mis pasos resonando en el pavimento, y aun así sentir que todo está bien, que todo es enseñanza, que todo es fuerza, que todo es mío, y observo mis emociones pero para eso necesito abstraerme de mí cuerpo y de mis sensaciones, pero no me definen, y camino, respiro, siento, y cada emoción que surge es un maestro, no un enemigo, y mi energía me pertenece; nada externo puede dispersarla, y mi mente es mi herramienta, no un prisionero de emociones externas, y aun así sonrío, aun así miro, aun así dejo que el mundo cambie mientras mi centro permanece, intacto o es algo que intento y trabajo para intentar mantener mí centro intacto, vivo, libre, mío, y el viento me recuerda que puedo elegir siempre, y que la vida misma es solo un reflejo de mi libertad, y mis pasos, mis ojos, mi respiración, mi forma de ver y vivir, es todo lo que necesito.
Oh qué dicha o que privilegio compartir el mismo aire.


3
4
2 months ago

A veces para encontrarme con mí mente necesito abandonarme, y es solo allí que veo que mí mente es una herramienta, no un prisionero de emociones externas, y mientras pedaleo por calles que nadie habita pienso y medito, mi energía me pertenece; nada externo puede dispersarla, aunque el viento intente rozar mis pensamientos, y observo mis emociones, pero no me definen, y puedo sentir sin perder mi centro, porque cada emoción que surge es un maestro, no un enemigo, y todo lo que me sacude es información, no mandato, y no persigo ni huyo; camino con mi poder intacto, mi presencia y mi atención son tesoros que protejo, y el mundo cambia, y mi centro permanece, flotando en la ciudad, en el río, en el ruido que me atraviesa, y el pasado es recuerdo, el futuro es opción; aquí está mi fuerza, mientras mi paz no depende de nadie más que de mí, y mi libertad no necesita validación externa, y cada pensamiento que no me sirve, lo dejo pasar como nube, ligera, revoloteando entre edificios y árboles, entre risas y miradas, entre calles que no son mías pero que siento como parte de mí, porque el apego es un hábito; puedo elegir la libertad, puedo elegir seguir mi camino, mis pasos resonando en el pavimento, y aun así sentir que todo está bien, que todo es enseñanza, que todo es fuerza, que todo es mío, y observo mis emociones pero para eso necesito abstraerme de mí cuerpo y de mis sensaciones, pero no me definen, y camino, respiro, siento, y cada emoción que surge es un maestro, no un enemigo, y mi energía me pertenece; nada externo puede dispersarla, y mi mente es mi herramienta, no un prisionero de emociones externas, y aun así sonrío, aun así miro, aun así dejo que el mundo cambie mientras mi centro permanece, intacto o es algo que intento y trabajo para intentar mantener mí centro intacto, vivo, libre, mío, y el viento me recuerda que puedo elegir siempre, y que la vida misma es solo un reflejo de mi libertad, y mis pasos, mis ojos, mi respiración, mi forma de ver y vivir, es todo lo que necesito.
Oh qué dicha o que privilegio compartir el mismo aire.


3
4
2 months ago

A veces para encontrarme con mí mente necesito abandonarme, y es solo allí que veo que mí mente es una herramienta, no un prisionero de emociones externas, y mientras pedaleo por calles que nadie habita pienso y medito, mi energía me pertenece; nada externo puede dispersarla, aunque el viento intente rozar mis pensamientos, y observo mis emociones, pero no me definen, y puedo sentir sin perder mi centro, porque cada emoción que surge es un maestro, no un enemigo, y todo lo que me sacude es información, no mandato, y no persigo ni huyo; camino con mi poder intacto, mi presencia y mi atención son tesoros que protejo, y el mundo cambia, y mi centro permanece, flotando en la ciudad, en el río, en el ruido que me atraviesa, y el pasado es recuerdo, el futuro es opción; aquí está mi fuerza, mientras mi paz no depende de nadie más que de mí, y mi libertad no necesita validación externa, y cada pensamiento que no me sirve, lo dejo pasar como nube, ligera, revoloteando entre edificios y árboles, entre risas y miradas, entre calles que no son mías pero que siento como parte de mí, porque el apego es un hábito; puedo elegir la libertad, puedo elegir seguir mi camino, mis pasos resonando en el pavimento, y aun así sentir que todo está bien, que todo es enseñanza, que todo es fuerza, que todo es mío, y observo mis emociones pero para eso necesito abstraerme de mí cuerpo y de mis sensaciones, pero no me definen, y camino, respiro, siento, y cada emoción que surge es un maestro, no un enemigo, y mi energía me pertenece; nada externo puede dispersarla, y mi mente es mi herramienta, no un prisionero de emociones externas, y aun así sonrío, aun así miro, aun así dejo que el mundo cambie mientras mi centro permanece, intacto o es algo que intento y trabajo para intentar mantener mí centro intacto, vivo, libre, mío, y el viento me recuerda que puedo elegir siempre, y que la vida misma es solo un reflejo de mi libertad, y mis pasos, mis ojos, mi respiración, mi forma de ver y vivir, es todo lo que necesito.
Oh qué dicha o que privilegio compartir el mismo aire.


