Enregistrement d'histoires Instagram
Enregistrez gratuitement des histoires, reels, photos, vidéos, highlights et IGTV d’Instagram en ligne
emxtive
EMMA HUNNY AZARI ꩜
FREE IRAN 🦁 — ♱ Persian @hunnyhigh_ 🌀
🇺🇸 @women360mgmt @womenmanagementla
🇬🇧 @wilhelmina.london
🇫🇷@premium_models
🇮🇹 @ww_mgmt
📍🇨🇦 @foliomanagement
-
Been meaning to show this cool thing I did for @maybelline since last fall lol
Thank u to all the pedestrians who took photos of me and that one guy who asked me “I’m sorry who are you?” And of course the amazing team and @fordmodels 🫶🏽
Director of Global Brand Image @moses_jason
Executive Creative Director @andrewtuts
Creative Directors: @leanne_maybe & @katyshesh
Art Director @esmith97
Producer @halliesteck
Head of prod @jpugliese33
Creative @gothamnyc_
Director @mayachkamargolina
DP @dpjmw5
Production@freshfilm_productions @jessmlowe @simontheproducer @heatherheller @Kbyrnemc
Production Design @jpetersenfilm
Set Decorator @leo_swartz
Makeup @paulyblanch
Hair @mustafayanaz
Styling @elizabethsulcer
Nails @enamelle
-
Been meaning to show this cool thing I did for @maybelline since last fall lol
Thank u to all the pedestrians who took photos of me and that one guy who asked me “I’m sorry who are you?” And of course the amazing team and @fordmodels 🫶🏽
Director of Global Brand Image @moses_jason
Executive Creative Director @andrewtuts
Creative Directors: @leanne_maybe & @katyshesh
Art Director @esmith97
Producer @halliesteck
Head of prod @jpugliese33
Creative @gothamnyc_
Director @mayachkamargolina
DP @dpjmw5
Production@freshfilm_productions @jessmlowe @simontheproducer @heatherheller @Kbyrnemc
Production Design @jpetersenfilm
Set Decorator @leo_swartz
Makeup @paulyblanch
Hair @mustafayanaz
Styling @elizabethsulcer
Nails @enamelle
-
Been meaning to show this cool thing I did for @maybelline since last fall lol
Thank u to all the pedestrians who took photos of me and that one guy who asked me “I’m sorry who are you?” And of course the amazing team and @fordmodels 🫶🏽
Director of Global Brand Image @moses_jason
Executive Creative Director @andrewtuts
Creative Directors: @leanne_maybe & @katyshesh
Art Director @esmith97
Producer @halliesteck
Head of prod @jpugliese33
Creative @gothamnyc_
Director @mayachkamargolina
DP @dpjmw5
Production@freshfilm_productions @jessmlowe @simontheproducer @heatherheller @Kbyrnemc
Production Design @jpetersenfilm
Set Decorator @leo_swartz
Makeup @paulyblanch
Hair @mustafayanaz
Styling @elizabethsulcer
Nails @enamelle
-
Been meaning to show this cool thing I did for @maybelline since last fall lol
Thank u to all the pedestrians who took photos of me and that one guy who asked me “I’m sorry who are you?” And of course the amazing team and @fordmodels 🫶🏽
Director of Global Brand Image @moses_jason
Executive Creative Director @andrewtuts
Creative Directors: @leanne_maybe & @katyshesh
Art Director @esmith97
Producer @halliesteck
Head of prod @jpugliese33
Creative @gothamnyc_
Director @mayachkamargolina
DP @dpjmw5
Production@freshfilm_productions @jessmlowe @simontheproducer @heatherheller @Kbyrnemc
Production Design @jpetersenfilm
Set Decorator @leo_swartz
Makeup @paulyblanch
Hair @mustafayanaz
Styling @elizabethsulcer
Nails @enamelle
-
Been meaning to show this cool thing I did for @maybelline since last fall lol
Thank u to all the pedestrians who took photos of me and that one guy who asked me “I’m sorry who are you?” And of course the amazing team and @fordmodels 🫶🏽
Director of Global Brand Image @moses_jason
Executive Creative Director @andrewtuts
Creative Directors: @leanne_maybe & @katyshesh
Art Director @esmith97
Producer @halliesteck
Head of prod @jpugliese33
Creative @gothamnyc_
Director @mayachkamargolina
DP @dpjmw5
Production@freshfilm_productions @jessmlowe @simontheproducer @heatherheller @Kbyrnemc
Production Design @jpetersenfilm
Set Decorator @leo_swartz
Makeup @paulyblanch
Hair @mustafayanaz
Styling @elizabethsulcer
Nails @enamelle
Dressing up for spring with
Top: Lupya @sezane
Bag: Eliza belt bag @silfenstudio 🤍
در این روز های سیاهِ ایران، یادآور عکس هایی شدم که در سال دو هزار و هجده از خانهی مامان پریام گرفتم. از گوشه هایی که برای من مقدس بودند (و هستند). هیچوقت فکر نمیکردم که این آخرین عکس هایی از خانهایی که داخلش قد کشیدم باشد، و فکر نمیکردم تمام نفس های در این خانه رو از دست بدم.
این روز ها به خانه هایی فکر میکنم که مثل خانهی مامان پریِ من دیگر قابل برگشتی بهشون نیست.
قلب اون خانه ها ربوده شده، به دست دزد های کثیف. دزد های کثیفی که نزدیک به پنجاه سال نه تنها به دنبال قلب هایمان، بلکه به دنبال دست درازی و نشانه گرفتن زبان، آداب، فرهنگ و “ایرانی” بودنمان بودن. این موجوداتِ بیوجود با خودِ انسانیت دشمنی دارند.
اما، فایل “خونه” دیلیت شدنی نیست. ایران، خانهی ما خیلی قدیمی تر از این دزد های آواره هست. ریشه های دو هزار و پانصد سالهی ما با هیچ سَم استبدادی از بین نمیرود.
ما فرزندان نوریم، حتی اگر سالها در تاریکی نگه داشته شده باشیم.
“دزد” هیچوقت صاحب خانه نمیشود.
و من ایمان دارم، به ناماندگاریِ تاریکی.
-
In these dark days for Iran,
I find myself returning to the photos I took in 2018 of my Maman Pari’s house
of the corners that were sacred to me
(and still are).
I never thought those would be
the last images of the home where I grew up,
and I never imagined
I would lose every breath that lived inside it.
These days, I think of all the houses
that, like my Maman Pari’s,
can no longer be returned to.
Their hearts have been stolen
by filthy thieves
thieves who for nearly fifty years
have not only hunted our hearts,
but reached for our language,
our customs,
our culture,
and our very “Iranian-ness.”
These hollow creatures
are enemies of humanity itself.
But “home”
is not a file that can be deleted.
Our home, our Iran is far older
than these wandering thieves.
Our 2,500 year old roots
cannot be destroyed
by any poison of tyranny.
We are children of light,
even if we have been kept
in darkness for years.
A thief
never becomes the owner of the house.
And I believe
in the impermanence of darkness.
#FREEIRAN 💚🤍❤️🩹🦁
در این روز های سیاهِ ایران، یادآور عکس هایی شدم که در سال دو هزار و هجده از خانهی مامان پریام گرفتم. از گوشه هایی که برای من مقدس بودند (و هستند). هیچوقت فکر نمیکردم که این آخرین عکس هایی از خانهایی که داخلش قد کشیدم باشد، و فکر نمیکردم تمام نفس های در این خانه رو از دست بدم.
این روز ها به خانه هایی فکر میکنم که مثل خانهی مامان پریِ من دیگر قابل برگشتی بهشون نیست.
قلب اون خانه ها ربوده شده، به دست دزد های کثیف. دزد های کثیفی که نزدیک به پنجاه سال نه تنها به دنبال قلب هایمان، بلکه به دنبال دست درازی و نشانه گرفتن زبان، آداب، فرهنگ و “ایرانی” بودنمان بودن. این موجوداتِ بیوجود با خودِ انسانیت دشمنی دارند.
