Instagram Story Save

SARA PANAGUTIN, BATO ARESTUHIN! IMPEACH SARA NOW!

Ngayong umaga, Mayo 13,
nakiisa ang Sining na Naglilingkod sa Bayan (SINAGBAYAN) sa isang isinagawang pagkilos ng mga progresibong organisasyon, sa pangunguna ng Bagong Alyansang Makabayan (BAYAN), upang mariing ipanawagan ang agarang pagpapanagot kina Sara Duterte at Ronald “Bato” dela Rosa sa kanilang mga krimen at pananagutan sa sambayanang Pilipino.

Kung ating babalikan, sinimulan ang impeachment proceedings laban kay Sara Duterte noong 2025 matapos ang sunod-sunod na pagbubunyag hinggil sa maanomalyang paggamit ng confidential at intelligence funds. Dalawang ulit nang naghain ng impeachment complaints laban sa kaniya, at malinaw na ipinakita nito ang malawak na galit ng mamamayan laban sa korapsyon, paglustay ng pondo sa publiko, at kawalan ng pananagutan ng mga nasa poder. Kasabay nito, patuloy ring inuusig si Bato Dela Rosa kaugnay ng kaniyang direktang papel bilang pangunahing tagapagpatupad ng madugong “war on drugs” ng nakaraang administrasyong Duterte.

Hindi kailanman malilimutan ng mamamayan ang mga kasalanang ginawa nina Sara Duterte at Bato Dela Rosa. Garapalang winasak ni Sara Duterte ang tiwala ng taumbayan sa pamamagitan ng pagwaldas sa daan-daang milyong pisong confidential funds habang milyon-milyong Pilipino ang hindi makabili ng pagkain, baon sa utang, walang disenteng trabaho, at patuloy na naghihirap dahil sa nagtataasang presyo ng mga bilihin. Hindi maikakaila na habang naghihikahos ang mga magsasaka dahil sa mababang presyo ng kanilang ani, mataas na gastos sa produksyon, kawalan ng tunay na reporma sa lupa, at matinding epekto ng importasyon, ang mga burukrata kapitalista naman sa gobyerno ay nagpapakasasa sa kapangyarihan at pondo ng bayan para sa sarili nilang interes at pampulitikang ambisyon.

Hindi lamang korapsyon ang pananagutan ng pamilyang Duterte. Sa ilalim ng administrasyong Duterte, naging laganap ang pandarahas ng estado laban sa mamamayan. Libu-libong maralita ang pinaslang sa ilalim ng huwad na “war on drugs.”

(1/3)

SARA PANAGUTIN, BATO ARESTUHIN! IMPEACH SARA NOW!

Ngayong umaga, Mayo 13,
nakiisa ang Sining na Naglilingkod sa Bayan (SINAGBAYAN) sa isang isinagawang pagkilos ng mga progresibong organisasyon, sa pangunguna ng Bagong Alyansang Makabayan (BAYAN), upang mariing ipanawagan ang agarang pagpapanagot kina Sara Duterte at Ronald “Bato” dela Rosa sa kanilang mga krimen at pananagutan sa sambayanang Pilipino.

Kung ating babalikan, sinimulan ang impeachment proceedings laban kay Sara Duterte noong 2025 matapos ang sunod-sunod na pagbubunyag hinggil sa maanomalyang paggamit ng confidential at intelligence funds. Dalawang ulit nang naghain ng impeachment complaints laban sa kaniya, at malinaw na ipinakita nito ang malawak na galit ng mamamayan laban sa korapsyon, paglustay ng pondo sa publiko, at kawalan ng pananagutan ng mga nasa poder. Kasabay nito, patuloy ring inuusig si Bato Dela Rosa kaugnay ng kaniyang direktang papel bilang pangunahing tagapagpatupad ng madugong “war on drugs” ng nakaraang administrasyong Duterte.

Hindi kailanman malilimutan ng mamamayan ang mga kasalanang ginawa nina Sara Duterte at Bato Dela Rosa. Garapalang winasak ni Sara Duterte ang tiwala ng taumbayan sa pamamagitan ng pagwaldas sa daan-daang milyong pisong confidential funds habang milyon-milyong Pilipino ang hindi makabili ng pagkain, baon sa utang, walang disenteng trabaho, at patuloy na naghihirap dahil sa nagtataasang presyo ng mga bilihin. Hindi maikakaila na habang naghihikahos ang mga magsasaka dahil sa mababang presyo ng kanilang ani, mataas na gastos sa produksyon, kawalan ng tunay na reporma sa lupa, at matinding epekto ng importasyon, ang mga burukrata kapitalista naman sa gobyerno ay nagpapakasasa sa kapangyarihan at pondo ng bayan para sa sarili nilang interes at pampulitikang ambisyon.

Hindi lamang korapsyon ang pananagutan ng pamilyang Duterte. Sa ilalim ng administrasyong Duterte, naging laganap ang pandarahas ng estado laban sa mamamayan. Libu-libong maralita ang pinaslang sa ilalim ng huwad na “war on drugs.”

(1/3)

SARA PANAGUTIN, BATO ARESTUHIN! IMPEACH SARA NOW!

Ngayong umaga, Mayo 13,
nakiisa ang Sining na Naglilingkod sa Bayan (SINAGBAYAN) sa isang isinagawang pagkilos ng mga progresibong organisasyon, sa pangunguna ng Bagong Alyansang Makabayan (BAYAN), upang mariing ipanawagan ang agarang pagpapanagot kina Sara Duterte at Ronald “Bato” dela Rosa sa kanilang mga krimen at pananagutan sa sambayanang Pilipino.

Kung ating babalikan, sinimulan ang impeachment proceedings laban kay Sara Duterte noong 2025 matapos ang sunod-sunod na pagbubunyag hinggil sa maanomalyang paggamit ng confidential at intelligence funds. Dalawang ulit nang naghain ng impeachment complaints laban sa kaniya, at malinaw na ipinakita nito ang malawak na galit ng mamamayan laban sa korapsyon, paglustay ng pondo sa publiko, at kawalan ng pananagutan ng mga nasa poder. Kasabay nito, patuloy ring inuusig si Bato Dela Rosa kaugnay ng kaniyang direktang papel bilang pangunahing tagapagpatupad ng madugong “war on drugs” ng nakaraang administrasyong Duterte.

Hindi kailanman malilimutan ng mamamayan ang mga kasalanang ginawa nina Sara Duterte at Bato Dela Rosa. Garapalang winasak ni Sara Duterte ang tiwala ng taumbayan sa pamamagitan ng pagwaldas sa daan-daang milyong pisong confidential funds habang milyon-milyong Pilipino ang hindi makabili ng pagkain, baon sa utang, walang disenteng trabaho, at patuloy na naghihirap dahil sa nagtataasang presyo ng mga bilihin. Hindi maikakaila na habang naghihikahos ang mga magsasaka dahil sa mababang presyo ng kanilang ani, mataas na gastos sa produksyon, kawalan ng tunay na reporma sa lupa, at matinding epekto ng importasyon, ang mga burukrata kapitalista naman sa gobyerno ay nagpapakasasa sa kapangyarihan at pondo ng bayan para sa sarili nilang interes at pampulitikang ambisyon.

Hindi lamang korapsyon ang pananagutan ng pamilyang Duterte. Sa ilalim ng administrasyong Duterte, naging laganap ang pandarahas ng estado laban sa mamamayan. Libu-libong maralita ang pinaslang sa ilalim ng huwad na “war on drugs.”

(1/3)

SARA PANAGUTIN, BATO ARESTUHIN! IMPEACH SARA NOW!

Ngayong umaga, Mayo 13,
nakiisa ang Sining na Naglilingkod sa Bayan (SINAGBAYAN) sa isang isinagawang pagkilos ng mga progresibong organisasyon, sa pangunguna ng Bagong Alyansang Makabayan (BAYAN), upang mariing ipanawagan ang agarang pagpapanagot kina Sara Duterte at Ronald “Bato” dela Rosa sa kanilang mga krimen at pananagutan sa sambayanang Pilipino.

Kung ating babalikan, sinimulan ang impeachment proceedings laban kay Sara Duterte noong 2025 matapos ang sunod-sunod na pagbubunyag hinggil sa maanomalyang paggamit ng confidential at intelligence funds. Dalawang ulit nang naghain ng impeachment complaints laban sa kaniya, at malinaw na ipinakita nito ang malawak na galit ng mamamayan laban sa korapsyon, paglustay ng pondo sa publiko, at kawalan ng pananagutan ng mga nasa poder. Kasabay nito, patuloy ring inuusig si Bato Dela Rosa kaugnay ng kaniyang direktang papel bilang pangunahing tagapagpatupad ng madugong “war on drugs” ng nakaraang administrasyong Duterte.

Hindi kailanman malilimutan ng mamamayan ang mga kasalanang ginawa nina Sara Duterte at Bato Dela Rosa. Garapalang winasak ni Sara Duterte ang tiwala ng taumbayan sa pamamagitan ng pagwaldas sa daan-daang milyong pisong confidential funds habang milyon-milyong Pilipino ang hindi makabili ng pagkain, baon sa utang, walang disenteng trabaho, at patuloy na naghihirap dahil sa nagtataasang presyo ng mga bilihin. Hindi maikakaila na habang naghihikahos ang mga magsasaka dahil sa mababang presyo ng kanilang ani, mataas na gastos sa produksyon, kawalan ng tunay na reporma sa lupa, at matinding epekto ng importasyon, ang mga burukrata kapitalista naman sa gobyerno ay nagpapakasasa sa kapangyarihan at pondo ng bayan para sa sarili nilang interes at pampulitikang ambisyon.

Hindi lamang korapsyon ang pananagutan ng pamilyang Duterte. Sa ilalim ng administrasyong Duterte, naging laganap ang pandarahas ng estado laban sa mamamayan. Libu-libong maralita ang pinaslang sa ilalim ng huwad na “war on drugs.”

(1/3)

SARA PANAGUTIN, BATO ARESTUHIN! IMPEACH SARA NOW!

Ngayong umaga, Mayo 13,
nakiisa ang Sining na Naglilingkod sa Bayan (SINAGBAYAN) sa isang isinagawang pagkilos ng mga progresibong organisasyon, sa pangunguna ng Bagong Alyansang Makabayan (BAYAN), upang mariing ipanawagan ang agarang pagpapanagot kina Sara Duterte at Ronald “Bato” dela Rosa sa kanilang mga krimen at pananagutan sa sambayanang Pilipino.

Kung ating babalikan, sinimulan ang impeachment proceedings laban kay Sara Duterte noong 2025 matapos ang sunod-sunod na pagbubunyag hinggil sa maanomalyang paggamit ng confidential at intelligence funds. Dalawang ulit nang naghain ng impeachment complaints laban sa kaniya, at malinaw na ipinakita nito ang malawak na galit ng mamamayan laban sa korapsyon, paglustay ng pondo sa publiko, at kawalan ng pananagutan ng mga nasa poder. Kasabay nito, patuloy ring inuusig si Bato Dela Rosa kaugnay ng kaniyang direktang papel bilang pangunahing tagapagpatupad ng madugong “war on drugs” ng nakaraang administrasyong Duterte.

Hindi kailanman malilimutan ng mamamayan ang mga kasalanang ginawa nina Sara Duterte at Bato Dela Rosa. Garapalang winasak ni Sara Duterte ang tiwala ng taumbayan sa pamamagitan ng pagwaldas sa daan-daang milyong pisong confidential funds habang milyon-milyong Pilipino ang hindi makabili ng pagkain, baon sa utang, walang disenteng trabaho, at patuloy na naghihirap dahil sa nagtataasang presyo ng mga bilihin. Hindi maikakaila na habang naghihikahos ang mga magsasaka dahil sa mababang presyo ng kanilang ani, mataas na gastos sa produksyon, kawalan ng tunay na reporma sa lupa, at matinding epekto ng importasyon, ang mga burukrata kapitalista naman sa gobyerno ay nagpapakasasa sa kapangyarihan at pondo ng bayan para sa sarili nilang interes at pampulitikang ambisyon.

Hindi lamang korapsyon ang pananagutan ng pamilyang Duterte. Sa ilalim ng administrasyong Duterte, naging laganap ang pandarahas ng estado laban sa mamamayan. Libu-libong maralita ang pinaslang sa ilalim ng huwad na “war on drugs.”

(1/3)

SARA PANAGUTIN, BATO ARESTUHIN! IMPEACH SARA NOW!

Ngayong umaga, Mayo 13,
nakiisa ang Sining na Naglilingkod sa Bayan (SINAGBAYAN) sa isang isinagawang pagkilos ng mga progresibong organisasyon, sa pangunguna ng Bagong Alyansang Makabayan (BAYAN), upang mariing ipanawagan ang agarang pagpapanagot kina Sara Duterte at Ronald “Bato” dela Rosa sa kanilang mga krimen at pananagutan sa sambayanang Pilipino.

Kung ating babalikan, sinimulan ang impeachment proceedings laban kay Sara Duterte noong 2025 matapos ang sunod-sunod na pagbubunyag hinggil sa maanomalyang paggamit ng confidential at intelligence funds. Dalawang ulit nang naghain ng impeachment complaints laban sa kaniya, at malinaw na ipinakita nito ang malawak na galit ng mamamayan laban sa korapsyon, paglustay ng pondo sa publiko, at kawalan ng pananagutan ng mga nasa poder. Kasabay nito, patuloy ring inuusig si Bato Dela Rosa kaugnay ng kaniyang direktang papel bilang pangunahing tagapagpatupad ng madugong “war on drugs” ng nakaraang administrasyong Duterte.

Hindi kailanman malilimutan ng mamamayan ang mga kasalanang ginawa nina Sara Duterte at Bato Dela Rosa. Garapalang winasak ni Sara Duterte ang tiwala ng taumbayan sa pamamagitan ng pagwaldas sa daan-daang milyong pisong confidential funds habang milyon-milyong Pilipino ang hindi makabili ng pagkain, baon sa utang, walang disenteng trabaho, at patuloy na naghihirap dahil sa nagtataasang presyo ng mga bilihin. Hindi maikakaila na habang naghihikahos ang mga magsasaka dahil sa mababang presyo ng kanilang ani, mataas na gastos sa produksyon, kawalan ng tunay na reporma sa lupa, at matinding epekto ng importasyon, ang mga burukrata kapitalista naman sa gobyerno ay nagpapakasasa sa kapangyarihan at pondo ng bayan para sa sarili nilang interes at pampulitikang ambisyon.

Hindi lamang korapsyon ang pananagutan ng pamilyang Duterte. Sa ilalim ng administrasyong Duterte, naging laganap ang pandarahas ng estado laban sa mamamayan. Libu-libong maralita ang pinaslang sa ilalim ng huwad na “war on drugs.”

(1/3)

SARA PANAGUTIN, BATO ARESTUHIN! IMPEACH SARA NOW!

Ngayong umaga, Mayo 13,
nakiisa ang Sining na Naglilingkod sa Bayan (SINAGBAYAN) sa isang isinagawang pagkilos ng mga progresibong organisasyon, sa pangunguna ng Bagong Alyansang Makabayan (BAYAN), upang mariing ipanawagan ang agarang pagpapanagot kina Sara Duterte at Ronald “Bato” dela Rosa sa kanilang mga krimen at pananagutan sa sambayanang Pilipino.