3
4
2 months ago

A veces para encontrarme con mí mente necesito abandonarme, y es solo allí que veo que mí mente es una herramienta, no un prisionero de emociones externas, y mientras pedaleo por calles que nadie habita pienso y medito, mi energía me pertenece; nada externo puede dispersarla, aunque el viento intente rozar mis pensamientos, y observo mis emociones, pero no me definen, y puedo sentir sin perder mi centro, porque cada emoción que surge es un maestro, no un enemigo, y todo lo que me sacude es información, no mandato, y no persigo ni huyo; camino con mi poder intacto, mi presencia y mi atención son tesoros que protejo, y el mundo cambia, y mi centro permanece, flotando en la ciudad, en el río, en el ruido que me atraviesa, y el pasado es recuerdo, el futuro es opción; aquí está mi fuerza, mientras mi paz no depende de nadie más que de mí, y mi libertad no necesita validación externa, y cada pensamiento que no me sirve, lo dejo pasar como nube, ligera, revoloteando entre edificios y árboles, entre risas y miradas, entre calles que no son mías pero que siento como parte de mí, porque el apego es un hábito; puedo elegir la libertad, puedo elegir seguir mi camino, mis pasos resonando en el pavimento, y aun así sentir que todo está bien, que todo es enseñanza, que todo es fuerza, que todo es mío, y observo mis emociones pero para eso necesito abstraerme de mí cuerpo y de mis sensaciones, pero no me definen, y camino, respiro, siento, y cada emoción que surge es un maestro, no un enemigo, y mi energía me pertenece; nada externo puede dispersarla, y mi mente es mi herramienta, no un prisionero de emociones externas, y aun así sonrío, aun así miro, aun así dejo que el mundo cambie mientras mi centro permanece, intacto o es algo que intento y trabajo para intentar mantener mí centro intacto, vivo, libre, mío, y el viento me recuerda que puedo elegir siempre, y que la vida misma es solo un reflejo de mi libertad, y mis pasos, mis ojos, mi respiración, mi forma de ver y vivir, es todo lo que necesito.
Oh qué dicha o que privilegio compartir el mismo aire.


3
4
2 months ago

A veces para encontrarme con mí mente necesito abandonarme, y es solo allí que veo que mí mente es una herramienta, no un prisionero de emociones externas, y mientras pedaleo por calles que nadie habita pienso y medito, mi energía me pertenece; nada externo puede dispersarla, aunque el viento intente rozar mis pensamientos, y observo mis emociones, pero no me definen, y puedo sentir sin perder mi centro, porque cada emoción que surge es un maestro, no un enemigo, y todo lo que me sacude es información, no mandato, y no persigo ni huyo; camino con mi poder intacto, mi presencia y mi atención son tesoros que protejo, y el mundo cambia, y mi centro permanece, flotando en la ciudad, en el río, en el ruido que me atraviesa, y el pasado es recuerdo, el futuro es opción; aquí está mi fuerza, mientras mi paz no depende de nadie más que de mí, y mi libertad no necesita validación externa, y cada pensamiento que no me sirve, lo dejo pasar como nube, ligera, revoloteando entre edificios y árboles, entre risas y miradas, entre calles que no son mías pero que siento como parte de mí, porque el apego es un hábito; puedo elegir la libertad, puedo elegir seguir mi camino, mis pasos resonando en el pavimento, y aun así sentir que todo está bien, que todo es enseñanza, que todo es fuerza, que todo es mío, y observo mis emociones pero para eso necesito abstraerme de mí cuerpo y de mis sensaciones, pero no me definen, y camino, respiro, siento, y cada emoción que surge es un maestro, no un enemigo, y mi energía me pertenece; nada externo puede dispersarla, y mi mente es mi herramienta, no un prisionero de emociones externas, y aun así sonrío, aun así miro, aun así dejo que el mundo cambie mientras mi centro permanece, intacto o es algo que intento y trabajo para intentar mantener mí centro intacto, vivo, libre, mío, y el viento me recuerda que puedo elegir siempre, y que la vida misma es solo un reflejo de mi libertad, y mis pasos, mis ojos, mi respiración, mi forma de ver y vivir, es todo lo que necesito.
Oh qué dicha o que privilegio compartir el mismo aire.