اما، فایل “خونه” دیلیت شدنی نیست. ایران، خانهی ما خیلی قدیمی تر از این دزد های آواره هست. ریشه های دو هزار و پانصد سالهی ما با هیچ سَم استبدادی از بین نمیرود.
ما فرزندان نوریم، حتی اگر سالها در تاریکی نگه داشته شده باشیم.
“دزد” هیچوقت صاحب خانه نمیشود.
و من ایمان دارم، به ناماندگاریِ تاریکی.
-
In these dark days for Iran,
I find myself returning to the photos I took in 2018 of my Maman Pari’s house
of the corners that were sacred to me
(and still are).
I never thought those would be
the last images of the home where I grew up,
and I never imagined
I would lose every breath that lived inside it.
These days, I think of all the houses
that, like my Maman Pari’s,
can no longer be returned to.
Their hearts have been stolen
by filthy thieves
thieves who for nearly fifty years
have not only hunted our hearts,
but reached for our language,
our customs,
our culture,
and our very “Iranian-ness.”
These hollow creatures
are enemies of humanity itself.
But “home”
is not a file that can be deleted.
Our home, our Iran is far older
than these wandering thieves.
Our 2,500 year old roots
cannot be destroyed
by any poison of tyranny.
We are children of light,
even if we have been kept
in darkness for years.
A thief
never becomes the owner of the house.
And I believe
in the impermanence of darkness.
#FREEIRAN 💚🤍❤️🩹🦁
در این روز های سیاهِ ایران، یادآور عکس هایی شدم که در سال دو هزار و هجده از خانهی مامان پریام گرفتم. از گوشه هایی که برای من مقدس بودند (و هستند). هیچوقت فکر نمیکردم که این آخرین عکس هایی از خانهایی که داخلش قد کشیدم باشد، و فکر نمیکردم تمام نفس های در این خانه رو از دست بدم.
این روز ها به خانه هایی فکر میکنم که مثل خانهی مامان پریِ من دیگر قابل برگشتی بهشون نیست.
قلب اون خانه ها ربوده شده، به دست دزد های کثیف. دزد های کثیفی که نزدیک به پنجاه سال نه تنها به دنبال قلب هایمان، بلکه به دنبال دست درازی و نشانه گرفتن زبان، آداب، فرهنگ و “ایرانی” بودنمان بودن. این موجوداتِ بیوجود با خودِ انسانیت دشمنی دارند.
اما، فایل “خونه” دیلیت شدنی نیست. ایران، خانهی ما خیلی قدیمی تر از این دزد های آواره هست. ریشه های دو هزار و پانصد سالهی ما با هیچ سَم استبدادی از بین نمیرود.
ما فرزندان نوریم، حتی اگر سالها در تاریکی نگه داشته شده باشیم.
“دزد” هیچوقت صاحب خانه نمیشود.
و من ایمان دارم، به ناماندگاریِ تاریکی.
-
In these dark days for Iran,
I find myself returning to the photos I took in 2018 of my Maman Pari’s house
of the corners that were sacred to me
(and still are).
I never thought those would be
the last images of the home where I grew up,
and I never imagined
I would lose every breath that lived inside it.
These days, I think of all the houses
that, like my Maman Pari’s,
can no longer be returned to.
Their hearts have been stolen
by filthy thieves
thieves who for nearly fifty years
have not only hunted our hearts,
but reached for our language,
our customs,
our culture,
and our very “Iranian-ness.”
These hollow creatures
are enemies of humanity itself.
But “home”
is not a file that can be deleted.
Our home, our Iran is far older
than these wandering thieves.
Our 2,500 year old roots
cannot be destroyed
by any poison of tyranny.
We are children of light,
even if we have been kept
in darkness for years.
A thief
never becomes the owner of the house.
And I believe
in the impermanence of darkness.
#FREEIRAN 💚🤍❤️🩹🦁
در این روز های سیاهِ ایران، یادآور عکس هایی شدم که در سال دو هزار و هجده از خانهی مامان پریام گرفتم. از گوشه هایی که برای من مقدس بودند (و هستند). هیچوقت فکر نمیکردم که این آخرین عکس هایی از خانهایی که داخلش قد کشیدم باشد، و فکر نمیکردم تمام نفس های در این خانه رو از دست بدم.
این روز ها به خانه هایی فکر میکنم که مثل خانهی مامان پریِ من دیگر قابل برگشتی بهشون نیست.
قلب اون خانه ها ربوده شده، به دست دزد های کثیف. دزد های کثیفی که نزدیک به پنجاه سال نه تنها به دنبال قلب هایمان، بلکه به دنبال دست درازی و نشانه گرفتن زبان، آداب، فرهنگ و “ایرانی” بودنمان بودن. این موجوداتِ بیوجود با خودِ انسانیت دشمنی دارند.
اما، فایل “خونه” دیلیت شدنی نیست. ایران، خانهی ما خیلی قدیمی تر از این دزد های آواره هست. ریشه های دو هزار و پانصد سالهی ما با هیچ سَم استبدادی از بین نمیرود.
ما فرزندان نوریم، حتی اگر سالها در تاریکی نگه داشته شده باشیم.
“دزد” هیچوقت صاحب خانه نمیشود.
و من ایمان دارم، به ناماندگاریِ تاریکی.
-
In these dark days for Iran,
I find myself returning to the photos I took in 2018 of my Maman Pari’s house
of the corners that were sacred to me
(and still are).
I never thought those would be
the last images of the home where I grew up,
and I never imagined
I would lose every breath that lived inside it.
These days, I think of all the houses
that, like my Maman Pari’s,
can no longer be returned to.
Their hearts have been stolen
by filthy thieves
thieves who for nearly fifty years
have not only hunted our hearts,
but reached for our language,
our customs,
our culture,
and our very “Iranian-ness.”
These hollow creatures
are enemies of humanity itself.
But “home”
is not a file that can be deleted.
Our home, our Iran is far older
than these wandering thieves.
Our 2,500 year old roots
cannot be destroyed
by any poison of tyranny.
We are children of light,
even if we have been kept
in darkness for years.
A thief
never becomes the owner of the house.
And I believe
in the impermanence of darkness.
#FREEIRAN 💚🤍❤️🩹🦁
در این روز های سیاهِ ایران، یادآور عکس هایی شدم که در سال دو هزار و هجده از خانهی مامان پریام گرفتم. از گوشه هایی که برای من مقدس بودند (و هستند). هیچوقت فکر نمیکردم که این آخرین عکس هایی از خانهایی که داخلش قد کشیدم باشد، و فکر نمیکردم تمام نفس های در این خانه رو از دست بدم.
این روز ها به خانه هایی فکر میکنم که مثل خانهی مامان پریِ من دیگر قابل برگشتی بهشون نیست.
قلب اون خانه ها ربوده شده، به دست دزد های کثیف. دزد های کثیفی که نزدیک به پنجاه سال نه تنها به دنبال قلب هایمان، بلکه به دنبال دست درازی و نشانه گرفتن زبان، آداب، فرهنگ و “ایرانی” بودنمان بودن. این موجوداتِ بیوجود با خودِ انسانیت دشمنی دارند.
اما، فایل “خونه” دیلیت شدنی نیست. ایران، خانهی ما خیلی قدیمی تر از این دزد های آواره هست. ریشه های دو هزار و پانصد سالهی ما با هیچ سَم استبدادی از بین نمیرود.
ما فرزندان نوریم، حتی اگر سالها در تاریکی نگه داشته شده باشیم.
“دزد” هیچوقت صاحب خانه نمیشود.
و من ایمان دارم، به ناماندگاریِ تاریکی.
-
In these dark days for Iran,
I find myself returning to the photos I took in 2018 of my Maman Pari’s house
of the corners that were sacred to me
(and still are).
I never thought those would be
the last images of the home where I grew up,
and I never imagined
I would lose every breath that lived inside it.