Kung ating babalikan, sinimulan ang impeachment proceedings laban kay Sara Duterte noong 2025 matapos ang sunod-sunod na pagbubunyag hinggil sa maanomalyang paggamit ng confidential at intelligence funds. Dalawang ulit nang naghain ng impeachment complaints laban sa kaniya, at malinaw na ipinakita nito ang malawak na galit ng mamamayan laban sa korapsyon, paglustay ng pondo sa publiko, at kawalan ng pananagutan ng mga nasa poder. Kasabay nito, patuloy ring inuusig si Bato Dela Rosa kaugnay ng kaniyang direktang papel bilang pangunahing tagapagpatupad ng madugong “war on drugs” ng nakaraang administrasyong Duterte.

Hindi kailanman malilimutan ng mamamayan ang mga kasalanang ginawa nina Sara Duterte at Bato Dela Rosa. Garapalang winasak ni Sara Duterte ang tiwala ng taumbayan sa pamamagitan ng pagwaldas sa daan-daang milyong pisong confidential funds habang milyon-milyong Pilipino ang hindi makabili ng pagkain, baon sa utang, walang disenteng trabaho, at patuloy na naghihirap dahil sa nagtataasang presyo ng mga bilihin. Hindi maikakaila na habang naghihikahos ang mga magsasaka dahil sa mababang presyo ng kanilang ani, mataas na gastos sa produksyon, kawalan ng tunay na reporma sa lupa, at matinding epekto ng importasyon, ang mga burukrata kapitalista naman sa gobyerno ay nagpapakasasa sa kapangyarihan at pondo ng bayan para sa sarili nilang interes at pampulitikang ambisyon.

Hindi lamang korapsyon ang pananagutan ng pamilyang Duterte. Sa ilalim ng administrasyong Duterte, naging laganap ang pandarahas ng estado laban sa mamamayan. Libu-libong maralita ang pinaslang sa ilalim ng huwad na “war on drugs.”

(1/3)

SARA PANAGUTIN, BATO ARESTUHIN! IMPEACH SARA NOW!

Ngayong umaga, Mayo 13,
nakiisa ang Sining na Naglilingkod sa Bayan (SINAGBAYAN) sa isang isinagawang pagkilos ng mga progresibong organisasyon, sa pangunguna ng Bagong Alyansang Makabayan (BAYAN), upang mariing ipanawagan ang agarang pagpapanagot kina Sara Duterte at Ronald “Bato” dela Rosa sa kanilang mga krimen at pananagutan sa sambayanang Pilipino.

Kung ating babalikan, sinimulan ang impeachment proceedings laban kay Sara Duterte noong 2025 matapos ang sunod-sunod na pagbubunyag hinggil sa maanomalyang paggamit ng confidential at intelligence funds. Dalawang ulit nang naghain ng impeachment complaints laban sa kaniya, at malinaw na ipinakita nito ang malawak na galit ng mamamayan laban sa korapsyon, paglustay ng pondo sa publiko, at kawalan ng pananagutan ng mga nasa poder. Kasabay nito, patuloy ring inuusig si Bato Dela Rosa kaugnay ng kaniyang direktang papel bilang pangunahing tagapagpatupad ng madugong “war on drugs” ng nakaraang administrasyong Duterte.

Hindi kailanman malilimutan ng mamamayan ang mga kasalanang ginawa nina Sara Duterte at Bato Dela Rosa. Garapalang winasak ni Sara Duterte ang tiwala ng taumbayan sa pamamagitan ng pagwaldas sa daan-daang milyong pisong confidential funds habang milyon-milyong Pilipino ang hindi makabili ng pagkain, baon sa utang, walang disenteng trabaho, at patuloy na naghihirap dahil sa nagtataasang presyo ng mga bilihin. Hindi maikakaila na habang naghihikahos ang mga magsasaka dahil sa mababang presyo ng kanilang ani, mataas na gastos sa produksyon, kawalan ng tunay na reporma sa lupa, at matinding epekto ng importasyon, ang mga burukrata kapitalista naman sa gobyerno ay nagpapakasasa sa kapangyarihan at pondo ng bayan para sa sarili nilang interes at pampulitikang ambisyon.

Hindi lamang korapsyon ang pananagutan ng pamilyang Duterte. Sa ilalim ng administrasyong Duterte, naging laganap ang pandarahas ng estado laban sa mamamayan. Libu-libong maralita ang pinaslang sa ilalim ng huwad na “war on drugs.”

(1/3)

SARA PANAGUTIN, BATO ARESTUHIN! IMPEACH SARA NOW!

Ngayong umaga, Mayo 13,
nakiisa ang Sining na Naglilingkod sa Bayan (SINAGBAYAN) sa isang isinagawang pagkilos ng mga progresibong organisasyon, sa pangunguna ng Bagong Alyansang Makabayan (BAYAN), upang mariing ipanawagan ang agarang pagpapanagot kina Sara Duterte at Ronald “Bato” dela Rosa sa kanilang mga krimen at pananagutan sa sambayanang Pilipino.

Kung ating babalikan, sinimulan ang impeachment proceedings laban kay Sara Duterte noong 2025 matapos ang sunod-sunod na pagbubunyag hinggil sa maanomalyang paggamit ng confidential at intelligence funds. Dalawang ulit nang naghain ng impeachment complaints laban sa kaniya, at malinaw na ipinakita nito ang malawak na galit ng mamamayan laban sa korapsyon, paglustay ng pondo sa publiko, at kawalan ng pananagutan ng mga nasa poder. Kasabay nito, patuloy ring inuusig si Bato Dela Rosa kaugnay ng kaniyang direktang papel bilang pangunahing tagapagpatupad ng madugong “war on drugs” ng nakaraang administrasyong Duterte.

Hindi kailanman malilimutan ng mamamayan ang mga kasalanang ginawa nina Sara Duterte at Bato Dela Rosa. Garapalang winasak ni Sara Duterte ang tiwala ng taumbayan sa pamamagitan ng pagwaldas sa daan-daang milyong pisong confidential funds habang milyon-milyong Pilipino ang hindi makabili ng pagkain, baon sa utang, walang disenteng trabaho, at patuloy na naghihirap dahil sa nagtataasang presyo ng mga bilihin. Hindi maikakaila na habang naghihikahos ang mga magsasaka dahil sa mababang presyo ng kanilang ani, mataas na gastos sa produksyon, kawalan ng tunay na reporma sa lupa, at matinding epekto ng importasyon, ang mga burukrata kapitalista naman sa gobyerno ay nagpapakasasa sa kapangyarihan at pondo ng bayan para sa sarili nilang interes at pampulitikang ambisyon.

Hindi lamang korapsyon ang pananagutan ng pamilyang Duterte. Sa ilalim ng administrasyong Duterte, naging laganap ang pandarahas ng estado laban sa mamamayan. Libu-libong maralita ang pinaslang sa ilalim ng huwad na “war on drugs.”

(1/3)

SARA PANAGUTIN, BATO ARESTUHIN! IMPEACH SARA NOW!

Ngayong umaga, Mayo 13,
nakiisa ang Sining na Naglilingkod sa Bayan (SINAGBAYAN) sa isang isinagawang pagkilos ng mga progresibong organisasyon, sa pangunguna ng Bagong Alyansang Makabayan (BAYAN), upang mariing ipanawagan ang agarang pagpapanagot kina Sara Duterte at Ronald “Bato” dela Rosa sa kanilang mga krimen at pananagutan sa sambayanang Pilipino.

Kung ating babalikan, sinimulan ang impeachment proceedings laban kay Sara Duterte noong 2025 matapos ang sunod-sunod na pagbubunyag hinggil sa maanomalyang paggamit ng confidential at intelligence funds. Dalawang ulit nang naghain ng impeachment complaints laban sa kaniya, at malinaw na ipinakita nito ang malawak na galit ng mamamayan laban sa korapsyon, paglustay ng pondo sa publiko, at kawalan ng pananagutan ng mga nasa poder. Kasabay nito, patuloy ring inuusig si Bato Dela Rosa kaugnay ng kaniyang direktang papel bilang pangunahing tagapagpatupad ng madugong “war on drugs” ng nakaraang administrasyong Duterte.

Hindi kailanman malilimutan ng mamamayan ang mga kasalanang ginawa nina Sara Duterte at Bato Dela Rosa. Garapalang winasak ni Sara Duterte ang tiwala ng taumbayan sa pamamagitan ng pagwaldas sa daan-daang milyong pisong confidential funds habang milyon-milyong Pilipino ang hindi makabili ng pagkain, baon sa utang, walang disenteng trabaho, at patuloy na naghihirap dahil sa nagtataasang presyo ng mga bilihin. Hindi maikakaila na habang naghihikahos ang mga magsasaka dahil sa mababang presyo ng kanilang ani, mataas na gastos sa produksyon, kawalan ng tunay na reporma sa lupa, at matinding epekto ng importasyon, ang mga burukrata kapitalista naman sa gobyerno ay nagpapakasasa sa kapangyarihan at pondo ng bayan para sa sarili nilang interes at pampulitikang ambisyon.

Hindi lamang korapsyon ang pananagutan ng pamilyang Duterte. Sa ilalim ng administrasyong Duterte, naging laganap ang pandarahas ng estado laban sa mamamayan. Libu-libong maralita ang pinaslang sa ilalim ng huwad na “war on drugs.”

(1/3)

SARA PANAGUTIN, BATO ARESTUHIN! IMPEACH SARA NOW!

Ngayong umaga, Mayo 13,
nakiisa ang Sining na Naglilingkod sa Bayan (SINAGBAYAN) sa isang isinagawang pagkilos ng mga progresibong organisasyon, sa pangunguna ng Bagong Alyansang Makabayan (BAYAN), upang mariing ipanawagan ang agarang pagpapanagot kina Sara Duterte at Ronald “Bato” dela Rosa sa kanilang mga krimen at pananagutan sa sambayanang Pilipino.

Kung ating babalikan, sinimulan ang impeachment proceedings laban kay Sara Duterte noong 2025 matapos ang sunod-sunod na pagbubunyag hinggil sa maanomalyang paggamit ng confidential at intelligence funds. Dalawang ulit nang naghain ng impeachment complaints laban sa kaniya, at malinaw na ipinakita nito ang malawak na galit ng mamamayan laban sa korapsyon, paglustay ng pondo sa publiko, at kawalan ng pananagutan ng mga nasa poder. Kasabay nito, patuloy ring inuusig si Bato Dela Rosa kaugnay ng kaniyang direktang papel bilang pangunahing tagapagpatupad ng madugong “war on drugs” ng nakaraang administrasyong Duterte.

Hindi kailanman malilimutan ng mamamayan ang mga kasalanang ginawa nina Sara Duterte at Bato Dela Rosa. Garapalang winasak ni Sara Duterte ang tiwala ng taumbayan sa pamamagitan ng pagwaldas sa daan-daang milyong pisong confidential funds habang milyon-milyong Pilipino ang hindi makabili ng pagkain, baon sa utang, walang disenteng trabaho, at patuloy na naghihirap dahil sa nagtataasang presyo ng mga bilihin. Hindi maikakaila na habang naghihikahos ang mga magsasaka dahil sa mababang presyo ng kanilang ani, mataas na gastos sa produksyon, kawalan ng tunay na reporma sa lupa, at matinding epekto ng importasyon, ang mga burukrata kapitalista naman sa gobyerno ay nagpapakasasa sa kapangyarihan at pondo ng bayan para sa sarili nilang interes at pampulitikang ambisyon.

Hindi lamang korapsyon ang pananagutan ng pamilyang Duterte. Sa ilalim ng administrasyong Duterte, naging laganap ang pandarahas ng estado laban sa mamamayan. Libu-libong maralita ang pinaslang sa ilalim ng huwad na “war on drugs.”

(1/3)

SARA PANAGUTIN, BATO ARESTUHIN! IMPEACH SARA NOW!

Ngayong umaga, Mayo 13,
nakiisa ang Sining na Naglilingkod sa Bayan (SINAGBAYAN) sa isang isinagawang pagkilos ng mga progresibong organisasyon, sa pangunguna ng Bagong Alyansang Makabayan (BAYAN), upang mariing ipanawagan ang agarang pagpapanagot kina Sara Duterte at Ronald “Bato” dela Rosa sa kanilang mga krimen at pananagutan sa sambayanang Pilipino.

Kung ating babalikan, sinimulan ang impeachment proceedings laban kay Sara Duterte noong 2025 matapos ang sunod-sunod na pagbubunyag hinggil sa maanomalyang paggamit ng confidential at intelligence funds. Dalawang ulit nang naghain ng impeachment complaints laban sa kaniya, at malinaw na ipinakita nito ang malawak na galit ng mamamayan laban sa korapsyon, paglustay ng pondo sa publiko, at kawalan ng pananagutan ng mga nasa poder. Kasabay nito, patuloy ring inuusig si Bato Dela Rosa kaugnay ng kaniyang direktang papel bilang pangunahing tagapagpatupad ng madugong “war on drugs” ng nakaraang administrasyong Duterte.

Hindi kailanman malilimutan ng mamamayan ang mga kasalanang ginawa nina Sara Duterte at Bato Dela Rosa. Garapalang winasak ni Sara Duterte ang tiwala ng taumbayan sa pamamagitan ng pagwaldas sa daan-daang milyong pisong confidential funds habang milyon-milyong Pilipino ang hindi makabili ng pagkain, baon sa utang, walang disenteng trabaho, at patuloy na naghihirap dahil sa nagtataasang presyo ng mga bilihin. Hindi maikakaila na habang naghihikahos ang mga magsasaka dahil sa mababang presyo ng kanilang ani, mataas na gastos sa produksyon, kawalan ng tunay na reporma sa lupa, at matinding epekto ng importasyon, ang mga burukrata kapitalista naman sa gobyerno ay nagpapakasasa sa kapangyarihan at pondo ng bayan para sa sarili nilang interes at pampulitikang ambisyon.

Hindi lamang korapsyon ang pananagutan ng pamilyang Duterte. Sa ilalim ng administrasyong Duterte, naging laganap ang pandarahas ng estado laban sa mamamayan. Libu-libong maralita ang pinaslang sa ilalim ng huwad na “war on drugs.”

(1/3)

SARA, PANAGUTIN! BATO, ARESTUHIN!

Kahapon, Mayo 11, pormal nang isinulong ng House of Representatives ang impeachment laban kay Vice President Sara Duterte matapos makalikom ng sapat na bilang ng boto mula sa mga miyembro ng Kamara upang dalhin ang kaso sa Senado para sa paglilitis. Kasabay nito, muling umugong sa buong bansa ang usapin ng pananagutan ng mga matataas na opisyal ng estado sa harap ng lumalalang krisis pampulitika at panlipunan sa bansa.

Kaakibat nito, kinumpirma rin ng International Criminal Court ang umiiral na proseso kaugnay ng imbestigasyon sa madugong “War on Drugs” ng rehimen ni Rodrigo Duterte—isang kampanyang nagdulot ng libo-libong pamamaslang, intimidasyon, at sistematikong paglabag sa karapatang pantao, laluna sa maralitang mamamayan. Kabilang sa mga pangunahing personalidad na matagal nang inuugnay sa mga krimeng ito si Senator Ronald dela Rosa, dating hepe ng Philippine National Police at pangunahing tagapagpatupad ng brutal na gera kontra droga.