3
4
2 months ago


A veces para encontrarme con mí mente necesito abandonarme, y es solo allí que veo que mí mente es una herramienta, no un prisionero de emociones externas, y mientras pedaleo por calles que nadie habita pienso y medito, mi energía me pertenece; nada externo puede dispersarla, aunque el viento intente rozar mis pensamientos, y observo mis emociones, pero no me definen, y puedo sentir sin perder mi centro, porque cada emoción que surge es un maestro, no un enemigo, y todo lo que me sacude es información, no mandato, y no persigo ni huyo; camino con mi poder intacto, mi presencia y mi atención son tesoros que protejo, y el mundo cambia, y mi centro permanece, flotando en la ciudad, en el río, en el ruido que me atraviesa, y el pasado es recuerdo, el futuro es opción; aquí está mi fuerza, mientras mi paz no depende de nadie más que de mí, y mi libertad no necesita validación externa, y cada pensamiento que no me sirve, lo dejo pasar como nube, ligera, revoloteando entre edificios y árboles, entre risas y miradas, entre calles que no son mías pero que siento como parte de mí, porque el apego es un hábito; puedo elegir la libertad, puedo elegir seguir mi camino, mis pasos resonando en el pavimento, y aun así sentir que todo está bien, que todo es enseñanza, que todo es fuerza, que todo es mío, y observo mis emociones pero para eso necesito abstraerme de mí cuerpo y de mis sensaciones, pero no me definen, y camino, respiro, siento, y cada emoción que surge es un maestro, no un enemigo, y mi energía me pertenece; nada externo puede dispersarla, y mi mente es mi herramienta, no un prisionero de emociones externas, y aun así sonrío, aun así miro, aun así dejo que el mundo cambie mientras mi centro permanece, intacto o es algo que intento y trabajo para intentar mantener mí centro intacto, vivo, libre, mío, y el viento me recuerda que puedo elegir siempre, y que la vida misma es solo un reflejo de mi libertad, y mis pasos, mis ojos, mi respiración, mi forma de ver y vivir, es todo lo que necesito.
Oh qué dicha o que privilegio compartir el mismo aire.


3
4
2 months ago

A veces para encontrarme con mí mente necesito abandonarme, y es solo allí que veo que mí mente es una herramienta, no un prisionero de emociones externas, y mientras pedaleo por calles que nadie habita pienso y medito, mi energía me pertenece; nada externo puede dispersarla, aunque el viento intente rozar mis pensamientos, y observo mis emociones, pero no me definen, y puedo sentir sin perder mi centro, porque cada emoción que surge es un maestro, no un enemigo, y todo lo que me sacude es información, no mandato, y no persigo ni huyo; camino con mi poder intacto, mi presencia y mi atención son tesoros que protejo, y el mundo cambia, y mi centro permanece, flotando en la ciudad, en el río, en el ruido que me atraviesa, y el pasado es recuerdo, el futuro es opción; aquí está mi fuerza, mientras mi paz no depende de nadie más que de mí, y mi libertad no necesita validación externa, y cada pensamiento que no me sirve, lo dejo pasar como nube, ligera, revoloteando entre edificios y árboles, entre risas y miradas, entre calles que no son mías pero que siento como parte de mí, porque el apego es un hábito; puedo elegir la libertad, puedo elegir seguir mi camino, mis pasos resonando en el pavimento, y aun así sentir que todo está bien, que todo es enseñanza, que todo es fuerza, que todo es mío, y observo mis emociones pero para eso necesito abstraerme de mí cuerpo y de mis sensaciones, pero no me definen, y camino, respiro, siento, y cada emoción que surge es un maestro, no un enemigo, y mi energía me pertenece; nada externo puede dispersarla, y mi mente es mi herramienta, no un prisionero de emociones externas, y aun así sonrío, aun así miro, aun así dejo que el mundo cambie mientras mi centro permanece, intacto o es algo que intento y trabajo para intentar mantener mí centro intacto, vivo, libre, mío, y el viento me recuerda que puedo elegir siempre, y que la vida misma es solo un reflejo de mi libertad, y mis pasos, mis ojos, mi respiración, mi forma de ver y vivir, es todo lo que necesito.
Oh qué dicha o que privilegio compartir el mismo aire.