These days, I think of all the houses
that, like my Maman Pari’s,
can no longer be returned to.
Their hearts have been stolen
by filthy thieves
thieves who for nearly fifty years
have not only hunted our hearts,
but reached for our language,
our customs,
our culture,
and our very “Iranian-ness.”
These hollow creatures
are enemies of humanity itself.
But “home”
is not a file that can be deleted.
Our home, our Iran is far older
than these wandering thieves.
Our 2,500 year old roots
cannot be destroyed
by any poison of tyranny.
We are children of light,
even if we have been kept
in darkness for years.
A thief
never becomes the owner of the house.
And I believe
in the impermanence of darkness.
#FREEIRAN 💚🤍❤️🩹🦁
در این روز های سیاهِ ایران، یادآور عکس هایی شدم که در سال دو هزار و هجده از خانهی مامان پریام گرفتم. از گوشه هایی که برای من مقدس بودند (و هستند). هیچوقت فکر نمیکردم که این آخرین عکس هایی از خانهایی که داخلش قد کشیدم باشد، و فکر نمیکردم تمام نفس های در این خانه رو از دست بدم.
این روز ها به خانه هایی فکر میکنم که مثل خانهی مامان پریِ من دیگر قابل برگشتی بهشون نیست.
قلب اون خانه ها ربوده شده، به دست دزد های کثیف. دزد های کثیفی که نزدیک به پنجاه سال نه تنها به دنبال قلب هایمان، بلکه به دنبال دست درازی و نشانه گرفتن زبان، آداب، فرهنگ و “ایرانی” بودنمان بودن. این موجوداتِ بیوجود با خودِ انسانیت دشمنی دارند.
اما، فایل “خونه” دیلیت شدنی نیست. ایران، خانهی ما خیلی قدیمی تر از این دزد های آواره هست. ریشه های دو هزار و پانصد سالهی ما با هیچ سَم استبدادی از بین نمیرود.
ما فرزندان نوریم، حتی اگر سالها در تاریکی نگه داشته شده باشیم.
“دزد” هیچوقت صاحب خانه نمیشود.
و من ایمان دارم، به ناماندگاریِ تاریکی.
-
In these dark days for Iran,
I find myself returning to the photos I took in 2018 of my Maman Pari’s house
of the corners that were sacred to me
(and still are).
I never thought those would be
the last images of the home where I grew up,
and I never imagined
I would lose every breath that lived inside it.
These days, I think of all the houses
that, like my Maman Pari’s,
can no longer be returned to.
Their hearts have been stolen
by filthy thieves
thieves who for nearly fifty years
have not only hunted our hearts,
but reached for our language,
our customs,
our culture,
and our very “Iranian-ness.”
These hollow creatures
are enemies of humanity itself.
But “home”
is not a file that can be deleted.
Our home, our Iran is far older
than these wandering thieves.
Our 2,500 year old roots
cannot be destroyed
by any poison of tyranny.
We are children of light,
even if we have been kept
in darkness for years.
A thief
never becomes the owner of the house.
And I believe
in the impermanence of darkness.
#FREEIRAN 💚🤍❤️🩹🦁
در این روز های سیاهِ ایران، یادآور عکس هایی شدم که در سال دو هزار و هجده از خانهی مامان پریام گرفتم. از گوشه هایی که برای من مقدس بودند (و هستند). هیچوقت فکر نمیکردم که این آخرین عکس هایی از خانهایی که داخلش قد کشیدم باشد، و فکر نمیکردم تمام نفس های در این خانه رو از دست بدم.
این روز ها به خانه هایی فکر میکنم که مثل خانهی مامان پریِ من دیگر قابل برگشتی بهشون نیست.
قلب اون خانه ها ربوده شده، به دست دزد های کثیف. دزد های کثیفی که نزدیک به پنجاه سال نه تنها به دنبال قلب هایمان، بلکه به دنبال دست درازی و نشانه گرفتن زبان، آداب، فرهنگ و “ایرانی” بودنمان بودن. این موجوداتِ بیوجود با خودِ انسانیت دشمنی دارند.
اما، فایل “خونه” دیلیت شدنی نیست. ایران، خانهی ما خیلی قدیمی تر از این دزد های آواره هست. ریشه های دو هزار و پانصد سالهی ما با هیچ سَم استبدادی از بین نمیرود.
ما فرزندان نوریم، حتی اگر سالها در تاریکی نگه داشته شده باشیم.
“دزد” هیچوقت صاحب خانه نمیشود.
و من ایمان دارم، به ناماندگاریِ تاریکی.
-
In these dark days for Iran,
I find myself returning to the photos I took in 2018 of my Maman Pari’s house
of the corners that were sacred to me
(and still are).
I never thought those would be
the last images of the home where I grew up,
and I never imagined
I would lose every breath that lived inside it.
These days, I think of all the houses
that, like my Maman Pari’s,
can no longer be returned to.
Their hearts have been stolen
by filthy thieves
thieves who for nearly fifty years
have not only hunted our hearts,
but reached for our language,
our customs,
our culture,
and our very “Iranian-ness.”
These hollow creatures
are enemies of humanity itself.
But “home”
is not a file that can be deleted.
Our home, our Iran is far older
than these wandering thieves.
Our 2,500 year old roots
cannot be destroyed
by any poison of tyranny.
We are children of light,
even if we have been kept
in darkness for years.
A thief
never becomes the owner of the house.
And I believe
in the impermanence of darkness.
#FREEIRAN 💚🤍❤️🩹🦁
در این روز های سیاهِ ایران، یادآور عکس هایی شدم که در سال دو هزار و هجده از خانهی مامان پریام گرفتم. از گوشه هایی که برای من مقدس بودند (و هستند). هیچوقت فکر نمیکردم که این آخرین عکس هایی از خانهایی که داخلش قد کشیدم باشد، و فکر نمیکردم تمام نفس های در این خانه رو از دست بدم.
این روز ها به خانه هایی فکر میکنم که مثل خانهی مامان پریِ من دیگر قابل برگشتی بهشون نیست.
قلب اون خانه ها ربوده شده، به دست دزد های کثیف. دزد های کثیفی که نزدیک به پنجاه سال نه تنها به دنبال قلب هایمان، بلکه به دنبال دست درازی و نشانه گرفتن زبان، آداب، فرهنگ و “ایرانی” بودنمان بودن. این موجوداتِ بیوجود با خودِ انسانیت دشمنی دارند.
اما، فایل “خونه” دیلیت شدنی نیست. ایران، خانهی ما خیلی قدیمی تر از این دزد های آواره هست. ریشه های دو هزار و پانصد سالهی ما با هیچ سَم استبدادی از بین نمیرود.
ما فرزندان نوریم، حتی اگر سالها در تاریکی نگه داشته شده باشیم.
“دزد” هیچوقت صاحب خانه نمیشود.
و من ایمان دارم، به ناماندگاریِ تاریکی.
-
In these dark days for Iran,
I find myself returning to the photos I took in 2018 of my Maman Pari’s house
of the corners that were sacred to me
(and still are).
I never thought those would be
the last images of the home where I grew up,
and I never imagined
I would lose every breath that lived inside it.
These days, I think of all the houses
that, like my Maman Pari’s,
can no longer be returned to.
Their hearts have been stolen
by filthy thieves
thieves who for nearly fifty years
have not only hunted our hearts,
but reached for our language,
our customs,
our culture,
and our very “Iranian-ness.”
These hollow creatures
are enemies of humanity itself.
But “home”
is not a file that can be deleted.
Our home, our Iran is far older
than these wandering thieves.
Our 2,500 year old roots
cannot be destroyed
by any poison of tyranny.
We are children of light,
even if we have been kept
in darkness for years.
A thief
never becomes the owner of the house.
And I believe
in the impermanence of darkness.