Hindi kailanman maitatanggi na ang tinaguriang “War on Drugs” ay hindi digmaan laban sa droga kundi digmaan laban sa mahihirap. Habang ligtas ang malalaking sindikato, opisyal militar, at mga protektadong personalidad na sangkot sa bentahan ng ilegal na droga, ang mga pinaslang ay mga maralitang Pilipinong naninirahan sa komunidad ng uring anakpawis. Libo-libong buhay ang walang habas na kinitil sa ngalan ng huwad na “kapayapaan” at “kaayusan,” habang ginagamit ng estado ang takot at dahas upang patahimikin ang mamamayan.

Napakalaking insulto sa sambayanang Pilipino ang paggamit ni Bato dela Rosa sa Senado bilang kaniyang kanlungan laban sa panawagang panagutin siya sa mga krimeng ginawa sa ilalim ng rehimeng Duterte. Ang Senado ay hindi dapat gawing taguan ng mga pasista, mamamatay-tao, at mga opisyal na may pananagutan sa malawakang pagdanak ng dugo. Hindi dapat magsilbing proteksyon ng mga naghaharing-uri ang mga institusyon ng reaksyonaryong estado upang iligtas ang kanilang kapwa burukrata kapitalista at kriminal.

(1/2)

Ngayong Mayo 5, ating ginugunita ang kaarawan ni Karl Marx, isang pilosopo, rebolusyonaryong teoretiko sa ekonomiyang pampulitika, at tagapagtatag ng Marxistang pagsusuri sa lipunan, kinikilala natin na ang kanyang mga akda ay hindi hiwalay sa kasalukuyang kalagayan ng lipunan, kundi patuloy na tumatagos sa aktwal na kundisyon ng Pilipinas na nananatiling nakapailalim sa mala-kolonyal at mala-pyudal na kaayusan.

Sa The Communist Manifesto, malinaw niyang sinabi:

“The executive of the modern state is but a committee for managing the common affairs of the whole bourgeoisie.”

Direkta ang kahulugan nito: ang estado sa ilalim ng kapitalistang sistema ay hindi neutral, kundi nagsisilbi sa interes ng naghaharing uri. Sa ganitong kaayusan, ang mga patakaran ng estado ay umiikot sa proteksyon at pagtaguyod ng interes ng malalaking negosyante, panginoong maylupa, at dayuhang kapital, habang ang masang manggagawa, magsasaka, at manggagawang bukid ang siyang lumilikha ng yaman ng lipunan ngunit nananatiling walang kontrol sa produksyon at sa mga desisyong nakaaapekto sa kanilang buhay.

Sa Pilipinas, makikita ito sa patuloy na pagkakonsentra ng lupa sa kamay ng iilan, mababang sahod, kontraktwalisasyon, kawalan ng seguridad sa trabaho, at mga patakarang ekonomiko na nakaangkla sa interes ng dayuhan. Sa kanayunan, ang magsasaka at manggagawang bukid ay magkasamang nakatali sa iisang sistema ng pagsasamantala—sa lupang hindi kanila, sa ani na hindi nila lubos na napapakinabangan, at sa patuloy na pag-iral ng utang at pang-aapi. Sa kalunsuran, ang manggagawa naman ay nakatali sa mababang sahod at kawalan ng seguridad sa trabaho. Sa esensya, iisa ang kanilang kalagayan: pareho silang lumilikha ng yaman ngunit kapwa pinagkakaitan ng makatarungang bahagi nito at ng tunay na kontrol sa produksyon.

Hindi hiwalay ang mga sulatin ni Marx sa ganitong realidad. Ang kanyang pagsusuri sa uri, estado, at pagsasamantala ay tumutugma sa aktwal na relasyon ng kapangyarihan sa lipunang Pilipino ngayon. Ang estado ay patuloy na nagsisilbi sa pagpapanatili ng kaayusang nakasentro sa interes ng iilan, habang ang nakararami ay nananatiling nasa laylayan ng ekonomiya at pulitika.

(1/2)

Ngayong araw, Mayo 5, ipinagdiriwang natin ang kaarawan ni Karl Marx—isang rebolusyonaryong teoretiko na naglatag ng siyentipikong batayan sa pag-unawa sa lipunan at sa pagbaklas ng sistemang mapagsamantala. Hindi lamang siya isang simpleng akademiko; ang kanyang mga ideya ay nagsilbing sandata ng uring inaapi upang ilantad ang ugat ng kanilang kalagayan at igiit ang kanilang paglaya.

Sa kanyang mga akda tulad ng The Communist Manifesto at Das Kapital, malinaw niyang inilantad ang ubod ng kapitalismo: ang sistematikong pagkamkam ng yaman na nililikha ng manggagawa. Ipinakita niya na ang tubo ng iilan ay nakasalalay sa pagsasamantala sa lakas-paggawa ng nakararami. Sa ganitong pagsusuri, malinaw na ang kahirapan ay hindi lamang isang aksidente. Ito ay produkto ng isang sistemang panlipunan na pinananatili para sa interes ng naghaharing-uri.

Hindi naiiba ang mga sinabi ni Marx sa kanyang mga akda sa kalagayan ng ating lipunan ngayon. Sa ilalim ng mala-kolonyal at mala-pyudal na kaayusan sa ating bansa, nananatiling kontrolado ng iilang elite at dayuhang interes ang ekonomiya at pulitika. Hawak ng mga panginoong maylupa ang lupa, habang pinaghaharian ng malalaking burgesya kumprador ang kalakalan at produksyon. Sa ganitong kalagayan, ang uring manggagawa at magsasaka ay nananatiling naka gapos samababang sahod, kontraktwalisasyon, kawalan ng seguridad sa trabaho, at matinding kahirapan.

Ang yaman na nililikha ng masa ay patuloy na inaagaw ng naghaharing-uri. Ito ang konkretong anyo ng pagsasamantalang inilantad ni Marx—isang sistemang hindi kayang ayusin ng reporma lamang dahil ito mismo ang ugat ng krisis. Habang nananatiling nakatali ang bansa sa imperyalismo, pyudalismo, at burukrata kapitalismo, hindi matutugunan ang batayang pangangailangan ng sambayanan.

Ang paggunita sa kaarawan ni Karl Marx ay hindi dapat manatili sa simpleng pag-alala o pagbanggit sa kanyang pangalan. Ito ay nangangahulugan ng seryosong pag-unawa at aktwal na pagsasabuhay ng kanyang mga aral sa kongkretong kalagayan ng lipunan. Ang tunay na pagdakila kay Marx ay hindi nasusukat sa mga salita, kundi sa kung paano natin pinapalakas ang organisadong pagkilos ng uring manggagawa (1/n)

URING MANGGAGAWA, HUKBONG MAPAGPALAYA!

Matagumpay na nailunsad ang Araw ng Manggagawa noong Mayo 1 sa pangunguna ng Kilusang Mayo Uno, kung saan daan-daang manggagawa, magsasaka, kabataan, kababaihan, maralita, at iba pang sektor ng ating lipunan ang nagkaisa at sama-samang nagmartsa upang igiit ang ating mga batayang karapatan at makatarungang kahilingan. Sa gitna ng tumitinding krisis pang-ekonomiya, patuloy na pagtaas ng presyo ng mga pangunahing bilihin, at nananatiling mababang pasahod, muling ipinakita sa pagkilos na ito ang lakas ng uring manggagawa sa pakikibaka laban sa mababang sahod, kontraktwalisasyon, at patuloy na pagyurak sa karapatan sa maayos at disenteng trabaho.

Hindi hiwalay ang krisis na kinakaharap ng mga manggagawa sa krisis na nararanasan ng mga magsasaka at manggagawang bukid sa kanayunan. Pareho silang binabayo ng patuloy na pagtaas ng presyo ng langis, abono, at iba pang input sa produksyon, habang nananatiling mababa ang kita at walang kasiguraduhan ang kabuhayan.

Patuloy na lumalala ang kalagayan ng agrikultura dahil sa tumataas na gastos sa produksyon at kakulangan ng tunay na suporta mula sa estado. Dahil dito, maraming magsasaka ang napipilitang magbawas ng taniman, malugi sa ani, o tuluyang lumubog sa utang upang maipagpatuloy ang produksyon. Kasabay nito, nananatiling hindi sapat ang paglikha ng disenteng trabaho sa bansa, na nagpapakita ng isang lumalalang krisis sa paggawa na hindi simpleng “pagbagal” ng ekonomiya kundi isang istruktural na problema na ugat ng malawakang kahirapan.

Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr. at ng mga kasapakat nitong naghaharing-uri, mariing kinokondena ng mga progresibong sektor ang patuloy na paglala ng militarisasyon sa kanayunan at ang paggamit ng pwersa ng estado upang supilin ang lehitimong pakikibaka ng sambayanan.

(1/3)

URING MANGGAGAWA, HUKBONG MAPAGPALAYA!

Matagumpay na nailunsad ang Araw ng Manggagawa noong Mayo 1 sa pangunguna ng Kilusang Mayo Uno, kung saan daan-daang manggagawa, magsasaka, kabataan, kababaihan, maralita, at iba pang sektor ng ating lipunan ang nagkaisa at sama-samang nagmartsa upang igiit ang ating mga batayang karapatan at makatarungang kahilingan. Sa gitna ng tumitinding krisis pang-ekonomiya, patuloy na pagtaas ng presyo ng mga pangunahing bilihin, at nananatiling mababang pasahod, muling ipinakita sa pagkilos na ito ang lakas ng uring manggagawa sa pakikibaka laban sa mababang sahod, kontraktwalisasyon, at patuloy na pagyurak sa karapatan sa maayos at disenteng trabaho.

Hindi hiwalay ang krisis na kinakaharap ng mga manggagawa sa krisis na nararanasan ng mga magsasaka at manggagawang bukid sa kanayunan. Pareho silang binabayo ng patuloy na pagtaas ng presyo ng langis, abono, at iba pang input sa produksyon, habang nananatiling mababa ang kita at walang kasiguraduhan ang kabuhayan.

Patuloy na lumalala ang kalagayan ng agrikultura dahil sa tumataas na gastos sa produksyon at kakulangan ng tunay na suporta mula sa estado. Dahil dito, maraming magsasaka ang napipilitang magbawas ng taniman, malugi sa ani, o tuluyang lumubog sa utang upang maipagpatuloy ang produksyon. Kasabay nito, nananatiling hindi sapat ang paglikha ng disenteng trabaho sa bansa, na nagpapakita ng isang lumalalang krisis sa paggawa na hindi simpleng “pagbagal” ng ekonomiya kundi isang istruktural na problema na ugat ng malawakang kahirapan.

Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr. at ng mga kasapakat nitong naghaharing-uri, mariing kinokondena ng mga progresibong sektor ang patuloy na paglala ng militarisasyon sa kanayunan at ang paggamit ng pwersa ng estado upang supilin ang lehitimong pakikibaka ng sambayanan.

(1/3)

URING MANGGAGAWA, HUKBONG MAPAGPALAYA!

Matagumpay na nailunsad ang Araw ng Manggagawa noong Mayo 1 sa pangunguna ng Kilusang Mayo Uno, kung saan daan-daang manggagawa, magsasaka, kabataan, kababaihan, maralita, at iba pang sektor ng ating lipunan ang nagkaisa at sama-samang nagmartsa upang igiit ang ating mga batayang karapatan at makatarungang kahilingan. Sa gitna ng tumitinding krisis pang-ekonomiya, patuloy na pagtaas ng presyo ng mga pangunahing bilihin, at nananatiling mababang pasahod, muling ipinakita sa pagkilos na ito ang lakas ng uring manggagawa sa pakikibaka laban sa mababang sahod, kontraktwalisasyon, at patuloy na pagyurak sa karapatan sa maayos at disenteng trabaho.

Hindi hiwalay ang krisis na kinakaharap ng mga manggagawa sa krisis na nararanasan ng mga magsasaka at manggagawang bukid sa kanayunan. Pareho silang binabayo ng patuloy na pagtaas ng presyo ng langis, abono, at iba pang input sa produksyon, habang nananatiling mababa ang kita at walang kasiguraduhan ang kabuhayan.

Patuloy na lumalala ang kalagayan ng agrikultura dahil sa tumataas na gastos sa produksyon at kakulangan ng tunay na suporta mula sa estado. Dahil dito, maraming magsasaka ang napipilitang magbawas ng taniman, malugi sa ani, o tuluyang lumubog sa utang upang maipagpatuloy ang produksyon. Kasabay nito, nananatiling hindi sapat ang paglikha ng disenteng trabaho sa bansa, na nagpapakita ng isang lumalalang krisis sa paggawa na hindi simpleng “pagbagal” ng ekonomiya kundi isang istruktural na problema na ugat ng malawakang kahirapan.

Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr. at ng mga kasapakat nitong naghaharing-uri, mariing kinokondena ng mga progresibong sektor ang patuloy na paglala ng militarisasyon sa kanayunan at ang paggamit ng pwersa ng estado upang supilin ang lehitimong pakikibaka ng sambayanan.

(1/3)

URING MANGGAGAWA, HUKBONG MAPAGPALAYA!

Matagumpay na nailunsad ang Araw ng Manggagawa noong Mayo 1 sa pangunguna ng Kilusang Mayo Uno, kung saan daan-daang manggagawa, magsasaka, kabataan, kababaihan, maralita, at iba pang sektor ng ating lipunan ang nagkaisa at sama-samang nagmartsa upang igiit ang ating mga batayang karapatan at makatarungang kahilingan. Sa gitna ng tumitinding krisis pang-ekonomiya, patuloy na pagtaas ng presyo ng mga pangunahing bilihin, at nananatiling mababang pasahod, muling ipinakita sa pagkilos na ito ang lakas ng uring manggagawa sa pakikibaka laban sa mababang sahod, kontraktwalisasyon, at patuloy na pagyurak sa karapatan sa maayos at disenteng trabaho.

Hindi hiwalay ang krisis na kinakaharap ng mga manggagawa sa krisis na nararanasan ng mga magsasaka at manggagawang bukid sa kanayunan. Pareho silang binabayo ng patuloy na pagtaas ng presyo ng langis, abono, at iba pang input sa produksyon, habang nananatiling mababa ang kita at walang kasiguraduhan ang kabuhayan.

Patuloy na lumalala ang kalagayan ng agrikultura dahil sa tumataas na gastos sa produksyon at kakulangan ng tunay na suporta mula sa estado. Dahil dito, maraming magsasaka ang napipilitang magbawas ng taniman, malugi sa ani, o tuluyang lumubog sa utang upang maipagpatuloy ang produksyon. Kasabay nito, nananatiling hindi sapat ang paglikha ng disenteng trabaho sa bansa, na nagpapakita ng isang lumalalang krisis sa paggawa na hindi simpleng “pagbagal” ng ekonomiya kundi isang istruktural na problema na ugat ng malawakang kahirapan.

Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr. at ng mga kasapakat nitong naghaharing-uri, mariing kinokondena ng mga progresibong sektor ang patuloy na paglala ng militarisasyon sa kanayunan at ang paggamit ng pwersa ng estado upang supilin ang lehitimong pakikibaka ng sambayanan.

(1/3)

URING MANGGAGAWA, HUKBONG MAPAGPALAYA!