3
4
2 months ago

A veces para encontrarme con mí mente necesito abandonarme, y es solo allí que veo que mí mente es una herramienta, no un prisionero de emociones externas, y mientras pedaleo por calles que nadie habita pienso y medito, mi energía me pertenece; nada externo puede dispersarla, aunque el viento intente rozar mis pensamientos, y observo mis emociones, pero no me definen, y puedo sentir sin perder mi centro, porque cada emoción que surge es un maestro, no un enemigo, y todo lo que me sacude es información, no mandato, y no persigo ni huyo; camino con mi poder intacto, mi presencia y mi atención son tesoros que protejo, y el mundo cambia, y mi centro permanece, flotando en la ciudad, en el río, en el ruido que me atraviesa, y el pasado es recuerdo, el futuro es opción; aquí está mi fuerza, mientras mi paz no depende de nadie más que de mí, y mi libertad no necesita validación externa, y cada pensamiento que no me sirve, lo dejo pasar como nube, ligera, revoloteando entre edificios y árboles, entre risas y miradas, entre calles que no son mías pero que siento como parte de mí, porque el apego es un hábito; puedo elegir la libertad, puedo elegir seguir mi camino, mis pasos resonando en el pavimento, y aun así sentir que todo está bien, que todo es enseñanza, que todo es fuerza, que todo es mío, y observo mis emociones pero para eso necesito abstraerme de mí cuerpo y de mis sensaciones, pero no me definen, y camino, respiro, siento, y cada emoción que surge es un maestro, no un enemigo, y mi energía me pertenece; nada externo puede dispersarla, y mi mente es mi herramienta, no un prisionero de emociones externas, y aun así sonrío, aun así miro, aun así dejo que el mundo cambie mientras mi centro permanece, intacto o es algo que intento y trabajo para intentar mantener mí centro intacto, vivo, libre, mío, y el viento me recuerda que puedo elegir siempre, y que la vida misma es solo un reflejo de mi libertad, y mis pasos, mis ojos, mi respiración, mi forma de ver y vivir, es todo lo que necesito.
Oh qué dicha o que privilegio compartir el mismo aire.


3
4
2 months ago

A veces para encontrarme con mí mente necesito abandonarme, y es solo allí que veo que mí mente es una herramienta, no un prisionero de emociones externas, y mientras pedaleo por calles que nadie habita pienso y medito, mi energía me pertenece; nada externo puede dispersarla, aunque el viento intente rozar mis pensamientos, y observo mis emociones, pero no me definen, y puedo sentir sin perder mi centro, porque cada emoción que surge es un maestro, no un enemigo, y todo lo que me sacude es información, no mandato, y no persigo ni huyo; camino con mi poder intacto, mi presencia y mi atención son tesoros que protejo, y el mundo cambia, y mi centro permanece, flotando en la ciudad, en el río, en el ruido que me atraviesa, y el pasado es recuerdo, el futuro es opción; aquí está mi fuerza, mientras mi paz no depende de nadie más que de mí, y mi libertad no necesita validación externa, y cada pensamiento que no me sirve, lo dejo pasar como nube, ligera, revoloteando entre edificios y árboles, entre risas y miradas, entre calles que no son mías pero que siento como parte de mí, porque el apego es un hábito; puedo elegir la libertad, puedo elegir seguir mi camino, mis pasos resonando en el pavimento, y aun así sentir que todo está bien, que todo es enseñanza, que todo es fuerza, que todo es mío, y observo mis emociones pero para eso necesito abstraerme de mí cuerpo y de mis sensaciones, pero no me definen, y camino, respiro, siento, y cada emoción que surge es un maestro, no un enemigo, y mi energía me pertenece; nada externo puede dispersarla, y mi mente es mi herramienta, no un prisionero de emociones externas, y aun así sonrío, aun así miro, aun así dejo que el mundo cambie mientras mi centro permanece, intacto o es algo que intento y trabajo para intentar mantener mí centro intacto, vivo, libre, mío, y el viento me recuerda que puedo elegir siempre, y que la vida misma es solo un reflejo de mi libertad, y mis pasos, mis ojos, mi respiración, mi forma de ver y vivir, es todo lo que necesito.
Oh qué dicha o que privilegio compartir el mismo aire.