#FREEIRAN 💚🤍❤️🩹🦁
در این روز های سیاهِ ایران، یادآور عکس هایی شدم که در سال دو هزار و هجده از خانهی مامان پریام گرفتم. از گوشه هایی که برای من مقدس بودند (و هستند). هیچوقت فکر نمیکردم که این آخرین عکس هایی از خانهایی که داخلش قد کشیدم باشد، و فکر نمیکردم تمام نفس های در این خانه رو از دست بدم.
این روز ها به خانه هایی فکر میکنم که مثل خانهی مامان پریِ من دیگر قابل برگشتی بهشون نیست.
قلب اون خانه ها ربوده شده، به دست دزد های کثیف. دزد های کثیفی که نزدیک به پنجاه سال نه تنها به دنبال قلب هایمان، بلکه به دنبال دست درازی و نشانه گرفتن زبان، آداب، فرهنگ و “ایرانی” بودنمان بودن. این موجوداتِ بیوجود با خودِ انسانیت دشمنی دارند.
اما، فایل “خونه” دیلیت شدنی نیست. ایران، خانهی ما خیلی قدیمی تر از این دزد های آواره هست. ریشه های دو هزار و پانصد سالهی ما با هیچ سَم استبدادی از بین نمیرود.
ما فرزندان نوریم، حتی اگر سالها در تاریکی نگه داشته شده باشیم.
“دزد” هیچوقت صاحب خانه نمیشود.
و من ایمان دارم، به ناماندگاریِ تاریکی.
-
In these dark days for Iran,
I find myself returning to the photos I took in 2018 of my Maman Pari’s house
of the corners that were sacred to me
(and still are).
I never thought those would be
the last images of the home where I grew up,
and I never imagined
I would lose every breath that lived inside it.
These days, I think of all the houses
that, like my Maman Pari’s,
can no longer be returned to.
Their hearts have been stolen
by filthy thieves
thieves who for nearly fifty years
have not only hunted our hearts,
but reached for our language,
our customs,
our culture,
and our very “Iranian-ness.”
These hollow creatures
are enemies of humanity itself.
But “home”
is not a file that can be deleted.
Our home, our Iran is far older
than these wandering thieves.
Our 2,500 year old roots
cannot be destroyed
by any poison of tyranny.
We are children of light,
even if we have been kept
in darkness for years.
A thief
never becomes the owner of the house.
And I believe
in the impermanence of darkness.
#FREEIRAN 💚🤍❤️🩹🦁
در این روز های سیاهِ ایران، یادآور عکس هایی شدم که در سال دو هزار و هجده از خانهی مامان پریام گرفتم. از گوشه هایی که برای من مقدس بودند (و هستند). هیچوقت فکر نمیکردم که این آخرین عکس هایی از خانهایی که داخلش قد کشیدم باشد، و فکر نمیکردم تمام نفس های در این خانه رو از دست بدم.
این روز ها به خانه هایی فکر میکنم که مثل خانهی مامان پریِ من دیگر قابل برگشتی بهشون نیست.
قلب اون خانه ها ربوده شده، به دست دزد های کثیف. دزد های کثیفی که نزدیک به پنجاه سال نه تنها به دنبال قلب هایمان، بلکه به دنبال دست درازی و نشانه گرفتن زبان، آداب، فرهنگ و “ایرانی” بودنمان بودن. این موجوداتِ بیوجود با خودِ انسانیت دشمنی دارند.
اما، فایل “خونه” دیلیت شدنی نیست. ایران، خانهی ما خیلی قدیمی تر از این دزد های آواره هست. ریشه های دو هزار و پانصد سالهی ما با هیچ سَم استبدادی از بین نمیرود.
ما فرزندان نوریم، حتی اگر سالها در تاریکی نگه داشته شده باشیم.
“دزد” هیچوقت صاحب خانه نمیشود.
و من ایمان دارم، به ناماندگاریِ تاریکی.
-
In these dark days for Iran,
I find myself returning to the photos I took in 2018 of my Maman Pari’s house
of the corners that were sacred to me
(and still are).
I never thought those would be
the last images of the home where I grew up,
and I never imagined
I would lose every breath that lived inside it.
These days, I think of all the houses
that, like my Maman Pari’s,
can no longer be returned to.
Their hearts have been stolen
by filthy thieves
thieves who for nearly fifty years
have not only hunted our hearts,
but reached for our language,
our customs,
our culture,
and our very “Iranian-ness.”
These hollow creatures
are enemies of humanity itself.
But “home”
is not a file that can be deleted.
Our home, our Iran is far older
than these wandering thieves.
Our 2,500 year old roots
cannot be destroyed
by any poison of tyranny.
We are children of light,
even if we have been kept
in darkness for years.
A thief
never becomes the owner of the house.
And I believe
in the impermanence of darkness.
#FREEIRAN 💚🤍❤️🩹🦁
در این روز های سیاهِ ایران، یادآور عکس هایی شدم که در سال دو هزار و هجده از خانهی مامان پریام گرفتم. از گوشه هایی که برای من مقدس بودند (و هستند). هیچوقت فکر نمیکردم که این آخرین عکس هایی از خانهایی که داخلش قد کشیدم باشد، و فکر نمیکردم تمام نفس های در این خانه رو از دست بدم.
این روز ها به خانه هایی فکر میکنم که مثل خانهی مامان پریِ من دیگر قابل برگشتی بهشون نیست.
قلب اون خانه ها ربوده شده، به دست دزد های کثیف. دزد های کثیفی که نزدیک به پنجاه سال نه تنها به دنبال قلب هایمان، بلکه به دنبال دست درازی و نشانه گرفتن زبان، آداب، فرهنگ و “ایرانی” بودنمان بودن. این موجوداتِ بیوجود با خودِ انسانیت دشمنی دارند.
اما، فایل “خونه” دیلیت شدنی نیست. ایران، خانهی ما خیلی قدیمی تر از این دزد های آواره هست. ریشه های دو هزار و پانصد سالهی ما با هیچ سَم استبدادی از بین نمیرود.
ما فرزندان نوریم، حتی اگر سالها در تاریکی نگه داشته شده باشیم.
“دزد” هیچوقت صاحب خانه نمیشود.
و من ایمان دارم، به ناماندگاریِ تاریکی.
-
In these dark days for Iran,
I find myself returning to the photos I took in 2018 of my Maman Pari’s house
of the corners that were sacred to me
(and still are).
I never thought those would be
the last images of the home where I grew up,
and I never imagined
I would lose every breath that lived inside it.
These days, I think of all the houses
that, like my Maman Pari’s,
can no longer be returned to.
Their hearts have been stolen
by filthy thieves
thieves who for nearly fifty years
have not only hunted our hearts,
but reached for our language,
our customs,
our culture,
and our very “Iranian-ness.”
These hollow creatures
are enemies of humanity itself.
But “home”
is not a file that can be deleted.
Our home, our Iran is far older
than these wandering thieves.
Our 2,500 year old roots
cannot be destroyed
by any poison of tyranny.
We are children of light,
even if we have been kept
in darkness for years.
A thief
never becomes the owner of the house.
And I believe
in the impermanence of darkness.
#FREEIRAN 💚🤍❤️🩹🦁
در این روز های سیاهِ ایران، یادآور عکس هایی شدم که در سال دو هزار و هجده از خانهی مامان پریام گرفتم. از گوشه هایی که برای من مقدس بودند (و هستند). هیچوقت فکر نمیکردم که این آخرین عکس هایی از خانهایی که داخلش قد کشیدم باشد، و فکر نمیکردم تمام نفس های در این خانه رو از دست بدم.
این روز ها به خانه هایی فکر میکنم که مثل خانهی مامان پریِ من دیگر قابل برگشتی بهشون نیست.
قلب اون خانه ها ربوده شده، به دست دزد های کثیف. دزد های کثیفی که نزدیک به پنجاه سال نه تنها به دنبال قلب هایمان، بلکه به دنبال دست درازی و نشانه گرفتن زبان، آداب، فرهنگ و “ایرانی” بودنمان بودن. این موجوداتِ بیوجود با خودِ انسانیت دشمنی دارند.