Matagumpay na nailunsad ang Araw ng Manggagawa noong Mayo 1 sa pangunguna ng Kilusang Mayo Uno, kung saan daan-daang manggagawa, magsasaka, kabataan, kababaihan, maralita, at iba pang sektor ng ating lipunan ang nagkaisa at sama-samang nagmartsa upang igiit ang ating mga batayang karapatan at makatarungang kahilingan. Sa gitna ng tumitinding krisis pang-ekonomiya, patuloy na pagtaas ng presyo ng mga pangunahing bilihin, at nananatiling mababang pasahod, muling ipinakita sa pagkilos na ito ang lakas ng uring manggagawa sa pakikibaka laban sa mababang sahod, kontraktwalisasyon, at patuloy na pagyurak sa karapatan sa maayos at disenteng trabaho.

Hindi hiwalay ang krisis na kinakaharap ng mga manggagawa sa krisis na nararanasan ng mga magsasaka at manggagawang bukid sa kanayunan. Pareho silang binabayo ng patuloy na pagtaas ng presyo ng langis, abono, at iba pang input sa produksyon, habang nananatiling mababa ang kita at walang kasiguraduhan ang kabuhayan.

Patuloy na lumalala ang kalagayan ng agrikultura dahil sa tumataas na gastos sa produksyon at kakulangan ng tunay na suporta mula sa estado. Dahil dito, maraming magsasaka ang napipilitang magbawas ng taniman, malugi sa ani, o tuluyang lumubog sa utang upang maipagpatuloy ang produksyon. Kasabay nito, nananatiling hindi sapat ang paglikha ng disenteng trabaho sa bansa, na nagpapakita ng isang lumalalang krisis sa paggawa na hindi simpleng “pagbagal” ng ekonomiya kundi isang istruktural na problema na ugat ng malawakang kahirapan.

Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr. at ng mga kasapakat nitong naghaharing-uri, mariing kinokondena ng mga progresibong sektor ang patuloy na paglala ng militarisasyon sa kanayunan at ang paggamit ng pwersa ng estado upang supilin ang lehitimong pakikibaka ng sambayanan.

(1/3)

URING MANGGAGAWA, HUKBONG MAPAGPALAYA!

Matagumpay na nailunsad ang Araw ng Manggagawa noong Mayo 1 sa pangunguna ng Kilusang Mayo Uno, kung saan daan-daang manggagawa, magsasaka, kabataan, kababaihan, maralita, at iba pang sektor ng ating lipunan ang nagkaisa at sama-samang nagmartsa upang igiit ang ating mga batayang karapatan at makatarungang kahilingan. Sa gitna ng tumitinding krisis pang-ekonomiya, patuloy na pagtaas ng presyo ng mga pangunahing bilihin, at nananatiling mababang pasahod, muling ipinakita sa pagkilos na ito ang lakas ng uring manggagawa sa pakikibaka laban sa mababang sahod, kontraktwalisasyon, at patuloy na pagyurak sa karapatan sa maayos at disenteng trabaho.

Hindi hiwalay ang krisis na kinakaharap ng mga manggagawa sa krisis na nararanasan ng mga magsasaka at manggagawang bukid sa kanayunan. Pareho silang binabayo ng patuloy na pagtaas ng presyo ng langis, abono, at iba pang input sa produksyon, habang nananatiling mababa ang kita at walang kasiguraduhan ang kabuhayan.

Patuloy na lumalala ang kalagayan ng agrikultura dahil sa tumataas na gastos sa produksyon at kakulangan ng tunay na suporta mula sa estado. Dahil dito, maraming magsasaka ang napipilitang magbawas ng taniman, malugi sa ani, o tuluyang lumubog sa utang upang maipagpatuloy ang produksyon. Kasabay nito, nananatiling hindi sapat ang paglikha ng disenteng trabaho sa bansa, na nagpapakita ng isang lumalalang krisis sa paggawa na hindi simpleng “pagbagal” ng ekonomiya kundi isang istruktural na problema na ugat ng malawakang kahirapan.

Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr. at ng mga kasapakat nitong naghaharing-uri, mariing kinokondena ng mga progresibong sektor ang patuloy na paglala ng militarisasyon sa kanayunan at ang paggamit ng pwersa ng estado upang supilin ang lehitimong pakikibaka ng sambayanan.

(1/3)

URING MANGGAGAWA, HUKBONG MAPAGPALAYA!

Matagumpay na nailunsad ang Araw ng Manggagawa noong Mayo 1 sa pangunguna ng Kilusang Mayo Uno, kung saan daan-daang manggagawa, magsasaka, kabataan, kababaihan, maralita, at iba pang sektor ng ating lipunan ang nagkaisa at sama-samang nagmartsa upang igiit ang ating mga batayang karapatan at makatarungang kahilingan. Sa gitna ng tumitinding krisis pang-ekonomiya, patuloy na pagtaas ng presyo ng mga pangunahing bilihin, at nananatiling mababang pasahod, muling ipinakita sa pagkilos na ito ang lakas ng uring manggagawa sa pakikibaka laban sa mababang sahod, kontraktwalisasyon, at patuloy na pagyurak sa karapatan sa maayos at disenteng trabaho.

Hindi hiwalay ang krisis na kinakaharap ng mga manggagawa sa krisis na nararanasan ng mga magsasaka at manggagawang bukid sa kanayunan. Pareho silang binabayo ng patuloy na pagtaas ng presyo ng langis, abono, at iba pang input sa produksyon, habang nananatiling mababa ang kita at walang kasiguraduhan ang kabuhayan.

Patuloy na lumalala ang kalagayan ng agrikultura dahil sa tumataas na gastos sa produksyon at kakulangan ng tunay na suporta mula sa estado. Dahil dito, maraming magsasaka ang napipilitang magbawas ng taniman, malugi sa ani, o tuluyang lumubog sa utang upang maipagpatuloy ang produksyon. Kasabay nito, nananatiling hindi sapat ang paglikha ng disenteng trabaho sa bansa, na nagpapakita ng isang lumalalang krisis sa paggawa na hindi simpleng “pagbagal” ng ekonomiya kundi isang istruktural na problema na ugat ng malawakang kahirapan.

Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr. at ng mga kasapakat nitong naghaharing-uri, mariing kinokondena ng mga progresibong sektor ang patuloy na paglala ng militarisasyon sa kanayunan at ang paggamit ng pwersa ng estado upang supilin ang lehitimong pakikibaka ng sambayanan.

(1/3)

URING MANGGAGAWA, HUKBONG MAPAGPALAYA!

Matagumpay na nailunsad ang Araw ng Manggagawa noong Mayo 1 sa pangunguna ng Kilusang Mayo Uno, kung saan daan-daang manggagawa, magsasaka, kabataan, kababaihan, maralita, at iba pang sektor ng ating lipunan ang nagkaisa at sama-samang nagmartsa upang igiit ang ating mga batayang karapatan at makatarungang kahilingan. Sa gitna ng tumitinding krisis pang-ekonomiya, patuloy na pagtaas ng presyo ng mga pangunahing bilihin, at nananatiling mababang pasahod, muling ipinakita sa pagkilos na ito ang lakas ng uring manggagawa sa pakikibaka laban sa mababang sahod, kontraktwalisasyon, at patuloy na pagyurak sa karapatan sa maayos at disenteng trabaho.

Hindi hiwalay ang krisis na kinakaharap ng mga manggagawa sa krisis na nararanasan ng mga magsasaka at manggagawang bukid sa kanayunan. Pareho silang binabayo ng patuloy na pagtaas ng presyo ng langis, abono, at iba pang input sa produksyon, habang nananatiling mababa ang kita at walang kasiguraduhan ang kabuhayan.

Patuloy na lumalala ang kalagayan ng agrikultura dahil sa tumataas na gastos sa produksyon at kakulangan ng tunay na suporta mula sa estado. Dahil dito, maraming magsasaka ang napipilitang magbawas ng taniman, malugi sa ani, o tuluyang lumubog sa utang upang maipagpatuloy ang produksyon. Kasabay nito, nananatiling hindi sapat ang paglikha ng disenteng trabaho sa bansa, na nagpapakita ng isang lumalalang krisis sa paggawa na hindi simpleng “pagbagal” ng ekonomiya kundi isang istruktural na problema na ugat ng malawakang kahirapan.

Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr. at ng mga kasapakat nitong naghaharing-uri, mariing kinokondena ng mga progresibong sektor ang patuloy na paglala ng militarisasyon sa kanayunan at ang paggamit ng pwersa ng estado upang supilin ang lehitimong pakikibaka ng sambayanan.

(1/3)

URING MANGGAGAWA, HUKBONG MAPAGPALAYA!

Matagumpay na nailunsad ang Araw ng Manggagawa noong Mayo 1 sa pangunguna ng Kilusang Mayo Uno, kung saan daan-daang manggagawa, magsasaka, kabataan, kababaihan, maralita, at iba pang sektor ng ating lipunan ang nagkaisa at sama-samang nagmartsa upang igiit ang ating mga batayang karapatan at makatarungang kahilingan. Sa gitna ng tumitinding krisis pang-ekonomiya, patuloy na pagtaas ng presyo ng mga pangunahing bilihin, at nananatiling mababang pasahod, muling ipinakita sa pagkilos na ito ang lakas ng uring manggagawa sa pakikibaka laban sa mababang sahod, kontraktwalisasyon, at patuloy na pagyurak sa karapatan sa maayos at disenteng trabaho.

Hindi hiwalay ang krisis na kinakaharap ng mga manggagawa sa krisis na nararanasan ng mga magsasaka at manggagawang bukid sa kanayunan. Pareho silang binabayo ng patuloy na pagtaas ng presyo ng langis, abono, at iba pang input sa produksyon, habang nananatiling mababa ang kita at walang kasiguraduhan ang kabuhayan.

Patuloy na lumalala ang kalagayan ng agrikultura dahil sa tumataas na gastos sa produksyon at kakulangan ng tunay na suporta mula sa estado. Dahil dito, maraming magsasaka ang napipilitang magbawas ng taniman, malugi sa ani, o tuluyang lumubog sa utang upang maipagpatuloy ang produksyon. Kasabay nito, nananatiling hindi sapat ang paglikha ng disenteng trabaho sa bansa, na nagpapakita ng isang lumalalang krisis sa paggawa na hindi simpleng “pagbagal” ng ekonomiya kundi isang istruktural na problema na ugat ng malawakang kahirapan.

Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr. at ng mga kasapakat nitong naghaharing-uri, mariing kinokondena ng mga progresibong sektor ang patuloy na paglala ng militarisasyon sa kanayunan at ang paggamit ng pwersa ng estado upang supilin ang lehitimong pakikibaka ng sambayanan.

(1/3)

URING MANGGAGAWA, HUKBONG MAPAGPALAYA!

Matagumpay na nailunsad ang Araw ng Manggagawa noong Mayo 1 sa pangunguna ng Kilusang Mayo Uno, kung saan daan-daang manggagawa, magsasaka, kabataan, kababaihan, maralita, at iba pang sektor ng ating lipunan ang nagkaisa at sama-samang nagmartsa upang igiit ang ating mga batayang karapatan at makatarungang kahilingan. Sa gitna ng tumitinding krisis pang-ekonomiya, patuloy na pagtaas ng presyo ng mga pangunahing bilihin, at nananatiling mababang pasahod, muling ipinakita sa pagkilos na ito ang lakas ng uring manggagawa sa pakikibaka laban sa mababang sahod, kontraktwalisasyon, at patuloy na pagyurak sa karapatan sa maayos at disenteng trabaho.

Hindi hiwalay ang krisis na kinakaharap ng mga manggagawa sa krisis na nararanasan ng mga magsasaka at manggagawang bukid sa kanayunan. Pareho silang binabayo ng patuloy na pagtaas ng presyo ng langis, abono, at iba pang input sa produksyon, habang nananatiling mababa ang kita at walang kasiguraduhan ang kabuhayan.

Patuloy na lumalala ang kalagayan ng agrikultura dahil sa tumataas na gastos sa produksyon at kakulangan ng tunay na suporta mula sa estado. Dahil dito, maraming magsasaka ang napipilitang magbawas ng taniman, malugi sa ani, o tuluyang lumubog sa utang upang maipagpatuloy ang produksyon. Kasabay nito, nananatiling hindi sapat ang paglikha ng disenteng trabaho sa bansa, na nagpapakita ng isang lumalalang krisis sa paggawa na hindi simpleng “pagbagal” ng ekonomiya kundi isang istruktural na problema na ugat ng malawakang kahirapan.

Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr. at ng mga kasapakat nitong naghaharing-uri, mariing kinokondena ng mga progresibong sektor ang patuloy na paglala ng militarisasyon sa kanayunan at ang paggamit ng pwersa ng estado upang supilin ang lehitimong pakikibaka ng sambayanan.

(1/3)

URING MANGGAGAWA, HUKBONG MAPAGPALAYA!

Matagumpay na nailunsad ang Araw ng Manggagawa noong Mayo 1 sa pangunguna ng Kilusang Mayo Uno, kung saan daan-daang manggagawa, magsasaka, kabataan, kababaihan, maralita, at iba pang sektor ng ating lipunan ang nagkaisa at sama-samang nagmartsa upang igiit ang ating mga batayang karapatan at makatarungang kahilingan. Sa gitna ng tumitinding krisis pang-ekonomiya, patuloy na pagtaas ng presyo ng mga pangunahing bilihin, at nananatiling mababang pasahod, muling ipinakita sa pagkilos na ito ang lakas ng uring manggagawa sa pakikibaka laban sa mababang sahod, kontraktwalisasyon, at patuloy na pagyurak sa karapatan sa maayos at disenteng trabaho.

Hindi hiwalay ang krisis na kinakaharap ng mga manggagawa sa krisis na nararanasan ng mga magsasaka at manggagawang bukid sa kanayunan. Pareho silang binabayo ng patuloy na pagtaas ng presyo ng langis, abono, at iba pang input sa produksyon, habang nananatiling mababa ang kita at walang kasiguraduhan ang kabuhayan.

Patuloy na lumalala ang kalagayan ng agrikultura dahil sa tumataas na gastos sa produksyon at kakulangan ng tunay na suporta mula sa estado. Dahil dito, maraming magsasaka ang napipilitang magbawas ng taniman, malugi sa ani, o tuluyang lumubog sa utang upang maipagpatuloy ang produksyon. Kasabay nito, nananatiling hindi sapat ang paglikha ng disenteng trabaho sa bansa, na nagpapakita ng isang lumalalang krisis sa paggawa na hindi simpleng “pagbagal” ng ekonomiya kundi isang istruktural na problema na ugat ng malawakang kahirapan.

Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr. at ng mga kasapakat nitong naghaharing-uri, mariing kinokondena ng mga progresibong sektor ang patuloy na paglala ng militarisasyon sa kanayunan at ang paggamit ng pwersa ng estado upang supilin ang lehitimong pakikibaka ng sambayanan.

(1/3)

URING MANGGAGAWA, HUKBONG MAPAGPALAYA!

Matagumpay na nailunsad ang Araw ng Manggagawa noong Mayo 1 sa pangunguna ng Kilusang Mayo Uno, kung saan daan-daang manggagawa, magsasaka, kabataan, kababaihan, maralita, at iba pang sektor ng ating lipunan ang nagkaisa at sama-samang nagmartsa upang igiit ang ating mga batayang karapatan at makatarungang kahilingan. Sa gitna ng tumitinding krisis pang-ekonomiya, patuloy na pagtaas ng presyo ng mga pangunahing bilihin, at nananatiling mababang pasahod, muling ipinakita sa pagkilos na ito ang lakas ng uring manggagawa sa pakikibaka laban sa mababang sahod, kontraktwalisasyon, at patuloy na pagyurak sa karapatan sa maayos at disenteng trabaho.