3
4
2 months ago

La familiaaaaaa


3
1
1 years ago

La familiaaaaaa


3
1
1 years ago

La familiaaaaaa


3
1
1 years ago


La familiaaaaaa


3
1
1 years ago

La familiaaaaaa


3
1
1 years ago

La familiaaaaaa


3
1
1 years ago

La familiaaaaaa


3
1
1 years ago

La familiaaaaaa


3
1
1 years ago

La familiaaaaaa


3
1
1 years ago


La familiaaaaaa


3
1
1 years ago

La familiaaaaaa


3
1
1 years ago

Está serpiente
Noso3 lo que hacemos es a través de estar tranquilos, de darles paz, el animal hace su vida, se desenvuelve


3
1
1 years ago

Está serpiente
Noso3 lo que hacemos es a través de estar tranquilos, de darles paz, el animal hace su vida, se desenvuelve


3
1
1 years ago

Está serpiente
Noso3 lo que hacemos es a través de estar tranquilos, de darles paz, el animal hace su vida, se desenvuelve


3
1
1 years ago

Está serpiente
Noso3 lo que hacemos es a través de estar tranquilos, de darles paz, el animal hace su vida, se desenvuelve


3
1
1 years ago

Está serpiente
Noso3 lo que hacemos es a través de estar tranquilos, de darles paz, el animal hace su vida, se desenvuelve


3
1
1 years ago

Afortunadddddddddisima a veces, algunas en desgracia. Mayormente esperando.
qué cosa? Ni idea


3
6
1 years ago

Afortunadddddddddisima a veces, algunas en desgracia. Mayormente esperando.
qué cosa? Ni idea


3
6
1 years ago

Afortunadddddddddisima a veces, algunas en desgracia. Mayormente esperando.
qué cosa? Ni idea


3
6
1 years ago

Afortunadddddddddisima a veces, algunas en desgracia. Mayormente esperando.
qué cosa? Ni idea


3
6
1 years ago

Afortunadddddddddisima a veces, algunas en desgracia. Mayormente esperando.
qué cosa? Ni idea


3
6
1 years ago

Afortunadddddddddisima a veces, algunas en desgracia. Mayormente esperando.
qué cosa? Ni idea


3
6
1 years ago

Afortunadddddddddisima a veces, algunas en desgracia. Mayormente esperando.
qué cosa? Ni idea


3
6
1 years ago

Afortunadddddddddisima a veces, algunas en desgracia. Mayormente esperando.
qué cosa? Ni idea


3
6
1 years ago

Afortunadddddddddisima a veces, algunas en desgracia. Mayormente esperando.
qué cosa? Ni idea


3
6
1 years ago

Afortunadddddddddisima a veces, algunas en desgracia. Mayormente esperando.
qué cosa? Ni idea


3
6
1 years ago

3
7
1 years ago

3
7
1 years ago

3
7
1 years ago

3
7
1 years ago

3
7
1 years ago

3
7
1 years ago

3
7
1 years ago

3
7
1 years ago

3
7
1 years ago

3
7
1 years ago

3
1 years ago

3
1 years ago

3
1 years ago

3
1 years ago

3
1 years ago

3
1 years ago

3
1 years ago

3
1 years ago

3
1 years ago

3
1 years ago

Hoy spameo Brazil y una foto con mi mami que le extraño


3
5
2 years ago

Hoy spameo Brazil y una foto con mi mami que le extraño


3
5
2 years ago

Hoy spameo Brazil y una foto con mi mami que le extraño


3
5
2 years ago

Hoy spameo Brazil y una foto con mi mami que le extraño


3
5
2 years ago

Hoy spameo Brazil y una foto con mi mami que le extraño


3
5
2 years ago

Hoy spameo Brazil y una foto con mi mami que le extraño


3
5
2 years ago

Hoy spameo Brazil y una foto con mi mami que le extraño


3
5
2 years ago

Hoy spameo Brazil y una foto con mi mami que le extraño


3
5
2 years ago

Hoy spameo Brazil y una foto con mi mami que le extraño


3
5
2 years ago

3
7
2 years ago

3
7
2 years ago

3
7
2 years ago

3
7
2 years ago

3
7
2 years ago

3
7
2 years ago

3
7
2 years ago

3
7
2 years ago

3
7
2 years ago

3
7
2 years ago

Un mes en Irlanda del norte.