اما، فایل “خونه” دیلیت شدنی نیست. ایران، خانهی ما خیلی قدیمی تر از این دزد های آواره هست. ریشه های دو هزار و پانصد سالهی ما با هیچ سَم استبدادی از بین نمیرود.
ما فرزندان نوریم، حتی اگر سالها در تاریکی نگه داشته شده باشیم.
“دزد” هیچوقت صاحب خانه نمیشود.
و من ایمان دارم، به ناماندگاریِ تاریکی.
-
In these dark days for Iran,
I find myself returning to the photos I took in 2018 of my Maman Pari’s house
of the corners that were sacred to me
(and still are).
I never thought those would be
the last images of the home where I grew up,
and I never imagined
I would lose every breath that lived inside it.
These days, I think of all the houses
that, like my Maman Pari’s,
can no longer be returned to.
Their hearts have been stolen
by filthy thieves
thieves who for nearly fifty years
have not only hunted our hearts,
but reached for our language,
our customs,
our culture,
and our very “Iranian-ness.”
These hollow creatures
are enemies of humanity itself.
But “home”
is not a file that can be deleted.
Our home, our Iran is far older
than these wandering thieves.
Our 2,500 year old roots
cannot be destroyed
by any poison of tyranny.
We are children of light,
even if we have been kept
in darkness for years.
A thief
never becomes the owner of the house.
And I believe
in the impermanence of darkness.
#FREEIRAN 💚🤍❤️🩹🦁
در این روز های سیاهِ ایران، یادآور عکس هایی شدم که در سال دو هزار و هجده از خانهی مامان پریام گرفتم. از گوشه هایی که برای من مقدس بودند (و هستند). هیچوقت فکر نمیکردم که این آخرین عکس هایی از خانهایی که داخلش قد کشیدم باشد، و فکر نمیکردم تمام نفس های در این خانه رو از دست بدم.
این روز ها به خانه هایی فکر میکنم که مثل خانهی مامان پریِ من دیگر قابل برگشتی بهشون نیست.
قلب اون خانه ها ربوده شده، به دست دزد های کثیف. دزد های کثیفی که نزدیک به پنجاه سال نه تنها به دنبال قلب هایمان، بلکه به دنبال دست درازی و نشانه گرفتن زبان، آداب، فرهنگ و “ایرانی” بودنمان بودن. این موجوداتِ بیوجود با خودِ انسانیت دشمنی دارند.
اما، فایل “خونه” دیلیت شدنی نیست. ایران، خانهی ما خیلی قدیمی تر از این دزد های آواره هست. ریشه های دو هزار و پانصد سالهی ما با هیچ سَم استبدادی از بین نمیرود.
ما فرزندان نوریم، حتی اگر سالها در تاریکی نگه داشته شده باشیم.
“دزد” هیچوقت صاحب خانه نمیشود.
و من ایمان دارم، به ناماندگاریِ تاریکی.
-
In these dark days for Iran,
I find myself returning to the photos I took in 2018 of my Maman Pari’s house
of the corners that were sacred to me
(and still are).
I never thought those would be
the last images of the home where I grew up,
and I never imagined
I would lose every breath that lived inside it.
These days, I think of all the houses
that, like my Maman Pari’s,
can no longer be returned to.
Their hearts have been stolen
by filthy thieves
thieves who for nearly fifty years
have not only hunted our hearts,
but reached for our language,
our customs,
our culture,
and our very “Iranian-ness.”
These hollow creatures
are enemies of humanity itself.
But “home”
is not a file that can be deleted.
Our home, our Iran is far older
than these wandering thieves.
Our 2,500 year old roots
cannot be destroyed
by any poison of tyranny.
We are children of light,
even if we have been kept
in darkness for years.
A thief
never becomes the owner of the house.
And I believe
in the impermanence of darkness.
#FREEIRAN 💚🤍❤️🩹🦁
در این روز های سیاهِ ایران، یادآور عکس هایی شدم که در سال دو هزار و هجده از خانهی مامان پریام گرفتم. از گوشه هایی که برای من مقدس بودند (و هستند). هیچوقت فکر نمیکردم که این آخرین عکس هایی از خانهایی که داخلش قد کشیدم باشد، و فکر نمیکردم تمام نفس های در این خانه رو از دست بدم.
این روز ها به خانه هایی فکر میکنم که مثل خانهی مامان پریِ من دیگر قابل برگشتی بهشون نیست.
قلب اون خانه ها ربوده شده، به دست دزد های کثیف. دزد های کثیفی که نزدیک به پنجاه سال نه تنها به دنبال قلب هایمان، بلکه به دنبال دست درازی و نشانه گرفتن زبان، آداب، فرهنگ و “ایرانی” بودنمان بودن. این موجوداتِ بیوجود با خودِ انسانیت دشمنی دارند.
اما، فایل “خونه” دیلیت شدنی نیست. ایران، خانهی ما خیلی قدیمی تر از این دزد های آواره هست. ریشه های دو هزار و پانصد سالهی ما با هیچ سَم استبدادی از بین نمیرود.
ما فرزندان نوریم، حتی اگر سالها در تاریکی نگه داشته شده باشیم.
“دزد” هیچوقت صاحب خانه نمیشود.
و من ایمان دارم، به ناماندگاریِ تاریکی.
-
In these dark days for Iran,
I find myself returning to the photos I took in 2018 of my Maman Pari’s house
of the corners that were sacred to me
(and still are).
I never thought those would be
the last images of the home where I grew up,
and I never imagined
I would lose every breath that lived inside it.
These days, I think of all the houses
that, like my Maman Pari’s,
can no longer be returned to.
Their hearts have been stolen
by filthy thieves
thieves who for nearly fifty years
have not only hunted our hearts,
but reached for our language,
our customs,
our culture,
and our very “Iranian-ness.”
These hollow creatures
are enemies of humanity itself.
But “home”
is not a file that can be deleted.
Our home, our Iran is far older
than these wandering thieves.
Our 2,500 year old roots
cannot be destroyed
by any poison of tyranny.
We are children of light,
even if we have been kept
in darkness for years.
A thief
never becomes the owner of the house.
And I believe
in the impermanence of darkness.
#FREEIRAN 💚🤍❤️🩹🦁
در این روز های سیاهِ ایران، یادآور عکس هایی شدم که در سال دو هزار و هجده از خانهی مامان پریام گرفتم. از گوشه هایی که برای من مقدس بودند (و هستند). هیچوقت فکر نمیکردم که این آخرین عکس هایی از خانهایی که داخلش قد کشیدم باشد، و فکر نمیکردم تمام نفس های در این خانه رو از دست بدم.
این روز ها به خانه هایی فکر میکنم که مثل خانهی مامان پریِ من دیگر قابل برگشتی بهشون نیست.
قلب اون خانه ها ربوده شده، به دست دزد های کثیف. دزد های کثیفی که نزدیک به پنجاه سال نه تنها به دنبال قلب هایمان، بلکه به دنبال دست درازی و نشانه گرفتن زبان، آداب، فرهنگ و “ایرانی” بودنمان بودن. این موجوداتِ بیوجود با خودِ انسانیت دشمنی دارند.
اما، فایل “خونه” دیلیت شدنی نیست. ایران، خانهی ما خیلی قدیمی تر از این دزد های آواره هست. ریشه های دو هزار و پانصد سالهی ما با هیچ سَم استبدادی از بین نمیرود.
ما فرزندان نوریم، حتی اگر سالها در تاریکی نگه داشته شده باشیم.
“دزد” هیچوقت صاحب خانه نمیشود.
و من ایمان دارم، به ناماندگاریِ تاریکی.
-
In these dark days for Iran,
I find myself returning to the photos I took in 2018 of my Maman Pari’s house
of the corners that were sacred to me
(and still are).
I never thought those would be
the last images of the home where I grew up,
and I never imagined
I would lose every breath that lived inside it.