Hindi hiwalay ang krisis na kinakaharap ng mga manggagawa sa krisis na nararanasan ng mga magsasaka at manggagawang bukid sa kanayunan. Pareho silang binabayo ng patuloy na pagtaas ng presyo ng langis, abono, at iba pang input sa produksyon, habang nananatiling mababa ang kita at walang kasiguraduhan ang kabuhayan.

Patuloy na lumalala ang kalagayan ng agrikultura dahil sa tumataas na gastos sa produksyon at kakulangan ng tunay na suporta mula sa estado. Dahil dito, maraming magsasaka ang napipilitang magbawas ng taniman, malugi sa ani, o tuluyang lumubog sa utang upang maipagpatuloy ang produksyon. Kasabay nito, nananatiling hindi sapat ang paglikha ng disenteng trabaho sa bansa, na nagpapakita ng isang lumalalang krisis sa paggawa na hindi simpleng “pagbagal” ng ekonomiya kundi isang istruktural na problema na ugat ng malawakang kahirapan.

Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr. at ng mga kasapakat nitong naghaharing-uri, mariing kinokondena ng mga progresibong sektor ang patuloy na paglala ng militarisasyon sa kanayunan at ang paggamit ng pwersa ng estado upang supilin ang lehitimong pakikibaka ng sambayanan.

(1/3)

URING MANGGAGAWA, HUKBONG MAPAGPALAYA!

Matagumpay na nailunsad ang Araw ng Manggagawa noong Mayo 1 sa pangunguna ng Kilusang Mayo Uno, kung saan daan-daang manggagawa, magsasaka, kabataan, kababaihan, maralita, at iba pang sektor ng ating lipunan ang nagkaisa at sama-samang nagmartsa upang igiit ang ating mga batayang karapatan at makatarungang kahilingan. Sa gitna ng tumitinding krisis pang-ekonomiya, patuloy na pagtaas ng presyo ng mga pangunahing bilihin, at nananatiling mababang pasahod, muling ipinakita sa pagkilos na ito ang lakas ng uring manggagawa sa pakikibaka laban sa mababang sahod, kontraktwalisasyon, at patuloy na pagyurak sa karapatan sa maayos at disenteng trabaho.

Hindi hiwalay ang krisis na kinakaharap ng mga manggagawa sa krisis na nararanasan ng mga magsasaka at manggagawang bukid sa kanayunan. Pareho silang binabayo ng patuloy na pagtaas ng presyo ng langis, abono, at iba pang input sa produksyon, habang nananatiling mababa ang kita at walang kasiguraduhan ang kabuhayan.

Patuloy na lumalala ang kalagayan ng agrikultura dahil sa tumataas na gastos sa produksyon at kakulangan ng tunay na suporta mula sa estado. Dahil dito, maraming magsasaka ang napipilitang magbawas ng taniman, malugi sa ani, o tuluyang lumubog sa utang upang maipagpatuloy ang produksyon. Kasabay nito, nananatiling hindi sapat ang paglikha ng disenteng trabaho sa bansa, na nagpapakita ng isang lumalalang krisis sa paggawa na hindi simpleng “pagbagal” ng ekonomiya kundi isang istruktural na problema na ugat ng malawakang kahirapan.

Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr. at ng mga kasapakat nitong naghaharing-uri, mariing kinokondena ng mga progresibong sektor ang patuloy na paglala ng militarisasyon sa kanayunan at ang paggamit ng pwersa ng estado upang supilin ang lehitimong pakikibaka ng sambayanan.

(1/3)

URING MANGGAGAWA, HUKBONG MAPAGPALAYA!

Matagumpay na nailunsad ang Araw ng Manggagawa noong Mayo 1 sa pangunguna ng Kilusang Mayo Uno, kung saan daan-daang manggagawa, magsasaka, kabataan, kababaihan, maralita, at iba pang sektor ng ating lipunan ang nagkaisa at sama-samang nagmartsa upang igiit ang ating mga batayang karapatan at makatarungang kahilingan. Sa gitna ng tumitinding krisis pang-ekonomiya, patuloy na pagtaas ng presyo ng mga pangunahing bilihin, at nananatiling mababang pasahod, muling ipinakita sa pagkilos na ito ang lakas ng uring manggagawa sa pakikibaka laban sa mababang sahod, kontraktwalisasyon, at patuloy na pagyurak sa karapatan sa maayos at disenteng trabaho.

Hindi hiwalay ang krisis na kinakaharap ng mga manggagawa sa krisis na nararanasan ng mga magsasaka at manggagawang bukid sa kanayunan. Pareho silang binabayo ng patuloy na pagtaas ng presyo ng langis, abono, at iba pang input sa produksyon, habang nananatiling mababa ang kita at walang kasiguraduhan ang kabuhayan.

Patuloy na lumalala ang kalagayan ng agrikultura dahil sa tumataas na gastos sa produksyon at kakulangan ng tunay na suporta mula sa estado. Dahil dito, maraming magsasaka ang napipilitang magbawas ng taniman, malugi sa ani, o tuluyang lumubog sa utang upang maipagpatuloy ang produksyon. Kasabay nito, nananatiling hindi sapat ang paglikha ng disenteng trabaho sa bansa, na nagpapakita ng isang lumalalang krisis sa paggawa na hindi simpleng “pagbagal” ng ekonomiya kundi isang istruktural na problema na ugat ng malawakang kahirapan.

Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr. at ng mga kasapakat nitong naghaharing-uri, mariing kinokondena ng mga progresibong sektor ang patuloy na paglala ng militarisasyon sa kanayunan at ang paggamit ng pwersa ng estado upang supilin ang lehitimong pakikibaka ng sambayanan.

(1/3)

URING MANGGAGAWA, HUKBONG MAPAGPALAYA!

Matagumpay na nailunsad ang Araw ng Manggagawa noong Mayo 1 sa pangunguna ng Kilusang Mayo Uno, kung saan daan-daang manggagawa, magsasaka, kabataan, kababaihan, maralita, at iba pang sektor ng ating lipunan ang nagkaisa at sama-samang nagmartsa upang igiit ang ating mga batayang karapatan at makatarungang kahilingan. Sa gitna ng tumitinding krisis pang-ekonomiya, patuloy na pagtaas ng presyo ng mga pangunahing bilihin, at nananatiling mababang pasahod, muling ipinakita sa pagkilos na ito ang lakas ng uring manggagawa sa pakikibaka laban sa mababang sahod, kontraktwalisasyon, at patuloy na pagyurak sa karapatan sa maayos at disenteng trabaho.

Hindi hiwalay ang krisis na kinakaharap ng mga manggagawa sa krisis na nararanasan ng mga magsasaka at manggagawang bukid sa kanayunan. Pareho silang binabayo ng patuloy na pagtaas ng presyo ng langis, abono, at iba pang input sa produksyon, habang nananatiling mababa ang kita at walang kasiguraduhan ang kabuhayan.

Patuloy na lumalala ang kalagayan ng agrikultura dahil sa tumataas na gastos sa produksyon at kakulangan ng tunay na suporta mula sa estado. Dahil dito, maraming magsasaka ang napipilitang magbawas ng taniman, malugi sa ani, o tuluyang lumubog sa utang upang maipagpatuloy ang produksyon. Kasabay nito, nananatiling hindi sapat ang paglikha ng disenteng trabaho sa bansa, na nagpapakita ng isang lumalalang krisis sa paggawa na hindi simpleng “pagbagal” ng ekonomiya kundi isang istruktural na problema na ugat ng malawakang kahirapan.

Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr. at ng mga kasapakat nitong naghaharing-uri, mariing kinokondena ng mga progresibong sektor ang patuloy na paglala ng militarisasyon sa kanayunan at ang paggamit ng pwersa ng estado upang supilin ang lehitimong pakikibaka ng sambayanan.

(1/3)

URING MANGGAGAWA, HUKBONG MAPAGPALAYA!

Matagumpay na nailunsad ang Araw ng Manggagawa noong Mayo 1 sa pangunguna ng Kilusang Mayo Uno, kung saan daan-daang manggagawa, magsasaka, kabataan, kababaihan, maralita, at iba pang sektor ng ating lipunan ang nagkaisa at sama-samang nagmartsa upang igiit ang ating mga batayang karapatan at makatarungang kahilingan. Sa gitna ng tumitinding krisis pang-ekonomiya, patuloy na pagtaas ng presyo ng mga pangunahing bilihin, at nananatiling mababang pasahod, muling ipinakita sa pagkilos na ito ang lakas ng uring manggagawa sa pakikibaka laban sa mababang sahod, kontraktwalisasyon, at patuloy na pagyurak sa karapatan sa maayos at disenteng trabaho.

Hindi hiwalay ang krisis na kinakaharap ng mga manggagawa sa krisis na nararanasan ng mga magsasaka at manggagawang bukid sa kanayunan. Pareho silang binabayo ng patuloy na pagtaas ng presyo ng langis, abono, at iba pang input sa produksyon, habang nananatiling mababa ang kita at walang kasiguraduhan ang kabuhayan.

Patuloy na lumalala ang kalagayan ng agrikultura dahil sa tumataas na gastos sa produksyon at kakulangan ng tunay na suporta mula sa estado. Dahil dito, maraming magsasaka ang napipilitang magbawas ng taniman, malugi sa ani, o tuluyang lumubog sa utang upang maipagpatuloy ang produksyon. Kasabay nito, nananatiling hindi sapat ang paglikha ng disenteng trabaho sa bansa, na nagpapakita ng isang lumalalang krisis sa paggawa na hindi simpleng “pagbagal” ng ekonomiya kundi isang istruktural na problema na ugat ng malawakang kahirapan.

Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr. at ng mga kasapakat nitong naghaharing-uri, mariing kinokondena ng mga progresibong sektor ang patuloy na paglala ng militarisasyon sa kanayunan at ang paggamit ng pwersa ng estado upang supilin ang lehitimong pakikibaka ng sambayanan.

(1/3)

URING MANGGAGAWA, HUKBONG MAPAGPALAYA!

Matagumpay na nailunsad ang Araw ng Manggagawa noong Mayo 1 sa pangunguna ng Kilusang Mayo Uno, kung saan daan-daang manggagawa, magsasaka, kabataan, kababaihan, maralita, at iba pang sektor ng ating lipunan ang nagkaisa at sama-samang nagmartsa upang igiit ang ating mga batayang karapatan at makatarungang kahilingan. Sa gitna ng tumitinding krisis pang-ekonomiya, patuloy na pagtaas ng presyo ng mga pangunahing bilihin, at nananatiling mababang pasahod, muling ipinakita sa pagkilos na ito ang lakas ng uring manggagawa sa pakikibaka laban sa mababang sahod, kontraktwalisasyon, at patuloy na pagyurak sa karapatan sa maayos at disenteng trabaho.

Hindi hiwalay ang krisis na kinakaharap ng mga manggagawa sa krisis na nararanasan ng mga magsasaka at manggagawang bukid sa kanayunan. Pareho silang binabayo ng patuloy na pagtaas ng presyo ng langis, abono, at iba pang input sa produksyon, habang nananatiling mababa ang kita at walang kasiguraduhan ang kabuhayan.

Patuloy na lumalala ang kalagayan ng agrikultura dahil sa tumataas na gastos sa produksyon at kakulangan ng tunay na suporta mula sa estado. Dahil dito, maraming magsasaka ang napipilitang magbawas ng taniman, malugi sa ani, o tuluyang lumubog sa utang upang maipagpatuloy ang produksyon. Kasabay nito, nananatiling hindi sapat ang paglikha ng disenteng trabaho sa bansa, na nagpapakita ng isang lumalalang krisis sa paggawa na hindi simpleng “pagbagal” ng ekonomiya kundi isang istruktural na problema na ugat ng malawakang kahirapan.

Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr. at ng mga kasapakat nitong naghaharing-uri, mariing kinokondena ng mga progresibong sektor ang patuloy na paglala ng militarisasyon sa kanayunan at ang paggamit ng pwersa ng estado upang supilin ang lehitimong pakikibaka ng sambayanan.

(1/3)

URING MANGGAGAWA, HUKBONG MAPAGPALAYA!

Matagumpay na nailunsad ang Araw ng Manggagawa noong Mayo 1 sa pangunguna ng Kilusang Mayo Uno, kung saan daan-daang manggagawa, magsasaka, kabataan, kababaihan, maralita, at iba pang sektor ng ating lipunan ang nagkaisa at sama-samang nagmartsa upang igiit ang ating mga batayang karapatan at makatarungang kahilingan. Sa gitna ng tumitinding krisis pang-ekonomiya, patuloy na pagtaas ng presyo ng mga pangunahing bilihin, at nananatiling mababang pasahod, muling ipinakita sa pagkilos na ito ang lakas ng uring manggagawa sa pakikibaka laban sa mababang sahod, kontraktwalisasyon, at patuloy na pagyurak sa karapatan sa maayos at disenteng trabaho.

Hindi hiwalay ang krisis na kinakaharap ng mga manggagawa sa krisis na nararanasan ng mga magsasaka at manggagawang bukid sa kanayunan. Pareho silang binabayo ng patuloy na pagtaas ng presyo ng langis, abono, at iba pang input sa produksyon, habang nananatiling mababa ang kita at walang kasiguraduhan ang kabuhayan.

Patuloy na lumalala ang kalagayan ng agrikultura dahil sa tumataas na gastos sa produksyon at kakulangan ng tunay na suporta mula sa estado. Dahil dito, maraming magsasaka ang napipilitang magbawas ng taniman, malugi sa ani, o tuluyang lumubog sa utang upang maipagpatuloy ang produksyon. Kasabay nito, nananatiling hindi sapat ang paglikha ng disenteng trabaho sa bansa, na nagpapakita ng isang lumalalang krisis sa paggawa na hindi simpleng “pagbagal” ng ekonomiya kundi isang istruktural na problema na ugat ng malawakang kahirapan.

Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr. at ng mga kasapakat nitong naghaharing-uri, mariing kinokondena ng mga progresibong sektor ang patuloy na paglala ng militarisasyon sa kanayunan at ang paggamit ng pwersa ng estado upang supilin ang lehitimong pakikibaka ng sambayanan.

(1/3)

URING MANGGAGAWA, HUKBONG MAPAGPALAYA!

Matagumpay na nailunsad ang Araw ng Manggagawa noong Mayo 1 sa pangunguna ng Kilusang Mayo Uno, kung saan daan-daang manggagawa, magsasaka, kabataan, kababaihan, maralita, at iba pang sektor ng ating lipunan ang nagkaisa at sama-samang nagmartsa upang igiit ang ating mga batayang karapatan at makatarungang kahilingan. Sa gitna ng tumitinding krisis pang-ekonomiya, patuloy na pagtaas ng presyo ng mga pangunahing bilihin, at nananatiling mababang pasahod, muling ipinakita sa pagkilos na ito ang lakas ng uring manggagawa sa pakikibaka laban sa mababang sahod, kontraktwalisasyon, at patuloy na pagyurak sa karapatan sa maayos at disenteng trabaho.

Hindi hiwalay ang krisis na kinakaharap ng mga manggagawa sa krisis na nararanasan ng mga magsasaka at manggagawang bukid sa kanayunan. Pareho silang binabayo ng patuloy na pagtaas ng presyo ng langis, abono, at iba pang input sa produksyon, habang nananatiling mababa ang kita at walang kasiguraduhan ang kabuhayan.