Paso tan rápido 🥹


3
2
2 years ago

Si quieres caminar hoy conmigo


3
6
2 years ago

Si quieres caminar hoy conmigo


3
6
2 years ago

Si quieres caminar hoy conmigo


3
6
2 years ago

Si quieres caminar hoy conmigo


3
6
2 years ago

Si quieres caminar hoy conmigo


3
6
2 years ago

Si quieres caminar hoy conmigo


3
6
2 years ago

Si quieres caminar hoy conmigo


3
6
2 years ago

Si quieres caminar hoy conmigo


3
6
2 years ago

Si quieres caminar hoy conmigo


3
6
2 years ago

Si quieres caminar hoy conmigo


3
6
2 years ago

La vida tumblr 2012

El audio de la ultima foto out of context jajajajaj
Estoy cuidando unas niñas en Irlanda 🥹 y los padres nos prestan el auto los días libres


3
8
2 years ago

La vida tumblr 2012

El audio de la ultima foto out of context jajajajaj
Estoy cuidando unas niñas en Irlanda 🥹 y los padres nos prestan el auto los días libres


3
8
2 years ago

La vida tumblr 2012

El audio de la ultima foto out of context jajajajaj
Estoy cuidando unas niñas en Irlanda 🥹 y los padres nos prestan el auto los días libres


3
8
2 years ago


Story Save - Hikayeleri, Reels, Fotoğrafları, Videoları, Öne Çıkanları, IGTV'yi telefonunuza kaydetmek için en iyi ücretsiz araç.

Story-save.com, kullanıcıların Instagram'dan hikayeler, fotoğraflar, videolar ve IGTV materyalleri dahil olmak üzere çeşitli içerikleri indirmelerini ve kaydetmelerini sağlayan sezgisel bir çevrimiçi araçtır. Story-Save ile Instagram'dan çeşitli içerikleri kolayca indirebilir ve bunları internet bağlantısı olmasa bile istediğiniz zaman izleyebilirsiniz. Bu araç, Instagram'da ilginç bir şey gördüğünüzde kaydedip daha sonra izlemek için mükemmeldir. Story-Save'i kullanarak favori Instagram anlarınızı yanınıza almayı kaçırmayın!

Avantajlarımız:

Kayıt Olmaya Gerek Yok

Uygulama indirmelerinden ve kayıtlardan kaçının, hikayeleri web üzerinde saklayın.

Özel Yüksek Kalite

Kalitesiz içeriklere elveda deyin, yalnızca yüksek çözünürlüklü hikayeleri saklayın.

Her Cihazda Erişilebilir

Instagram Hikayelerini herhangi bir tarayıcı, iPhone veya Android ile indirin.

Tamamen Ücretsiz

Kesinlikle hiçbir ücret yok. Herhangi bir Hikayeyi ücretsiz indirin.

Sıkça Sorulan Sorular

Instagram Hikaye İndirme Özelliği, Instagram hikayelerini güvenli ve yüksek kaliteli bir şekilde indirmenizi sağlayan bir araçtır. Kullanıcı dostudur ve kullanıcıların kayıt olmasına veya üye olmasına gerek yoktur. Sadece bağlantıyı kopyalayın, yapıştırın ve içeriği keyifle izleyin.
Instagram hikayelerini indirmek basit bir işlemdir ve üç adımdan oluşur:
  • 1. Instagram Hikaye İndirici aracına gidin.
  • 2. Ardından, Instagram profilinin kullanıcı adını verilen alana yazın ve İndir butonuna tıklayın.
  • 3. Şu anki 24 saatlik süre için mevcut olan tüm Hikayeleri göreceksiniz. İstediğiniz hikayeleri seçin ve İndir'e tıklayın.
Seçilen hikaye hızla cihazınızın yerel depolama alanına kaydedilecektir.
Maalesef, gizli hesaplardan hikaye indirmek gizlilik kısıtlamaları nedeniyle mümkün değildir.
Instagram hikaye indirme hizmetini kullanma sayısında herhangi bir sınırlama yoktur. Hizmet sınırsız kullanımda olup tamamen ücretsizdir.
Evet, başkalarının Instagram Hikayelerini indirmek ve kaydetmek yasaldır, ancak ticari amaçlar için kullanılmamalıdır. Ticari amaçla kullanmayı düşünüyorsanız, orijinal içerik sahibinden izin almalı ve her kullanıldığında onlara atıfta bulunmalısınız.
Tüm indirilen hikayeler genellikle bilgisayarınızın İndirilenler klasörüne kaydedilir, ister Windows, Mac veya iOS kullanıyor olun. Mobil cihazlarda ise hikayeler telefonun depolama alanına kaydedilir ve indirildikten hemen sonra Galeri uygulamanızda görünmelidir.