These days, I think of all the houses
that, like my Maman Pari’s,
can no longer be returned to.
Their hearts have been stolen
by filthy thieves
thieves who for nearly fifty years
have not only hunted our hearts,
but reached for our language,
our customs,
our culture,
and our very “Iranian-ness.”
These hollow creatures
are enemies of humanity itself.
But “home”
is not a file that can be deleted.
Our home, our Iran is far older
than these wandering thieves.
Our 2,500 year old roots
cannot be destroyed
by any poison of tyranny.
We are children of light,
even if we have been kept
in darkness for years.
A thief
never becomes the owner of the house.
And I believe
in the impermanence of darkness.
#FREEIRAN 💚🤍❤️🩹🦁
در این روز های سیاهِ ایران، یادآور عکس هایی شدم که در سال دو هزار و هجده از خانهی مامان پریام گرفتم. از گوشه هایی که برای من مقدس بودند (و هستند). هیچوقت فکر نمیکردم که این آخرین عکس هایی از خانهایی که داخلش قد کشیدم باشد، و فکر نمیکردم تمام نفس های در این خانه رو از دست بدم.
این روز ها به خانه هایی فکر میکنم که مثل خانهی مامان پریِ من دیگر قابل برگشتی بهشون نیست.
قلب اون خانه ها ربوده شده، به دست دزد های کثیف. دزد های کثیفی که نزدیک به پنجاه سال نه تنها به دنبال قلب هایمان، بلکه به دنبال دست درازی و نشانه گرفتن زبان، آداب، فرهنگ و “ایرانی” بودنمان بودن. این موجوداتِ بیوجود با خودِ انسانیت دشمنی دارند.
اما، فایل “خونه” دیلیت شدنی نیست. ایران، خانهی ما خیلی قدیمی تر از این دزد های آواره هست. ریشه های دو هزار و پانصد سالهی ما با هیچ سَم استبدادی از بین نمیرود.
ما فرزندان نوریم، حتی اگر سالها در تاریکی نگه داشته شده باشیم.
“دزد” هیچوقت صاحب خانه نمیشود.
و من ایمان دارم، به ناماندگاریِ تاریکی.
-
In these dark days for Iran,
I find myself returning to the photos I took in 2018 of my Maman Pari’s house
of the corners that were sacred to me
(and still are).
I never thought those would be
the last images of the home where I grew up,
and I never imagined
I would lose every breath that lived inside it.
These days, I think of all the houses
that, like my Maman Pari’s,
can no longer be returned to.
Their hearts have been stolen
by filthy thieves
thieves who for nearly fifty years
have not only hunted our hearts,
but reached for our language,
our customs,
our culture,
and our very “Iranian-ness.”
These hollow creatures
are enemies of humanity itself.
But “home”
is not a file that can be deleted.
Our home, our Iran is far older
than these wandering thieves.
Our 2,500 year old roots
cannot be destroyed
by any poison of tyranny.
We are children of light,
even if we have been kept
in darkness for years.
A thief
never becomes the owner of the house.
And I believe
in the impermanence of darkness.
#FREEIRAN 💚🤍❤️🩹🦁
در این روز های سیاهِ ایران، یادآور عکس هایی شدم که در سال دو هزار و هجده از خانهی مامان پریام گرفتم. از گوشه هایی که برای من مقدس بودند (و هستند). هیچوقت فکر نمیکردم که این آخرین عکس هایی از خانهایی که داخلش قد کشیدم باشد، و فکر نمیکردم تمام نفس های در این خانه رو از دست بدم.
این روز ها به خانه هایی فکر میکنم که مثل خانهی مامان پریِ من دیگر قابل برگشتی بهشون نیست.
قلب اون خانه ها ربوده شده، به دست دزد های کثیف. دزد های کثیفی که نزدیک به پنجاه سال نه تنها به دنبال قلب هایمان، بلکه به دنبال دست درازی و نشانه گرفتن زبان، آداب، فرهنگ و “ایرانی” بودنمان بودن. این موجوداتِ بیوجود با خودِ انسانیت دشمنی دارند.
اما، فایل “خونه” دیلیت شدنی نیست. ایران، خانهی ما خیلی قدیمی تر از این دزد های آواره هست. ریشه های دو هزار و پانصد سالهی ما با هیچ سَم استبدادی از بین نمیرود.
ما فرزندان نوریم، حتی اگر سالها در تاریکی نگه داشته شده باشیم.
“دزد” هیچوقت صاحب خانه نمیشود.
و من ایمان دارم، به ناماندگاریِ تاریکی.
-
In these dark days for Iran,
I find myself returning to the photos I took in 2018 of my Maman Pari’s house
of the corners that were sacred to me
(and still are).
I never thought those would be
the last images of the home where I grew up,
and I never imagined
I would lose every breath that lived inside it.
These days, I think of all the houses
that, like my Maman Pari’s,
can no longer be returned to.
Their hearts have been stolen
by filthy thieves
thieves who for nearly fifty years
have not only hunted our hearts,
but reached for our language,
our customs,
our culture,
and our very “Iranian-ness.”
These hollow creatures
are enemies of humanity itself.
But “home”
is not a file that can be deleted.
Our home, our Iran is far older
than these wandering thieves.
Our 2,500 year old roots
cannot be destroyed
by any poison of tyranny.
We are children of light,
even if we have been kept
in darkness for years.
A thief
never becomes the owner of the house.
And I believe
in the impermanence of darkness.
#FREEIRAN 💚🤍❤️🩹🦁
در این روز های سیاهِ ایران، یادآور عکس هایی شدم که در سال دو هزار و هجده از خانهی مامان پریام گرفتم. از گوشه هایی که برای من مقدس بودند (و هستند). هیچوقت فکر نمیکردم که این آخرین عکس هایی از خانهایی که داخلش قد کشیدم باشد، و فکر نمیکردم تمام نفس های در این خانه رو از دست بدم.
این روز ها به خانه هایی فکر میکنم که مثل خانهی مامان پریِ من دیگر قابل برگشتی بهشون نیست.
قلب اون خانه ها ربوده شده، به دست دزد های کثیف. دزد های کثیفی که نزدیک به پنجاه سال نه تنها به دنبال قلب هایمان، بلکه به دنبال دست درازی و نشانه گرفتن زبان، آداب، فرهنگ و “ایرانی” بودنمان بودن. این موجوداتِ بیوجود با خودِ انسانیت دشمنی دارند.
اما، فایل “خونه” دیلیت شدنی نیست. ایران، خانهی ما خیلی قدیمی تر از این دزد های آواره هست. ریشه های دو هزار و پانصد سالهی ما با هیچ سَم استبدادی از بین نمیرود.
ما فرزندان نوریم، حتی اگر سالها در تاریکی نگه داشته شده باشیم.
“دزد” هیچوقت صاحب خانه نمیشود.
و من ایمان دارم، به ناماندگاریِ تاریکی.
-
In these dark days for Iran,
I find myself returning to the photos I took in 2018 of my Maman Pari’s house
of the corners that were sacred to me
(and still are).
I never thought those would be
the last images of the home where I grew up,
and I never imagined
I would lose every breath that lived inside it.
These days, I think of all the houses
that, like my Maman Pari’s,
can no longer be returned to.
Their hearts have been stolen
by filthy thieves
thieves who for nearly fifty years
have not only hunted our hearts,
but reached for our language,
our customs,
our culture,
and our very “Iranian-ness.”
These hollow creatures
are enemies of humanity itself.
But “home”
is not a file that can be deleted.
Our home, our Iran is far older
than these wandering thieves.
Our 2,500 year old roots
cannot be destroyed
by any poison of tyranny.
We are children of light,
even if we have been kept
in darkness for years.
A thief
never becomes the owner of the house.
And I believe
in the impermanence of darkness.