Patuloy na lumalala ang kalagayan ng agrikultura dahil sa tumataas na gastos sa produksyon at kakulangan ng tunay na suporta mula sa estado. Dahil dito, maraming magsasaka ang napipilitang magbawas ng taniman, malugi sa ani, o tuluyang lumubog sa utang upang maipagpatuloy ang produksyon. Kasabay nito, nananatiling hindi sapat ang paglikha ng disenteng trabaho sa bansa, na nagpapakita ng isang lumalalang krisis sa paggawa na hindi simpleng “pagbagal” ng ekonomiya kundi isang istruktural na problema na ugat ng malawakang kahirapan.

Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr. at ng mga kasapakat nitong naghaharing-uri, mariing kinokondena ng mga progresibong sektor ang patuloy na paglala ng militarisasyon sa kanayunan at ang paggamit ng pwersa ng estado upang supilin ang lehitimong pakikibaka ng sambayanan.

(1/3)

URING MANGGAGAWA, HUKBONG MAPAGPALAYA!

Matagumpay na nailunsad ang Araw ng Manggagawa noong Mayo 1 sa pangunguna ng Kilusang Mayo Uno, kung saan daan-daang manggagawa, magsasaka, kabataan, kababaihan, maralita, at iba pang sektor ng ating lipunan ang nagkaisa at sama-samang nagmartsa upang igiit ang ating mga batayang karapatan at makatarungang kahilingan. Sa gitna ng tumitinding krisis pang-ekonomiya, patuloy na pagtaas ng presyo ng mga pangunahing bilihin, at nananatiling mababang pasahod, muling ipinakita sa pagkilos na ito ang lakas ng uring manggagawa sa pakikibaka laban sa mababang sahod, kontraktwalisasyon, at patuloy na pagyurak sa karapatan sa maayos at disenteng trabaho.

Hindi hiwalay ang krisis na kinakaharap ng mga manggagawa sa krisis na nararanasan ng mga magsasaka at manggagawang bukid sa kanayunan. Pareho silang binabayo ng patuloy na pagtaas ng presyo ng langis, abono, at iba pang input sa produksyon, habang nananatiling mababa ang kita at walang kasiguraduhan ang kabuhayan.

Patuloy na lumalala ang kalagayan ng agrikultura dahil sa tumataas na gastos sa produksyon at kakulangan ng tunay na suporta mula sa estado. Dahil dito, maraming magsasaka ang napipilitang magbawas ng taniman, malugi sa ani, o tuluyang lumubog sa utang upang maipagpatuloy ang produksyon. Kasabay nito, nananatiling hindi sapat ang paglikha ng disenteng trabaho sa bansa, na nagpapakita ng isang lumalalang krisis sa paggawa na hindi simpleng “pagbagal” ng ekonomiya kundi isang istruktural na problema na ugat ng malawakang kahirapan.

Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr. at ng mga kasapakat nitong naghaharing-uri, mariing kinokondena ng mga progresibong sektor ang patuloy na paglala ng militarisasyon sa kanayunan at ang paggamit ng pwersa ng estado upang supilin ang lehitimong pakikibaka ng sambayanan.

(1/3)

MAKIISA SA LABAN NG MGA MANGGAGAWA! SUMAMA SA MAYO UNO!✊🏻

Patuloy na lumalala ang krisis sa bansa at lalong naghihirap ang mamamayang pilipino. Mula sa mga isyung pagsirit sa presyo ng mga pangunahing bilihin, kawalan ng trabaho, hindi makataong kondisyon sa paggawa, patuloy na isyu sa kontraktwalisasyon, at hindi nakabubuhay na sahod hanggang sa mala-alipin na sitwasyon ng mga manggagawang bukid sa tubuhan, kakulangan sa ayuda at suportang natatanggap mula sa gobyerno, at marami pang uri ng pangaalipin na nararanasan ng buong hanay ng anakpawis.

Dahil sa labis-labis na kondisyong ito, marapat lamang tayong makiisa at sumama sa hanay ng mga manggagawa ngayong Mayo Uno, sama-sama nating singilin ang imperyalistang US at ang papet at pahirap na si Marcos Jr. Lumaban, makibaka, at buong lakas na durugin ang tatlong salot ng lipunan!

🗓️May 1, 2026

🕛 6:00 AM - MASS UP
📍P. Noval cor. España. @ Uncle Johns

🕛 8:00 AM to 11:00 AM
📍Mendiola Program

SAHOD ITAAS, PRESYO IBABA!
LUPA, SAHOD, TRABAHO, AT KARAPATAN, IPAGLABAN!

#MayoUno2026
#LaborDay2026
#DownWithUsImperialism

SUMAMA SA MAYO UNO! ✊🏻❤️‍🔥

Sa darating na Araw ng mga Manggagawa, muli nating igigiit: ang yaman ng lipunan ay nililikha ng uring manggagawa—ngunit patuloy itong inaagaw ng iilang naghaharing-uri. Habang tumataas ang presyo ng mga bilihin at lalong binabarat ang sahod, lalo lamang nilulubog sa kahirapan ang sambayanan.

Hindi nahihiwalay ang laban ng mga manggagawa sa laban ng mga magsasaka at iba pang inaaping sektor. Iisa lamang ang ugat ng ating mga paghihirap—isang sistemang pinaghaharian ng imperyalismo, pyudalismo, at burukrata kapitalismo, na pinananatili ng rehimeng US–Marcos.

Kaya’t sa Mayo Uno, sama-sama nating ipanawagan:
P1,200 LIVING WAGE NATIONWIDE!
SAHOD, ITAAS! PRESYO, IBABA!
IMPERYALISMO, IBAGSAK!

🗓️ Mayo 1, 2026
🕓 6:00 AM (mass up)
📍 P. Noval cor. España (Uncle John’s)

#MayoUno2026
#LaborDay
#DownWithUSImperialism
#SahodItaasPresyoIbaba

𝘈𝘭𝘢𝘺 𝘴𝘢 𝘮𝘨𝘢 𝘣𝘪𝘬𝘵𝘪𝘮𝘢 𝘯𝘨 𝘱𝘢𝘴𝘪𝘴𝘮𝘰 𝘯𝘨 𝘦𝘴𝘵𝘢𝘥𝘰…

Maaalalang noong Abril 19, 2026, 19 ang nabuwal sa kamay ng mga pasistang elemento ng Armed Forces of the Philippines’ 79th Infantry Battalion sa Toboso, Negros.

Kabilang sa mga brutal na pinaslang sina Errol Wendel, Maureen Santuyo, Alyssa Alano, at RJ Ledesma—mga tagapagtanggol ng karapatan ng magsasaka, mananaliksik, lider-estudyante, mamamahayag, at aktibista na walang-awang pinaslang ng AFP.

Iniaalay ng mga artista ng bayan mula sa Sining na Naglilingkod sa Bayan (SINAGBAYAN) ang mga awiting sumasalamin sa pakikibaka ng mga magsasaka, manggagawang bukid, at ng buong sambayanan—upang alalahanin ang buhay ng mga kasamang nabuwal at patuloy na igiit ang hustisya para sa Negros 19 at sa lahat ng biktima ng pasismo ng estado.

Kailan pa naging terorismo ang pagtindig para sa karapatan ng mamamayan? Sa pamamagitan ng pag-awit at pagtatanghal, ipinapaabot namin ang pinakamataas na pagpupugay sa lahat ng nag-alay ng kanilang buhay para sa sambayanan.

Mga kasama, sama-sama nating ipanawagan:
HUSTISYA PARA KINA ERROL, MAUREEN, ALYSSA, RJ, LYLE, AT KAI!
HUSTISYA PARA SA NEGROS 19!
HUSTISYA PARA SA LAHAT NG BIKTIMA NG PASISMO NG ESTADO!
ITIGIL ANG MILITARISASYON SA KANAYUNAN!
JUNK MO 32!
JUNK NAP-UPD!
UPHOLD IHL!
DEFEND NEGROS ISLAND!

TAAS-KAMAONG PAGPUPUGAY PARA SA PAKIKIBAKA NI MAUREEN SANTUYO!

Si Maureen Kiel Santuyo, o “Mau,” ay isang peasant advocate, researcher ng agricultural workers, at community organizer na buong pusong naglingkod sa hanay ng mga magsasaka at manggagawang bukid. Sa murang edad, pinili niyang ialay ang kaniyang talino, lakas, at panahon sa pagsusulong ng karapatan ng mga inaaping sektor—lalo na sa kanayunan kung saan pinakamatindi ang pagsasamantala.

Isinilang noong June 5, 2001 at lumaki sa Taguig, kinilala si Mau bilang isang magiliw, matalino, at mahusay na kabataan. Naging mamamahayag siya noong hayskul at kabilang sa pinakamahuhusay sa kaniyang klase. Ngunit higit sa akademikong kahusayan, pinili niyang gamitin ang kaniyang kakayahan para magsilbi sa masa.

Sa kasagsagan ng pandemya noong 2021, nagsimula ang kaniyang landas bilang aktibista. Aktibo siyang nag-organisa sa hanay ng kabataan, nagsagawa ng mga gawaing pang-edukasyon, at tumulong sa mga inisyatibang pangkomunidad tulad ng relief operations at mga programang pambata. Mula pa lamang noon, malinaw na ang kaniyang oryentasyon—ang maglingkod sa sambayanan.

Lalong tumingkad ang kanyang paninindigan nang sumapi siya sa mga organisasyong nagsusulong ng tunay na reporma sa lupa, kung saan naging aktibo siyang tagapagmulat at tagapag-organisa sa hanay ng mga kabataan-estudyante. Sa pamamagitan ng kaniyang pagsisikap, mas maraming kabataan ang naabot, namulat, at nahikayat na makiisa sa pakikibaka ng uring magsasaka.

Pinagsabay ni Mau ang pag-aaral at pagkilos nang siya ay mag-enroll sa UP Open University noong 2024. Ngunit hindi siya nagpatali sa personal na ambisyon lamang—lalo pa niyang pinatibay ang kaniyang desisyon na maging bahagi ng mas malawak na kilusang panlipunan.

Noong Hulyo 2024, nagpasya siyang maging fulltime organizer—isang desisyong nagpapakita ng lalim ng kaniyang dedikasyon sa masa. Mas dumalas ang kaniyang integrasyon sa mga komunidad ng magsasaka, kung saan hindi lamang siya nag-obserba kundi aktibong nakibahagi sa kanilang pakikibaka.

(1/2)

HUSTISYA PARA KAY ERROL, PEASANT ADVOCATE, MANANALIKSIK, ORGANISADOR, MARTIR NG SAMBAYANAN!

Mariing kinokondena ng SINAGBAYAN-Pasig ang brutal na pagpatay kay Errol nitong Abril 19, 2026 sa nangyaring military operation ng 79th Infantry Batallion of Armed Forces of the Philippines (AFP) sa ilalim ng rehimeng US-Marcos sa Barangay Salamanca, Toboso, Negros Occidental.

Si Errol ay isang aktibista, manggagawang pangkultura, at masikhay na organisador sa hanay ng mga pesante.

Naiintindihan ni Errol ang importansya ng pagpapalaya sa mga magsasaka sa pyudal at malapyudal na sistema upang makamit ng iba pang sektor at ng buong sambayanan ang tunay na kalayaan.

Masikhay si Errol sa bawat gawain na iniiatas sakaniya na sumasalamin lamang sa dedikasyon niyang pagsilbihan ang masang api. Minsan nang naranasan ni Errol ang pamamasista ng estado nang mapabilang siya sa Tinang 83 sa Concepcion, Tarlac noong 2022 sa ilalim ng rehimeng US-Duterte. Tinutukan ng baril, ni-red tag, at sinampahan ng gawa-gawang kaso dahil lamang pinili ni Errol na suportahan ang Agrarian Reform beneficiaries sa Hacienda Tinang.

Hindi nagpatinag si Errol sa naranasan niyang karahasan at pasismo ng estado, nang makalaya ay nagpatuloy siya sa masikhay na pagkilos sa sektor ng magbubukid. Kalaunan, dumugtong siya sa Unyon ng mga Manggagawa sa Agrikultura (UMA) bilang staff upang lalo pang magpalalim ng kaniyang pampulitikang kamalayan at dito ay naging tunay na organisador ng mga magsasaka sa kanayunan.

Bumalik siya sa Tarlac, nakipamuhay sa mga manggagawa sa agrikultura at ibang pang pesante sa Hacienda Luisita. Nagsuri, nag interbyu, nag organisa, tumutulong sa pagbubungkal ng lupa, at iba't iba pang gawain na nagsisilbi sa mga pesante ng Hacienda.

Naging bahagi rin siya sa pagbabalik sigla sa Alyansa ng mga Manggagawang Bukid sa Asyenda Luisita. Maksaysayang ang gawaing ito na nilahukan ni Errol, sa muling pagbabalik ng AMBALA ay nagkaroon ng tapang at sapat na kaalaman ang mga pesante ng Hacienda Luisita upang ipaglaban ang tunay na reporma sa lupa at maraming pang batayang karapatan sa sektor ng agrikultura.

Walang segundong sinayang si Errol sa kaniyang buhay, sunod niyang (1/n)

PINAKAMATAAS NA PAGPUPUGAY PARA SA KADAKILAAN NA INIALAY NI ERROL!

Ngayong araw, ating dinadakila ang walang-sawang pakikibaka ni Errol; isang peasant advocate, community organizer, at researcher ng mga agricultural workers na buong buhay na inilaan sa pagsusulong ng karapatan at kapakanan ng masang inaapi.

Naging bahagi si Errol ng Unyon ng Manggagawa sa Agrikultura (UMA), kung saan buong-buo niyang inialay ang sarili sa pag-oorganisa at pakikibaka ng mga magsasaka at manggagawang bukid. Ang kaniyang paglahok ay hindi lamang simpleng pakikiisa—ito ay malinaw na paninindigan na ang laban ng mga magsasaka ay laban ng buong sambayanan.

Naging biktima rin si Errol ng Hacienda Tinang 83 Mass Arrest—isang marahas na insidente kung saan iligal na inaresto ang mga magsasaka at kanilang mga tagasuporta habang ipinaglalaban ang kanilang karapatan sa lupa. Sa halip na pahinain, lalo pa nitong pinatibay ang kanyang paninindigan na ipagpatuloy ang laban para sa lupa at hustisyang panlipunan.

Inilaan ni Errol ang kaniyang buhay sa paglilingkod sa sektor ng agrikultura—isang sektor na patuloy na pinagsasamantalahan sa ilalim ng malapyudal at malakolonyal na sistema. Sa kabila ng kanilang papel bilang tagalikha ng pagkain para sa buong bansa, ang mga magsasaka ay nananatiling walang lupa, binabarat sa presyo ng ani, binabaon sa utang, at pinapasan ang tumitinding gastos sa produksyon. Habang ang iilang panginoong maylupa at malalaking korporasyon ang nakikinabang, ang tunay na nagbubungkal ng lupa ay patuloy na naghihirap.

Hindi lamang niya ito pinag-aralan—pinili niyang isabuhay ang pakikibaka. Nakiisa siya sa hanay ng mga magsasaka at manggagawang bukid sa Hacienda Luisita, kung saan lantad ang kawalan ng tunay na reporma sa lupa at patuloy na pagsasamantala sa mga nagbubungkal nito.

Kalaunan, pinili rin niyang makipamuhay at mag-organisa sa mga komunidad ng magsasaka sa Negros Island—isang isla na matagal nang kilala bilang “hacienda capital” ng bansa at “massacre capital” dahil sa mahabang kasaysayan ng karahasan laban sa mga magsasaka.

(1/2)

WAKASAN ANG IMPERYALISTANG GYERANG AGRESYON NG ESTADOS UNIDOS! US TROOPS, OUT NOW!

Ngayong umaga, Abril 22, kasabay ng paggunita sa Earth Day, nagsagawa ng kilos-protesta ang iba’t ibang progresibong organisasyon upang kundenahin ang nagpapatuloy na imperyalistang agresyon ng Estados Unidos at Israel, gayundin ang lumalalang krisis pangklima na patuloy na pinapasan ng mamamayang Pilipino.

Sa gitna ng umiigting na kampanyang anti-pasista, mariing binibigyang-diin ng sambayanan na ang krisis pangklima ay hindi simpleng usapin ng kalikasan lamang, kundi isang krisis na nakaugat sa ganid na paghahari ng mga dambuhalang korporasyon at mga neoliberal na polisiya na pinapaboran ng estado. Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr., lalong pinabilis ang pagbubukas ng bansa sa dayuhang pagmimina, malalaking plantasyon, at mapanirang proyekto na sumisira sa kabundukan, kagubatan, at kabuhayan ng mga komunidad sa kanayunan.

Kasabay nito, higit pang pinatindi ang militarisasyon sa mga probinsya—lalo na sa isla ng Negros—kung saan isinasagawa ang malawakang operasyong militar sa ngalan ng “kaayusan” at “seguridad.” Sa ilalim ng mga operasyong tulad ng Pax Silica, hindi kapayapaan kundi takot ang inihahasik: pambobomba sa mga sakahan, pananakot sa mga magsasaka, iligal na pag-aresto, at tahasang paglabag sa karapatang pantao. Sa halip na tugunan ang ugat ng kahirapan, dahas ang isinasagot ng estado sa lehitimong panawagan ng mamamayan para sa lupa, kabuhayan, at hustisya.

Hindi rin maihihiwalay dito ang nagpapatuloy na presensya at panghihimasok ng militar ng Estados Unidos sa bansa sa pamamagitan ng mga ehersisyong militar gaya ng Balikatan Exercises. Sa ilalim ng mga operasyong ito, lalong ibinabaon ang Pilipinas sa interes ng dayuhang kapangyarihan—ginagawang lunsaran ng gera, habang ang sariling mamamayan ay pinapabayaan sa gitna ng kahirapan at sakuna. Habang nagaganap ang mga military exercises at pagpapalakas ng depensa para sa dayuhan, nananatiling kulang ang suporta sa mga sektor na apektado ng kalamidad, lalo na ang mga magsasaka at mangingisda na direktang tinatamaan ng krisis pangklima.

(1/2)

WAKASAN ANG IMPERYALISTANG GYERANG AGRESYON NG ESTADOS UNIDOS! US TROOPS, OUT NOW!

Ngayong umaga, Abril 22, kasabay ng paggunita sa Earth Day, nagsagawa ng kilos-protesta ang iba’t ibang progresibong organisasyon upang kundenahin ang nagpapatuloy na imperyalistang agresyon ng Estados Unidos at Israel, gayundin ang lumalalang krisis pangklima na patuloy na pinapasan ng mamamayang Pilipino.

Sa gitna ng umiigting na kampanyang anti-pasista, mariing binibigyang-diin ng sambayanan na ang krisis pangklima ay hindi simpleng usapin ng kalikasan lamang, kundi isang krisis na nakaugat sa ganid na paghahari ng mga dambuhalang korporasyon at mga neoliberal na polisiya na pinapaboran ng estado. Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr., lalong pinabilis ang pagbubukas ng bansa sa dayuhang pagmimina, malalaking plantasyon, at mapanirang proyekto na sumisira sa kabundukan, kagubatan, at kabuhayan ng mga komunidad sa kanayunan.

Kasabay nito, higit pang pinatindi ang militarisasyon sa mga probinsya—lalo na sa isla ng Negros—kung saan isinasagawa ang malawakang operasyong militar sa ngalan ng “kaayusan” at “seguridad.” Sa ilalim ng mga operasyong tulad ng Pax Silica, hindi kapayapaan kundi takot ang inihahasik: pambobomba sa mga sakahan, pananakot sa mga magsasaka, iligal na pag-aresto, at tahasang paglabag sa karapatang pantao. Sa halip na tugunan ang ugat ng kahirapan, dahas ang isinasagot ng estado sa lehitimong panawagan ng mamamayan para sa lupa, kabuhayan, at hustisya.

Hindi rin maihihiwalay dito ang nagpapatuloy na presensya at panghihimasok ng militar ng Estados Unidos sa bansa sa pamamagitan ng mga ehersisyong militar gaya ng Balikatan Exercises. Sa ilalim ng mga operasyong ito, lalong ibinabaon ang Pilipinas sa interes ng dayuhang kapangyarihan—ginagawang lunsaran ng gera, habang ang sariling mamamayan ay pinapabayaan sa gitna ng kahirapan at sakuna. Habang nagaganap ang mga military exercises at pagpapalakas ng depensa para sa dayuhan, nananatiling kulang ang suporta sa mga sektor na apektado ng kalamidad, lalo na ang mga magsasaka at mangingisda na direktang tinatamaan ng krisis pangklima.

(1/2)

WAKASAN ANG IMPERYALISTANG GYERANG AGRESYON NG ESTADOS UNIDOS! US TROOPS, OUT NOW!

Ngayong umaga, Abril 22, kasabay ng paggunita sa Earth Day, nagsagawa ng kilos-protesta ang iba’t ibang progresibong organisasyon upang kundenahin ang nagpapatuloy na imperyalistang agresyon ng Estados Unidos at Israel, gayundin ang lumalalang krisis pangklima na patuloy na pinapasan ng mamamayang Pilipino.

Sa gitna ng umiigting na kampanyang anti-pasista, mariing binibigyang-diin ng sambayanan na ang krisis pangklima ay hindi simpleng usapin ng kalikasan lamang, kundi isang krisis na nakaugat sa ganid na paghahari ng mga dambuhalang korporasyon at mga neoliberal na polisiya na pinapaboran ng estado. Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr., lalong pinabilis ang pagbubukas ng bansa sa dayuhang pagmimina, malalaking plantasyon, at mapanirang proyekto na sumisira sa kabundukan, kagubatan, at kabuhayan ng mga komunidad sa kanayunan.

Kasabay nito, higit pang pinatindi ang militarisasyon sa mga probinsya—lalo na sa isla ng Negros—kung saan isinasagawa ang malawakang operasyong militar sa ngalan ng “kaayusan” at “seguridad.” Sa ilalim ng mga operasyong tulad ng Pax Silica, hindi kapayapaan kundi takot ang inihahasik: pambobomba sa mga sakahan, pananakot sa mga magsasaka, iligal na pag-aresto, at tahasang paglabag sa karapatang pantao. Sa halip na tugunan ang ugat ng kahirapan, dahas ang isinasagot ng estado sa lehitimong panawagan ng mamamayan para sa lupa, kabuhayan, at hustisya.

Hindi rin maihihiwalay dito ang nagpapatuloy na presensya at panghihimasok ng militar ng Estados Unidos sa bansa sa pamamagitan ng mga ehersisyong militar gaya ng Balikatan Exercises. Sa ilalim ng mga operasyong ito, lalong ibinabaon ang Pilipinas sa interes ng dayuhang kapangyarihan—ginagawang lunsaran ng gera, habang ang sariling mamamayan ay pinapabayaan sa gitna ng kahirapan at sakuna. Habang nagaganap ang mga military exercises at pagpapalakas ng depensa para sa dayuhan, nananatiling kulang ang suporta sa mga sektor na apektado ng kalamidad, lalo na ang mga magsasaka at mangingisda na direktang tinatamaan ng krisis pangklima.

(1/2)

WAKASAN ANG IMPERYALISTANG GYERANG AGRESYON NG ESTADOS UNIDOS! US TROOPS, OUT NOW!

Ngayong umaga, Abril 22, kasabay ng paggunita sa Earth Day, nagsagawa ng kilos-protesta ang iba’t ibang progresibong organisasyon upang kundenahin ang nagpapatuloy na imperyalistang agresyon ng Estados Unidos at Israel, gayundin ang lumalalang krisis pangklima na patuloy na pinapasan ng mamamayang Pilipino.

Sa gitna ng umiigting na kampanyang anti-pasista, mariing binibigyang-diin ng sambayanan na ang krisis pangklima ay hindi simpleng usapin ng kalikasan lamang, kundi isang krisis na nakaugat sa ganid na paghahari ng mga dambuhalang korporasyon at mga neoliberal na polisiya na pinapaboran ng estado. Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr., lalong pinabilis ang pagbubukas ng bansa sa dayuhang pagmimina, malalaking plantasyon, at mapanirang proyekto na sumisira sa kabundukan, kagubatan, at kabuhayan ng mga komunidad sa kanayunan.

Kasabay nito, higit pang pinatindi ang militarisasyon sa mga probinsya—lalo na sa isla ng Negros—kung saan isinasagawa ang malawakang operasyong militar sa ngalan ng “kaayusan” at “seguridad.” Sa ilalim ng mga operasyong tulad ng Pax Silica, hindi kapayapaan kundi takot ang inihahasik: pambobomba sa mga sakahan, pananakot sa mga magsasaka, iligal na pag-aresto, at tahasang paglabag sa karapatang pantao. Sa halip na tugunan ang ugat ng kahirapan, dahas ang isinasagot ng estado sa lehitimong panawagan ng mamamayan para sa lupa, kabuhayan, at hustisya.

Hindi rin maihihiwalay dito ang nagpapatuloy na presensya at panghihimasok ng militar ng Estados Unidos sa bansa sa pamamagitan ng mga ehersisyong militar gaya ng Balikatan Exercises. Sa ilalim ng mga operasyong ito, lalong ibinabaon ang Pilipinas sa interes ng dayuhang kapangyarihan—ginagawang lunsaran ng gera, habang ang sariling mamamayan ay pinapabayaan sa gitna ng kahirapan at sakuna. Habang nagaganap ang mga military exercises at pagpapalakas ng depensa para sa dayuhan, nananatiling kulang ang suporta sa mga sektor na apektado ng kalamidad, lalo na ang mga magsasaka at mangingisda na direktang tinatamaan ng krisis pangklima.

(1/2)

WAKASAN ANG IMPERYALISTANG GYERANG AGRESYON NG ESTADOS UNIDOS! US TROOPS, OUT NOW!

Ngayong umaga, Abril 22, kasabay ng paggunita sa Earth Day, nagsagawa ng kilos-protesta ang iba’t ibang progresibong organisasyon upang kundenahin ang nagpapatuloy na imperyalistang agresyon ng Estados Unidos at Israel, gayundin ang lumalalang krisis pangklima na patuloy na pinapasan ng mamamayang Pilipino.

Sa gitna ng umiigting na kampanyang anti-pasista, mariing binibigyang-diin ng sambayanan na ang krisis pangklima ay hindi simpleng usapin ng kalikasan lamang, kundi isang krisis na nakaugat sa ganid na paghahari ng mga dambuhalang korporasyon at mga neoliberal na polisiya na pinapaboran ng estado. Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr., lalong pinabilis ang pagbubukas ng bansa sa dayuhang pagmimina, malalaking plantasyon, at mapanirang proyekto na sumisira sa kabundukan, kagubatan, at kabuhayan ng mga komunidad sa kanayunan.

Kasabay nito, higit pang pinatindi ang militarisasyon sa mga probinsya—lalo na sa isla ng Negros—kung saan isinasagawa ang malawakang operasyong militar sa ngalan ng “kaayusan” at “seguridad.” Sa ilalim ng mga operasyong tulad ng Pax Silica, hindi kapayapaan kundi takot ang inihahasik: pambobomba sa mga sakahan, pananakot sa mga magsasaka, iligal na pag-aresto, at tahasang paglabag sa karapatang pantao. Sa halip na tugunan ang ugat ng kahirapan, dahas ang isinasagot ng estado sa lehitimong panawagan ng mamamayan para sa lupa, kabuhayan, at hustisya.

Hindi rin maihihiwalay dito ang nagpapatuloy na presensya at panghihimasok ng militar ng Estados Unidos sa bansa sa pamamagitan ng mga ehersisyong militar gaya ng Balikatan Exercises. Sa ilalim ng mga operasyong ito, lalong ibinabaon ang Pilipinas sa interes ng dayuhang kapangyarihan—ginagawang lunsaran ng gera, habang ang sariling mamamayan ay pinapabayaan sa gitna ng kahirapan at sakuna. Habang nagaganap ang mga military exercises at pagpapalakas ng depensa para sa dayuhan, nananatiling kulang ang suporta sa mga sektor na apektado ng kalamidad, lalo na ang mga magsasaka at mangingisda na direktang tinatamaan ng krisis pangklima.

(1/2)

WAKASAN ANG IMPERYALISTANG GYERANG AGRESYON NG ESTADOS UNIDOS! US TROOPS, OUT NOW!

Ngayong umaga, Abril 22, kasabay ng paggunita sa Earth Day, nagsagawa ng kilos-protesta ang iba’t ibang progresibong organisasyon upang kundenahin ang nagpapatuloy na imperyalistang agresyon ng Estados Unidos at Israel, gayundin ang lumalalang krisis pangklima na patuloy na pinapasan ng mamamayang Pilipino.

Sa gitna ng umiigting na kampanyang anti-pasista, mariing binibigyang-diin ng sambayanan na ang krisis pangklima ay hindi simpleng usapin ng kalikasan lamang, kundi isang krisis na nakaugat sa ganid na paghahari ng mga dambuhalang korporasyon at mga neoliberal na polisiya na pinapaboran ng estado. Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr., lalong pinabilis ang pagbubukas ng bansa sa dayuhang pagmimina, malalaking plantasyon, at mapanirang proyekto na sumisira sa kabundukan, kagubatan, at kabuhayan ng mga komunidad sa kanayunan.

Kasabay nito, higit pang pinatindi ang militarisasyon sa mga probinsya—lalo na sa isla ng Negros—kung saan isinasagawa ang malawakang operasyong militar sa ngalan ng “kaayusan” at “seguridad.” Sa ilalim ng mga operasyong tulad ng Pax Silica, hindi kapayapaan kundi takot ang inihahasik: pambobomba sa mga sakahan, pananakot sa mga magsasaka, iligal na pag-aresto, at tahasang paglabag sa karapatang pantao. Sa halip na tugunan ang ugat ng kahirapan, dahas ang isinasagot ng estado sa lehitimong panawagan ng mamamayan para sa lupa, kabuhayan, at hustisya.

Hindi rin maihihiwalay dito ang nagpapatuloy na presensya at panghihimasok ng militar ng Estados Unidos sa bansa sa pamamagitan ng mga ehersisyong militar gaya ng Balikatan Exercises. Sa ilalim ng mga operasyong ito, lalong ibinabaon ang Pilipinas sa interes ng dayuhang kapangyarihan—ginagawang lunsaran ng gera, habang ang sariling mamamayan ay pinapabayaan sa gitna ng kahirapan at sakuna. Habang nagaganap ang mga military exercises at pagpapalakas ng depensa para sa dayuhan, nananatiling kulang ang suporta sa mga sektor na apektado ng kalamidad, lalo na ang mga magsasaka at mangingisda na direktang tinatamaan ng krisis pangklima.