#FREEIRAN 💚🤍❤️🩹🦁
در این روز های سیاهِ ایران، یادآور عکس هایی شدم که در سال دو هزار و هجده از خانهی مامان پریام گرفتم. از گوشه هایی که برای من مقدس بودند (و هستند). هیچوقت فکر نمیکردم که این آخرین عکس هایی از خانهایی که داخلش قد کشیدم باشد، و فکر نمیکردم تمام نفس های در این خانه رو از دست بدم.
این روز ها به خانه هایی فکر میکنم که مثل خانهی مامان پریِ من دیگر قابل برگشتی بهشون نیست.
قلب اون خانه ها ربوده شده، به دست دزد های کثیف. دزد های کثیفی که نزدیک به پنجاه سال نه تنها به دنبال قلب هایمان، بلکه به دنبال دست درازی و نشانه گرفتن زبان، آداب، فرهنگ و “ایرانی” بودنمان بودن. این موجوداتِ بیوجود با خودِ انسانیت دشمنی دارند.
اما، فایل “خونه” دیلیت شدنی نیست. ایران، خانهی ما خیلی قدیمی تر از این دزد های آواره هست. ریشه های دو هزار و پانصد سالهی ما با هیچ سَم استبدادی از بین نمیرود.
ما فرزندان نوریم، حتی اگر سالها در تاریکی نگه داشته شده باشیم.
“دزد” هیچوقت صاحب خانه نمیشود.
و من ایمان دارم، به ناماندگاریِ تاریکی.
-
In these dark days for Iran,
I find myself returning to the photos I took in 2018 of my Maman Pari’s house
of the corners that were sacred to me
(and still are).
I never thought those would be
the last images of the home where I grew up,
and I never imagined
I would lose every breath that lived inside it.
These days, I think of all the houses
that, like my Maman Pari’s,
can no longer be returned to.
Their hearts have been stolen
by filthy thieves
thieves who for nearly fifty years
have not only hunted our hearts,
but reached for our language,
our customs,
our culture,
and our very “Iranian-ness.”
These hollow creatures
are enemies of humanity itself.
But “home”
is not a file that can be deleted.
Our home, our Iran is far older
than these wandering thieves.
Our 2,500 year old roots
cannot be destroyed
by any poison of tyranny.
We are children of light,
even if we have been kept
in darkness for years.
A thief
never becomes the owner of the house.
And I believe
in the impermanence of darkness.
#FREEIRAN 💚🤍❤️🩹🦁
در این روز های سیاهِ ایران، یادآور عکس هایی شدم که در سال دو هزار و هجده از خانهی مامان پریام گرفتم. از گوشه هایی که برای من مقدس بودند (و هستند). هیچوقت فکر نمیکردم که این آخرین عکس هایی از خانهایی که داخلش قد کشیدم باشد، و فکر نمیکردم تمام نفس های در این خانه رو از دست بدم.
این روز ها به خانه هایی فکر میکنم که مثل خانهی مامان پریِ من دیگر قابل برگشتی بهشون نیست.
قلب اون خانه ها ربوده شده، به دست دزد های کثیف. دزد های کثیفی که نزدیک به پنجاه سال نه تنها به دنبال قلب هایمان، بلکه به دنبال دست درازی و نشانه گرفتن زبان، آداب، فرهنگ و “ایرانی” بودنمان بودن. این موجوداتِ بیوجود با خودِ انسانیت دشمنی دارند.
اما، فایل “خونه” دیلیت شدنی نیست. ایران، خانهی ما خیلی قدیمی تر از این دزد های آواره هست. ریشه های دو هزار و پانصد سالهی ما با هیچ سَم استبدادی از بین نمیرود.
ما فرزندان نوریم، حتی اگر سالها در تاریکی نگه داشته شده باشیم.
“دزد” هیچوقت صاحب خانه نمیشود.
و من ایمان دارم، به ناماندگاریِ تاریکی.
-
In these dark days for Iran,
I find myself returning to the photos I took in 2018 of my Maman Pari’s house
of the corners that were sacred to me
(and still are).
I never thought those would be
the last images of the home where I grew up,
and I never imagined
I would lose every breath that lived inside it.
These days, I think of all the houses
that, like my Maman Pari’s,
can no longer be returned to.
Their hearts have been stolen
by filthy thieves
thieves who for nearly fifty years
have not only hunted our hearts,
but reached for our language,
our customs,
our culture,
and our very “Iranian-ness.”
These hollow creatures
are enemies of humanity itself.
But “home”
is not a file that can be deleted.
Our home, our Iran is far older
than these wandering thieves.
Our 2,500 year old roots
cannot be destroyed
by any poison of tyranny.
We are children of light,
even if we have been kept
in darkness for years.
A thief
never becomes the owner of the house.
And I believe
in the impermanence of darkness.
#FREEIRAN 💚🤍❤️🩹🦁
some more from the east coast 🧡 with the loveliest team. One of my top memories from this year.
Photographer: @dimitritraganis
Creative Director & Stylist: @mac.intia
Production company: @irvineandcompany
Producer: @sheilamcelrea
Hair: @duyenhuynh @plutinogroup
Makeup: @elenapacienzamua
Talent: @emxtive @foliomanagement
Styling Assistant: @beaschamberlain
Production Assistant: @chissmiss.cherry
some more from the east coast 🧡 with the loveliest team. One of my top memories from this year.
Photographer: @dimitritraganis
Creative Director & Stylist: @mac.intia
Production company: @irvineandcompany
Producer: @sheilamcelrea
Hair: @duyenhuynh @plutinogroup
Makeup: @elenapacienzamua
Talent: @emxtive @foliomanagement
Styling Assistant: @beaschamberlain
Production Assistant: @chissmiss.cherry
some more from the east coast 🧡 with the loveliest team. One of my top memories from this year.
Photographer: @dimitritraganis
Creative Director & Stylist: @mac.intia
Production company: @irvineandcompany
Producer: @sheilamcelrea
Hair: @duyenhuynh @plutinogroup
Makeup: @elenapacienzamua
Talent: @emxtive @foliomanagement
Styling Assistant: @beaschamberlain
Production Assistant: @chissmiss.cherry
some more from the east coast 🧡 with the loveliest team. One of my top memories from this year.
Photographer: @dimitritraganis
Creative Director & Stylist: @mac.intia
Production company: @irvineandcompany
Producer: @sheilamcelrea
Hair: @duyenhuynh @plutinogroup
Makeup: @elenapacienzamua
Talent: @emxtive @foliomanagement
Styling Assistant: @beaschamberlain
Production Assistant: @chissmiss.cherry
some more from the east coast 🧡 with the loveliest team. One of my top memories from this year.
Photographer: @dimitritraganis
Creative Director & Stylist: @mac.intia
Production company: @irvineandcompany
Producer: @sheilamcelrea
Hair: @duyenhuynh @plutinogroup
Makeup: @elenapacienzamua
Talent: @emxtive @foliomanagement
Styling Assistant: @beaschamberlain
Production Assistant: @chissmiss.cherry
some more from the east coast 🧡 with the loveliest team. One of my top memories from this year.
Photographer: @dimitritraganis
Creative Director & Stylist: @mac.intia
Production company: @irvineandcompany
Producer: @sheilamcelrea
Hair: @duyenhuynh @plutinogroup
Makeup: @elenapacienzamua
Talent: @emxtive @foliomanagement
Styling Assistant: @beaschamberlain
Production Assistant: @chissmiss.cherry
some more from the east coast 🧡 with the loveliest team. One of my top memories from this year.
Photographer: @dimitritraganis
Creative Director & Stylist: @mac.intia
Production company: @irvineandcompany
Producer: @sheilamcelrea
Hair: @duyenhuynh @plutinogroup
Makeup: @elenapacienzamua
Talent: @emxtive @foliomanagement
Styling Assistant: @beaschamberlain
Production Assistant: @chissmiss.cherry
some more from the east coast 🧡 with the loveliest team. One of my top memories from this year.