(1/2)

WAKASAN ANG IMPERYALISTANG GYERANG AGRESYON NG ESTADOS UNIDOS! US TROOPS, OUT NOW!

Ngayong umaga, Abril 22, kasabay ng paggunita sa Earth Day, nagsagawa ng kilos-protesta ang iba’t ibang progresibong organisasyon upang kundenahin ang nagpapatuloy na imperyalistang agresyon ng Estados Unidos at Israel, gayundin ang lumalalang krisis pangklima na patuloy na pinapasan ng mamamayang Pilipino.

Sa gitna ng umiigting na kampanyang anti-pasista, mariing binibigyang-diin ng sambayanan na ang krisis pangklima ay hindi simpleng usapin ng kalikasan lamang, kundi isang krisis na nakaugat sa ganid na paghahari ng mga dambuhalang korporasyon at mga neoliberal na polisiya na pinapaboran ng estado. Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr., lalong pinabilis ang pagbubukas ng bansa sa dayuhang pagmimina, malalaking plantasyon, at mapanirang proyekto na sumisira sa kabundukan, kagubatan, at kabuhayan ng mga komunidad sa kanayunan.

Kasabay nito, higit pang pinatindi ang militarisasyon sa mga probinsya—lalo na sa isla ng Negros—kung saan isinasagawa ang malawakang operasyong militar sa ngalan ng “kaayusan” at “seguridad.” Sa ilalim ng mga operasyong tulad ng Pax Silica, hindi kapayapaan kundi takot ang inihahasik: pambobomba sa mga sakahan, pananakot sa mga magsasaka, iligal na pag-aresto, at tahasang paglabag sa karapatang pantao. Sa halip na tugunan ang ugat ng kahirapan, dahas ang isinasagot ng estado sa lehitimong panawagan ng mamamayan para sa lupa, kabuhayan, at hustisya.

Hindi rin maihihiwalay dito ang nagpapatuloy na presensya at panghihimasok ng militar ng Estados Unidos sa bansa sa pamamagitan ng mga ehersisyong militar gaya ng Balikatan Exercises. Sa ilalim ng mga operasyong ito, lalong ibinabaon ang Pilipinas sa interes ng dayuhang kapangyarihan—ginagawang lunsaran ng gera, habang ang sariling mamamayan ay pinapabayaan sa gitna ng kahirapan at sakuna. Habang nagaganap ang mga military exercises at pagpapalakas ng depensa para sa dayuhan, nananatiling kulang ang suporta sa mga sektor na apektado ng kalamidad, lalo na ang mga magsasaka at mangingisda na direktang tinatamaan ng krisis pangklima.

(1/2)

WAKASAN ANG IMPERYALISTANG GYERANG AGRESYON NG ESTADOS UNIDOS! US TROOPS, OUT NOW!

Ngayong umaga, Abril 22, kasabay ng paggunita sa Earth Day, nagsagawa ng kilos-protesta ang iba’t ibang progresibong organisasyon upang kundenahin ang nagpapatuloy na imperyalistang agresyon ng Estados Unidos at Israel, gayundin ang lumalalang krisis pangklima na patuloy na pinapasan ng mamamayang Pilipino.

Sa gitna ng umiigting na kampanyang anti-pasista, mariing binibigyang-diin ng sambayanan na ang krisis pangklima ay hindi simpleng usapin ng kalikasan lamang, kundi isang krisis na nakaugat sa ganid na paghahari ng mga dambuhalang korporasyon at mga neoliberal na polisiya na pinapaboran ng estado. Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr., lalong pinabilis ang pagbubukas ng bansa sa dayuhang pagmimina, malalaking plantasyon, at mapanirang proyekto na sumisira sa kabundukan, kagubatan, at kabuhayan ng mga komunidad sa kanayunan.

Kasabay nito, higit pang pinatindi ang militarisasyon sa mga probinsya—lalo na sa isla ng Negros—kung saan isinasagawa ang malawakang operasyong militar sa ngalan ng “kaayusan” at “seguridad.” Sa ilalim ng mga operasyong tulad ng Pax Silica, hindi kapayapaan kundi takot ang inihahasik: pambobomba sa mga sakahan, pananakot sa mga magsasaka, iligal na pag-aresto, at tahasang paglabag sa karapatang pantao. Sa halip na tugunan ang ugat ng kahirapan, dahas ang isinasagot ng estado sa lehitimong panawagan ng mamamayan para sa lupa, kabuhayan, at hustisya.

Hindi rin maihihiwalay dito ang nagpapatuloy na presensya at panghihimasok ng militar ng Estados Unidos sa bansa sa pamamagitan ng mga ehersisyong militar gaya ng Balikatan Exercises. Sa ilalim ng mga operasyong ito, lalong ibinabaon ang Pilipinas sa interes ng dayuhang kapangyarihan—ginagawang lunsaran ng gera, habang ang sariling mamamayan ay pinapabayaan sa gitna ng kahirapan at sakuna. Habang nagaganap ang mga military exercises at pagpapalakas ng depensa para sa dayuhan, nananatiling kulang ang suporta sa mga sektor na apektado ng kalamidad, lalo na ang mga magsasaka at mangingisda na direktang tinatamaan ng krisis pangklima.

(1/2)

WAKASAN ANG IMPERYALISTANG GYERANG AGRESYON NG ESTADOS UNIDOS! US TROOPS, OUT NOW!

Ngayong umaga, Abril 22, kasabay ng paggunita sa Earth Day, nagsagawa ng kilos-protesta ang iba’t ibang progresibong organisasyon upang kundenahin ang nagpapatuloy na imperyalistang agresyon ng Estados Unidos at Israel, gayundin ang lumalalang krisis pangklima na patuloy na pinapasan ng mamamayang Pilipino.

Sa gitna ng umiigting na kampanyang anti-pasista, mariing binibigyang-diin ng sambayanan na ang krisis pangklima ay hindi simpleng usapin ng kalikasan lamang, kundi isang krisis na nakaugat sa ganid na paghahari ng mga dambuhalang korporasyon at mga neoliberal na polisiya na pinapaboran ng estado. Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr., lalong pinabilis ang pagbubukas ng bansa sa dayuhang pagmimina, malalaking plantasyon, at mapanirang proyekto na sumisira sa kabundukan, kagubatan, at kabuhayan ng mga komunidad sa kanayunan.

Kasabay nito, higit pang pinatindi ang militarisasyon sa mga probinsya—lalo na sa isla ng Negros—kung saan isinasagawa ang malawakang operasyong militar sa ngalan ng “kaayusan” at “seguridad.” Sa ilalim ng mga operasyong tulad ng Pax Silica, hindi kapayapaan kundi takot ang inihahasik: pambobomba sa mga sakahan, pananakot sa mga magsasaka, iligal na pag-aresto, at tahasang paglabag sa karapatang pantao. Sa halip na tugunan ang ugat ng kahirapan, dahas ang isinasagot ng estado sa lehitimong panawagan ng mamamayan para sa lupa, kabuhayan, at hustisya.

Hindi rin maihihiwalay dito ang nagpapatuloy na presensya at panghihimasok ng militar ng Estados Unidos sa bansa sa pamamagitan ng mga ehersisyong militar gaya ng Balikatan Exercises. Sa ilalim ng mga operasyong ito, lalong ibinabaon ang Pilipinas sa interes ng dayuhang kapangyarihan—ginagawang lunsaran ng gera, habang ang sariling mamamayan ay pinapabayaan sa gitna ng kahirapan at sakuna. Habang nagaganap ang mga military exercises at pagpapalakas ng depensa para sa dayuhan, nananatiling kulang ang suporta sa mga sektor na apektado ng kalamidad, lalo na ang mga magsasaka at mangingisda na direktang tinatamaan ng krisis pangklima.

(1/2)

WAKASAN ANG IMPERYALISTANG GYERANG AGRESYON NG ESTADOS UNIDOS! US TROOPS, OUT NOW!

Ngayong umaga, Abril 22, kasabay ng paggunita sa Earth Day, nagsagawa ng kilos-protesta ang iba’t ibang progresibong organisasyon upang kundenahin ang nagpapatuloy na imperyalistang agresyon ng Estados Unidos at Israel, gayundin ang lumalalang krisis pangklima na patuloy na pinapasan ng mamamayang Pilipino.

Sa gitna ng umiigting na kampanyang anti-pasista, mariing binibigyang-diin ng sambayanan na ang krisis pangklima ay hindi simpleng usapin ng kalikasan lamang, kundi isang krisis na nakaugat sa ganid na paghahari ng mga dambuhalang korporasyon at mga neoliberal na polisiya na pinapaboran ng estado. Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr., lalong pinabilis ang pagbubukas ng bansa sa dayuhang pagmimina, malalaking plantasyon, at mapanirang proyekto na sumisira sa kabundukan, kagubatan, at kabuhayan ng mga komunidad sa kanayunan.

Kasabay nito, higit pang pinatindi ang militarisasyon sa mga probinsya—lalo na sa isla ng Negros—kung saan isinasagawa ang malawakang operasyong militar sa ngalan ng “kaayusan” at “seguridad.” Sa ilalim ng mga operasyong tulad ng Pax Silica, hindi kapayapaan kundi takot ang inihahasik: pambobomba sa mga sakahan, pananakot sa mga magsasaka, iligal na pag-aresto, at tahasang paglabag sa karapatang pantao. Sa halip na tugunan ang ugat ng kahirapan, dahas ang isinasagot ng estado sa lehitimong panawagan ng mamamayan para sa lupa, kabuhayan, at hustisya.

Hindi rin maihihiwalay dito ang nagpapatuloy na presensya at panghihimasok ng militar ng Estados Unidos sa bansa sa pamamagitan ng mga ehersisyong militar gaya ng Balikatan Exercises. Sa ilalim ng mga operasyong ito, lalong ibinabaon ang Pilipinas sa interes ng dayuhang kapangyarihan—ginagawang lunsaran ng gera, habang ang sariling mamamayan ay pinapabayaan sa gitna ng kahirapan at sakuna. Habang nagaganap ang mga military exercises at pagpapalakas ng depensa para sa dayuhan, nananatiling kulang ang suporta sa mga sektor na apektado ng kalamidad, lalo na ang mga magsasaka at mangingisda na direktang tinatamaan ng krisis pangklima.

(1/2)

WAKASAN ANG IMPERYALISTANG GYERANG AGRESYON NG ESTADOS UNIDOS! US TROOPS, OUT NOW!

Ngayong umaga, Abril 22, kasabay ng paggunita sa Earth Day, nagsagawa ng kilos-protesta ang iba’t ibang progresibong organisasyon upang kundenahin ang nagpapatuloy na imperyalistang agresyon ng Estados Unidos at Israel, gayundin ang lumalalang krisis pangklima na patuloy na pinapasan ng mamamayang Pilipino.

Sa gitna ng umiigting na kampanyang anti-pasista, mariing binibigyang-diin ng sambayanan na ang krisis pangklima ay hindi simpleng usapin ng kalikasan lamang, kundi isang krisis na nakaugat sa ganid na paghahari ng mga dambuhalang korporasyon at mga neoliberal na polisiya na pinapaboran ng estado. Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr., lalong pinabilis ang pagbubukas ng bansa sa dayuhang pagmimina, malalaking plantasyon, at mapanirang proyekto na sumisira sa kabundukan, kagubatan, at kabuhayan ng mga komunidad sa kanayunan.

Kasabay nito, higit pang pinatindi ang militarisasyon sa mga probinsya—lalo na sa isla ng Negros—kung saan isinasagawa ang malawakang operasyong militar sa ngalan ng “kaayusan” at “seguridad.” Sa ilalim ng mga operasyong tulad ng Pax Silica, hindi kapayapaan kundi takot ang inihahasik: pambobomba sa mga sakahan, pananakot sa mga magsasaka, iligal na pag-aresto, at tahasang paglabag sa karapatang pantao. Sa halip na tugunan ang ugat ng kahirapan, dahas ang isinasagot ng estado sa lehitimong panawagan ng mamamayan para sa lupa, kabuhayan, at hustisya.

Hindi rin maihihiwalay dito ang nagpapatuloy na presensya at panghihimasok ng militar ng Estados Unidos sa bansa sa pamamagitan ng mga ehersisyong militar gaya ng Balikatan Exercises. Sa ilalim ng mga operasyong ito, lalong ibinabaon ang Pilipinas sa interes ng dayuhang kapangyarihan—ginagawang lunsaran ng gera, habang ang sariling mamamayan ay pinapabayaan sa gitna ng kahirapan at sakuna. Habang nagaganap ang mga military exercises at pagpapalakas ng depensa para sa dayuhan, nananatiling kulang ang suporta sa mga sektor na apektado ng kalamidad, lalo na ang mga magsasaka at mangingisda na direktang tinatamaan ng krisis pangklima.

(1/2)

WAKASAN ANG IMPERYALISTANG GYERANG AGRESYON NG ESTADOS UNIDOS! US TROOPS, OUT NOW!

Ngayong umaga, Abril 22, kasabay ng paggunita sa Earth Day, nagsagawa ng kilos-protesta ang iba’t ibang progresibong organisasyon upang kundenahin ang nagpapatuloy na imperyalistang agresyon ng Estados Unidos at Israel, gayundin ang lumalalang krisis pangklima na patuloy na pinapasan ng mamamayang Pilipino.

Sa gitna ng umiigting na kampanyang anti-pasista, mariing binibigyang-diin ng sambayanan na ang krisis pangklima ay hindi simpleng usapin ng kalikasan lamang, kundi isang krisis na nakaugat sa ganid na paghahari ng mga dambuhalang korporasyon at mga neoliberal na polisiya na pinapaboran ng estado. Sa ilalim ng rehimeng Ferdinand Marcos Jr., lalong pinabilis ang pagbubukas ng bansa sa dayuhang pagmimina, malalaking plantasyon, at mapanirang proyekto na sumisira sa kabundukan, kagubatan, at kabuhayan ng mga komunidad sa kanayunan.

Kasabay nito, higit pang pinatindi ang militarisasyon sa mga probinsya—lalo na sa isla ng Negros—kung saan isinasagawa ang malawakang operasyong militar sa ngalan ng “kaayusan” at “seguridad.” Sa ilalim ng mga operasyong tulad ng Pax Silica, hindi kapayapaan kundi takot ang inihahasik: pambobomba sa mga sakahan, pananakot sa mga magsasaka, iligal na pag-aresto, at tahasang paglabag sa karapatang pantao. Sa halip na tugunan ang ugat ng kahirapan, dahas ang isinasagot ng estado sa lehitimong panawagan ng mamamayan para sa lupa, kabuhayan, at hustisya.

Hindi rin maihihiwalay dito ang nagpapatuloy na presensya at panghihimasok ng militar ng Estados Unidos sa bansa sa pamamagitan ng mga ehersisyong militar gaya ng Balikatan Exercises. Sa ilalim ng mga operasyong ito, lalong ibinabaon ang Pilipinas sa interes ng dayuhang kapangyarihan—ginagawang lunsaran ng gera, habang ang sariling mamamayan ay pinapabayaan sa gitna ng kahirapan at sakuna. Habang nagaganap ang mga military exercises at pagpapalakas ng depensa para sa dayuhan, nananatiling kulang ang suporta sa mga sektor na apektado ng kalamidad, lalo na ang mga magsasaka at mangingisda na direktang tinatamaan ng krisis pangklima.

(1/2)