Photographer: @dimitritraganis
Creative Director & Stylist: @mac.intia
Production company: @irvineandcompany
Producer: @sheilamcelrea
Hair: @duyenhuynh @plutinogroup
Makeup: @elenapacienzamua
Talent: @emxtive @foliomanagement
Styling Assistant: @beaschamberlain
Production Assistant: @chissmiss.cherry
some more from the east coast 🧡 with the loveliest team. One of my top memories from this year.
Photographer: @dimitritraganis
Creative Director & Stylist: @mac.intia
Production company: @irvineandcompany
Producer: @sheilamcelrea
Hair: @duyenhuynh @plutinogroup
Makeup: @elenapacienzamua
Talent: @emxtive @foliomanagement
Styling Assistant: @beaschamberlain
Production Assistant: @chissmiss.cherry
some more from the east coast 🧡 with the loveliest team. One of my top memories from this year.
Photographer: @dimitritraganis
Creative Director & Stylist: @mac.intia
Production company: @irvineandcompany
Producer: @sheilamcelrea
Hair: @duyenhuynh @plutinogroup
Makeup: @elenapacienzamua
Talent: @emxtive @foliomanagement
Styling Assistant: @beaschamberlain
Production Assistant: @chissmiss.cherry
some more from the east coast 🧡 with the loveliest team. One of my top memories from this year.
Photographer: @dimitritraganis
Creative Director & Stylist: @mac.intia
Production company: @irvineandcompany
Producer: @sheilamcelrea
Hair: @duyenhuynh @plutinogroup
Makeup: @elenapacienzamua
Talent: @emxtive @foliomanagement
Styling Assistant: @beaschamberlain
Production Assistant: @chissmiss.cherry
some more from the east coast 🧡 with the loveliest team. One of my top memories from this year.
Photographer: @dimitritraganis
Creative Director & Stylist: @mac.intia
Production company: @irvineandcompany
Producer: @sheilamcelrea
Hair: @duyenhuynh @plutinogroup
Makeup: @elenapacienzamua
Talent: @emxtive @foliomanagement
Styling Assistant: @beaschamberlain
Production Assistant: @chissmiss.cherry
some more from the east coast 🧡 with the loveliest team. One of my top memories from this year.
Photographer: @dimitritraganis
Creative Director & Stylist: @mac.intia
Production company: @irvineandcompany
Producer: @sheilamcelrea
Hair: @duyenhuynh @plutinogroup
Makeup: @elenapacienzamua
Talent: @emxtive @foliomanagement
Styling Assistant: @beaschamberlain
Production Assistant: @chissmiss.cherry
can’t think of a more beautiful location and a more lovely team 🤎
Photographer: @dimitritraganis
Creative Director & Stylist: @mac.intia
Producer: @sheilamcelrea
Production company: @irvineandcompany
Hair: @duyenhuynh
Agency: @plutinogroup
Makeup: @elenapacienzamua
Styling Assistant: @beaschamberlain
Styling assistant #2: @vlotakoun
Production Assistant: @chissmiss.cherry
can’t think of a more beautiful location and a more lovely team 🤎
Photographer: @dimitritraganis
Creative Director & Stylist: @mac.intia
Producer: @sheilamcelrea
Production company: @irvineandcompany
Hair: @duyenhuynh
Agency: @plutinogroup
Makeup: @elenapacienzamua
Styling Assistant: @beaschamberlain
Styling assistant #2: @vlotakoun
Production Assistant: @chissmiss.cherry
can’t think of a more beautiful location and a more lovely team 🤎
Photographer: @dimitritraganis
Creative Director & Stylist: @mac.intia
Producer: @sheilamcelrea
Production company: @irvineandcompany
Hair: @duyenhuynh
Agency: @plutinogroup
Makeup: @elenapacienzamua
Styling Assistant: @beaschamberlain
Styling assistant #2: @vlotakoun
Production Assistant: @chissmiss.cherry
can’t think of a more beautiful location and a more lovely team 🤎
Photographer: @dimitritraganis
Creative Director & Stylist: @mac.intia
Producer: @sheilamcelrea
Production company: @irvineandcompany
Hair: @duyenhuynh
Agency: @plutinogroup
Makeup: @elenapacienzamua
Styling Assistant: @beaschamberlain
Styling assistant #2: @vlotakoun
Production Assistant: @chissmiss.cherry
can’t think of a more beautiful location and a more lovely team 🤎
Photographer: @dimitritraganis
Creative Director & Stylist: @mac.intia
Producer: @sheilamcelrea
Production company: @irvineandcompany
Hair: @duyenhuynh
Agency: @plutinogroup
Makeup: @elenapacienzamua
Styling Assistant: @beaschamberlain
Styling assistant #2: @vlotakoun
Production Assistant: @chissmiss.cherry
For @harrods by @elisacarnicer ❣️
@ben_turner_design @elizabethrey_ @christopheruiz_
@rchl_bll
@CharlottePowis @kimreddish
@jonatancampos
@alberto_alonso @pablorinconvega
@trixmullins
@lolaa_martinez_s @jamal.musa_
@theproductionfactory
For @harrods by @elisacarnicer ❣️
@ben_turner_design @elizabethrey_ @christopheruiz_
@rchl_bll
@CharlottePowis @kimreddish
@jonatancampos
@alberto_alonso @pablorinconvega
@trixmullins
@lolaa_martinez_s @jamal.musa_
@theproductionfactory
For @harrods by @elisacarnicer ❣️
@ben_turner_design @elizabethrey_ @christopheruiz_
@rchl_bll
@CharlottePowis @kimreddish
@jonatancampos
@alberto_alonso @pablorinconvega
@trixmullins
@lolaa_martinez_s @jamal.musa_
@theproductionfactory
For @harrods by @elisacarnicer ❣️
@ben_turner_design @elizabethrey_ @christopheruiz_
@rchl_bll
@CharlottePowis @kimreddish
@jonatancampos
@alberto_alonso @pablorinconvega
@trixmullins
@lolaa_martinez_s @jamal.musa_
@theproductionfactory
For @harrods by @elisacarnicer ❣️
@ben_turner_design @elizabethrey_ @christopheruiz_
@rchl_bll
@CharlottePowis @kimreddish
@jonatancampos
@alberto_alonso @pablorinconvega
@trixmullins
@lolaa_martinez_s @jamal.musa_
@theproductionfactory
For @harrods by @elisacarnicer ❣️
@ben_turner_design @elizabethrey_ @christopheruiz_
@rchl_bll
@CharlottePowis @kimreddish
@jonatancampos
@alberto_alonso @pablorinconvega
@trixmullins
@lolaa_martinez_s @jamal.musa_
@theproductionfactory
Story Save - Le meilleur outil gratuit pour sauvegarder des Stories, Reels, Photos, Vidéos, Highlights et IGTV sur votre téléphone.
Story-save.com est un outil intuitif en ligne qui permet de télécharger et de sauvegarder divers contenus, y compris des stories, photos, vidéos et contenus IGTV directement depuis Instagram. Grâce à Story-Save, vous pouvez non seulement télécharger facilement du contenu Instagram, mais aussi le visionner hors ligne. Cet outil est idéal pour enregistrer des moments intéressants trouvés sur Instagram pour les revoir plus tard. Utilisez Story-Save pour ne jamais manquer vos moments favoris d'Instagram!
Nos avantages :
Aucune inscription requise
Pas besoin de télécharger une appli ou de s'inscrire, sauvegardez tout en ligne.
Qualité exclusive
Dites adieu au contenu de mauvaise qualité, conservez uniquement des Stories HD.
Accessible sur tous
Appareils Téléchargez des Stories Instagram via tout navigateur, iPhone, Android.
100 % gratuit
Aucun frais. Téléchargez n’importe quelle Story gratuitement.
Questions fréquentes
- 1. Rendez-vous sur l’outil de téléchargement d’histoires Instagram.
- 2. Saisissez le nom d’utilisateur du profil Instagram dans le champ et cliquez sur Télécharger.
- 3. Sélectionnez les Stories souhaitées disponibles dans les 24 heures. Cliquez sur Télécharger.